Column

Niemand vlakt Shani Davis uit, ook niet voor een derde gouden medaille

Tijdens zijn eerste vraaggesprek met de NOS, veertien jaar geleden in het Zweedse Göteborg, werd de broek van Shani Davis omlaaggetrokken. Door Rintje Ritsma. Alle omstanders lachten, Davis ook. Hij kan wat hebben. Hij is opgegroeid in een slechte buurt van Chicago. Hij vertelde eens dat hij op straat het risico liep vermoord te worden als de klep van zijn honkbalpet naar de zin van een lokale gangster de verkeerde kant op wees.

Beeld anp

Uit Chicago kent Davis de plaagstoot vermomd als boodschap, de grap als uiting van machtsvertoon. Want daar kwam de actie van Ritsma op neer. De viervoudig wereldkampioen allround, de alfaman van de langebaan, liet de onbekende debutant voelen dat hij een vreemdeling was, een indringer in de witte wereld van de schaatssport. Een zwarte schaatser in zijn ondergoed, lachen jongens!

Davis werd 17de op zijn eerste WK Allround; goud, zilver en brons gingen naar Gianni Romme, Ritsma en Ids Postma. Het leek erop dat nooit meer iets vernomen zou worden van de zonderling.

Het liep anders. Slechts een jaar later vernederden Davis en zijn landgenoot Chad Hedrick, een skileraar die pas anderhalf jaar eerder was begonnen met schaatsen, geheel onverwacht de Nederlandse allrounders bij de WK Allround in Hamar. De buitenlandse schaatsers verkeerden in staat van grote opwinding. De arrogante Nederlanders, met hun vette salarissen en dikke nekken, waren afgestraft.

Hedrick bleek een passant, Davis groeide uit tot de beste schaatser sinds Eric Heiden. Hij is, met de vijfvoudig olympisch kampioen van Lake Placid (1980), de enige schaatser die als sprinter en allrounder wereldtitels veroverde. Hij won tweemaal olympisch goud op de 1.000 meter. Een derde goud ontglipte hem doordat de Amerikaanse ploeg vier jaar geleden verkeerde schaatspakken aanschafte en de schaatsers verplicht op hoogtestage stuurde: een fatale combinatie.

Misschien, heel misschien, komt dat derde goud er nog, dinsdag op de 1.500 meter of volgende week vrijdag op de 1.000 meter. De kans is klein gezien zijn leeftijd (31) en karige prestaties in het voorseizoen. Maar niemand vlakt Davis bij voorbaat uit. Hij is een schaatser die mysterieuze krachten weet aan te boren, een kampioen die kracht put uit vernederingen en er tegelijkertijd in slaagt geen energie te verspillen aan wrok.

Mocht Davis na zijn vijfde Winterspelen het schaatsen vaarwel zeggen, dan zwaait hij af als aanvoerder van de Adelskalender, de ranglijst aller tijden. Niemand was ooit beter over de vier klassieke afstanden dan hij, de shorttracker die in Chicago leerde schaatsen op een ijsbaan waar witte schaatsers zeldzamer zijn dan zwarte in Thialf.

En Ritsma? Die won nooit olympisch goud. Op de Adelskalender staat hij 53ste. In zijn hemd.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.