Niemand verklaart je meer voor gek als je een stedentrip naar Rotterdam aankondigt

Vroeger was het groezelig, nu een stad 'die je gezien moet hebben'

We gingen naar Rotterdam om de brug te zien, de Erasmusbrug. Een weekeinde lang zagen we de brug vanaf de 21ste verdieping van een glinsterend gebouw aan de Nieuwe Maas, deels een hotel, dat werd ontworpen door Rem Koolhaas. Dat zat dus wel goed.

Twintig jaar geleden ging nooit iemand een weekeinde naar Rotterdam. Wie er niet per se hoefde te zijn, liet de stad links liggen. Toeristen waren wel wijzer. Rotterdam was nogal groezelig, een werkstad waar ze er het nut niet van inzagen het mensen van buiten naar de zin te maken, tenminste, daar leek het op.

Dat is allemaal veranderd. Lonely Planet zette Rotterdam drie jaar geleden op de vijfde plaats van een top-10 van steden overal ter wereld die je moet bezoeken. Dit dus: 'Futuristische architectuur, bevlogen lokale ondernemers, steeds meer kunst en oneindig veel mogelijkheden om te drinken, eten en het nachtleven in te gaan. Dat alles maakt van Rotterdam een van de inspirerendste steden.'

Wie had dat ooit kunnen denken.

Niemand zegt meer dat je niet goed bij je hoofd bent als je een stedentrip naar Rotterdam aankondigt. Iedereen, van ANWB-stellen tot jongeren die het in Berlijn nou wel gezien hebben, knikt goedkeurend en zegt dat Rotterdam fantastisch en helemaal te gek is, met de vanzelfsprekendheid waarmee mensen dat vroeger over Parijs, Londen en Praag zeiden.

Enfin, wij dus naar Rotterdam, naar die brug.

Drie dagen zijn te weinig om een stad te leren kennen. Stedentrippers scheren langs de oppervlakte. Ze zeggen dat Rotterdam een verdeelde stad is, maar vanaf de Euromast, de 21ste verdieping van het NHOW-hotel, het bovendek van de SS Rotterdam, de Wilhelminapier bij hotel New York en een kubuswoning van architect Piet Blom is daar niks van te zien, om van het flippermuseum (urenlang flipperen voor een tientje) op Katendrecht maar te zwijgen.

De toeristische clichés bevielen goed en alles daar tussenin ook. We waren er even helemaal uit, in een andere wereld dicht bij huis, in een stad met een geheel eigen karakter, vriendelijk horecapersoneel en inwoners die het leuk vinden om een praatje te maken.

Het is natuurlijk niet alleen die imponerende hoogbouw die de sfeer in Rotterdam bepaalt, of al dat water. Het zit dieper, maar daar zeg ik verder niks over, voor je het weet zit je midden in een sociologische verhandeling dat in Rotterdam de geest waart van havenarbeiders die voor aanstellerij geen tijd hebben omdat morgenochtend de wekker weer vroeg gaat.

Niet één stad in Nederland verschilt zo wezenlijk van Amsterdam als Rotterdam. Er is geen enkele gelijkenis. Dat is wonderlijk, maar ook goed.

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.