Nibb-It maakt iets in mij losMartin Bril

Martin Bril..

Niets knabbelt beter dan Nibb-It, een zoutje dat in mijn jeugd al op de markt was en waarin de volgende ingrediënten zijn verwerkt: aardappelpoeder, aardappelzetmeel, plantaardige olie, kaaspoeder, paneermeel, mononatriumglutamaat, selderij, zout, paprika-extract, curcumine, annatto, karmijn, soja lecithine, maanzaad en natriummetabisulfiet.

Nibb-It doet zich voor in twee gedaantes. Als stokjes en als ringen. Zowel de stokjes als de ringen hebben altijd twee kleuren, rood en geelbruin, maar de kleuren worden niet afzonderlijk verkocht en ze smaken ook niet echt verschillend, al is het verleidelijk te denken dat de rode lekkerder zijn dan de gele. In een zak zit ongeveer 100 gram, en dan heb ik het over een grote gezinszak die precies genoeg zoutjes voor één persoon bevat. Een niet genoemd ingrediënt van Nibb-It moet dan ook lucht zijn.

Van alle zoutjes die er zijn, heb ik met Nibb-It de sterkste emotionele band. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het is zo. Sommige mensen beginnen een website over hun favoriete pindakaas. Zo bont zal ik het niet maken, maar Nibb-It maakt wel iets in mij los. Zo'n stokje in je mond steken, en voelen hoe het aan je tong vastkleeft - schoolreisjes, verjaardagen en zaterdagavonden thuis voor de buis om met z'n allen naar Een van de Acht of naar Berend Boudewijn te kijken, doemen moeiteloos op. Bij dat kleven aan de tong hoort trouwens ook een zacht, knetterend geluid - alsof de luchtbellen in het zoutje langzaam, pruttelend vrijkomen.

Heerlijk.

Maar daarna is het gedaan met de rust en vreet je de hele zak in één keer achter elkaar leeg, met als gevolg een licht beschadigd verhemelte, want al etend stijgt de gretigheid waarmee je in de zak grijpt naar zo'n grote hoogte dat je uiteindelijk hele handen Nibb-It tegelijk in je mond propt.

Tegenwoordig zit er een speeltje in de zak: een plastic Sponge-Bob-sticker met een kartonnen kaartje, samen in een papieren zakje. Ik neem aan dat je de stickers (die licht geven in het donker) moet sparen, maar ik steek ze altijd in mijn mond. Een vervelende onderbreking van het ongeremde genieten, maar ik laat me er niet door uit het veld slaan. Ik zie mezelf als hoogbejaarde ook nog Nibb-It naar binnen werken, een gek idee, ik geef het toe, maar best een mooi vooruitzicht.

Kijkend naar al die ingrediënten die nodig zijn om dit product te maken, vraag ik me wel eens af welk ingrediënt het nou zou zijn dat die enorme vraatzucht losmaakt, en die vraatzucht ook precies lang genoeg laat duren, want na één gezinszak Nibb-It heb je niet meteen zin een tweede zak. Ik heb geen idee, maar ja, sommige dingen moet je jezelf gewoon laten overkomen. Daar gaat het om in het leven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden