Neymar en de lastige vragen van een socio

De transfer van de Braziliaanse sterspeler Neymar drukt zwaar op Barcelona. Voorzitter Sandro Rosell moest al opstappen en na onderzoek van de belastingdienst ligt de zaak nu bij de rechter.

Het was simpele informatie en hij had er recht op, meende Barcelona-socio Jordi Cases eind 2013. Zijn club had die zomer toegezegd uit te leggen waarom welke bedragen aan wie waren betaald bij de transfer van Neymar, overgenomen van het Braziliaanse Santos, maar was die belofte nooit nagekomen. Cases pikte dat niet.


De door hem afgedwongen transparantie heeft al geleid tot het aftreden van Sandro Rosell als voorzitter, jaloerse voetballers, rechtszaken en een aanklacht wegens belastingontduiking.


Zo heeft de komst van de 22-jarige aanvaller de club al twaalf doelpunten opgeleverd, maar ook enorme imagoschade. Zelfs Cases had niet kunnen voorzien wat hij, slechts één van de 180 duizend clubleden, allemaal zou veroorzaken. Het is een van de redenen dat hij geen interviews geeft, laat zijn advocaat weten. 'Het is me boven het hoofd gegroeid', zei Cases eerder tegen El País.


Het begon met de woorden van Rosell bij de presentatie van Neymar op 3 juni. Bij die gelegenheid wilde de triomfantelijke voorzitter de komst van de Braziliaan vooral vieren; onder meer aartsrivaal Real Madrid was afgetroefd.


Rosell beloofde de socios, die het bestuur kiezen, later duidelijkheid te verschaffen over de betaling van 17,1 miljoen euro aan Santos en 40 miljoen aan N&N, het bedrijf van Neymars vader.


Toen de uitleg uitbleef, probeerde Cases de voorzitter in september via een motie tot openheid te dwingen. Dat mislukte, waarop de 42-jarige apothekersassistent eind november een fax stuurde naar het bestuur van Barcelona: binnen twee weken duidelijkheid over de transfer of ik dwing die af via de rechter.


Cases wilde slechts weten waarom Barça die 40 miljoen had betaald aan N&N. 'Ik was al tevreden geweest als ze tegen me hadden gezegd: simpel, anders zou Neymar niet voor Barça hebben gekozen.' Rosell en co negeerden zijn fax en de socio stapte naar de rechter.


Daarna vroeg een aanklager bij Barça alle documenten op van de transfer van Neymar om te kunnen beoordelen of Cases iets te eisen had. Delen van die documenten lekten uit, wat leidde tot een stroom aan publicaties, het opstappen van Rosell en veel boze reacties.


Voetbalclub Santos en de investeringsmaatschappij DIS, dat een deel van de rechten van Neymar bezit, meenden op basis van de berichtgeving aanspraak te kunnen maken op een deel van de 40 miljoen. Barcelona noemt dat bedrag een 'schadevergoeding', Santos en DIS oordelen dat het onderdeel is van de transferkosten. Ze spanden (tevergeefs) rechtszaken aan in Brazilië.


Teamgenoten bij Barcelona vroegen zich ineens af of zij niet wat weinig verdienden in vergelijking met Neymar. Ze confronteerden het bestuur met forsere salariseisen.


De Spaanse fiscus bestudeerde de zes contracten met vier bv's die voor de transfer waren opgesteld en oordeelde dat er sprake is van belastingontduiking. Als eerste Spaanse voetbalclub moet Barcelona zich voor dat delict verantwoorden.


Door al die verrassingen kreeg Cases zijn zin: Barcelona maakte alle bedragen en afspraken bekend die samenhangen met de transfer (zie graphic). Tegelijkertijd communiceert de club dat het conflict met de belastingdienst alleen gaat over die 40 miljoen euro betaald aan N&N en of dat bedrag salaris is of niet. Die boodschap komt niet overeen met wat rechter Pablo Ruz schrijft in zijn aanklacht. Hij stelt dat alle zes contracten 'zo nauw met elkaar verbonden zijn' dat ze opgevat moeten worden als verkapt salaris.


De rechter zal straks antwoord willen op vragen als: welke 'schade' vergoedt Barcelona middels die 40 miljoen? Wat voor welzijnswerk doet Neymars stichting voor 2,5 miljoen? Waarom betaalt Barcelona de familie Neymar 400 duizend euro per jaar om, zoals het Barça-clubblad vermeldt, 'op dagelijkse basis bepaalde talenten van Santos te volgen'?


Barcelona maakte vorige week 13,5 miljoen over naar de belastingdienst. Niet als een schuldigverklaring, benadrukte de club, maar om 'toekomstige meningsverschillen' voor te zijn. En aangezien eerder al was gebleken dat Neymar niet 57,1 miljoen euro had gekost, maar 87,2 miljoen, kwam zijn totaalprijs dus uit op 100,7 miljoen euro. Daarmee is hij de duurste voetballer ooit.


Terwijl Neymar zijn doelpunten maakt, blijven de vragen over zijn transfer boven de markt hangen. Met dank aan Jordi Cases. Natuurlijk is zijn club niet de enige die grote transfers op dergelijke wijze vormgeeft. Maar zijn vasthoudendheid bij Barça heeft in elk geval gezorgd voor meer openheid in een schimmige wereld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.