Never sell Shell, of wel?

De meeste beurswijsheden worden na verloop van tijd doorgeprikt. Zal dit ook met 'Never sell Shell' gebeuren?

Shell is de hoeksteen van bijna iedere beleggingsportefeuille. Beeld anp

Omdat de toekomst onvoorspelbaar is, barst het op de beurs van bijgeloof. Er is een hele Enkhuizer Almanak van zogenoemde beurswijsheden. Beleggers geloven graag dat de koersen in de twee laatste weken van het jaar sneller stijgen dan in de rest van het jaar. Dat wordt de kerstrally of eindejaarsrally genoemd.

Een andere beurswijsheid is het 'januari-effect'. Als de koersen in de eerste vijf dagen van het nieuwe jaar een bovengemiddeld rendement hebben, wordt het een goed beursjaar. Een klassieker is de rijmpjeswijsheid: 'Sell in May and go away, but allways remember to come back in September'. In mei moeten beleggers hun aandelen verkopen om ze in september weer terug te kopen. Nog wijder verbreid is 'vrouwen bloot, handel dood'. Of: als iedereen aan het strand ligt, moet je niet op de beurs zijn.

De meeste beurswijsheden worden na verloop van tijd doorgeprikt. Als de statistieken maar ver genoeg teruggaan, blijkt dat ongeacht het seizoen, het weer en de kleur van het kabinet de kans op koersstijging 50 procent is, net als die op daling.

Tot de meest hardnekkige beurswijsheden behoren 'olies komen altijd bovendrijven' en 'Never sell Shell'. Wie in aandelen van oliemaatschappijen belegt, kan zich op lange termijn nooit een buil vallen. En dat geldt zeker voor Koninklijke Shell, dat als enige fonds pretendeert sinds de eerste aandelenuitgifte aan het einde van de 19de eeuw nooit het dividend te hebben verlaagd. Het aandeel Shell is zogezegd een zekerder belegging dan een Duitse staatsobligatie. Shell is daarom de hoeksteen van bijna iedere beleggingsportefeuille.

Maar er is een kink in de kabel gekomen. Door de kelderende olieprijs zakte de koers van het aandeel Shell deze week zelfs even onder de 20 euro. Bij een dividend van 1,88 dollar (1,71 euro) in 2015 is dat een rendement van 8,5 procent op een moment dat op een obligatie slechts een paar tienden procent rendement wordt gemaakt. 'Shell is een junkbond geworden', verzuchtte RTLZ-beurscommentator en oliedeskundige Hans de Geus: het aandeel Shell wordt gewaardeerd als een rommelobligatie van een bedrijf of overheid die zo diep in de schulden zit dat zonder herfinanciering een bankroet onontkoombaar is.

Shell heeft echter nauwelijks schulden. Het zal nog jaren geld kunnen lenen om de aandeelhouders op hun wenken te bedienen. Het kan bedrijfsonderdelen verkopen. En de olieprijs trekt altijd weer aan.

Niettemin laten beleggers, van wie mag worden aangenomen dat ze kunnen rekenen, de kans op 8 procent extra rendement liggen. Blijkbaar zijn er twijfels of Shell nog zo lang de dividenduitkeringen kan garanderen. Mogelijk zou Shell ooit de voorraden op de balans moeten afwaarderen.

Misschien hebben beleggers ook de volgende beurswijsheid ter harte genomen: grijp nooit een vallend mes. Als de beurskoersen dalen moet worden gewacht tot de bodem is bereikt.

Reageren?
p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden