Netflix-serie Juventus is een eindeloos uitgerekte voetbalreclame

Het kijkje in de klinisch schone keuken van Juventus ziet er gelikt uit, maar is niks meer dan een eindeloze commercial.

Beeld de Volkskrant

Tussen alle plakken en diskwalificaties en rondjes 30.3 door kreeg ik opeens enorme zin in voetbal. Eerst dacht ik de avond nog wel te halen - Chelsea-Barcelona - maar dat bleek ijdele hoop: het moest onmiddellijk.

Nergens een wedstrijd te bekennen. Zelfs op Ziggo Sport, waar ze er niet voor terugdeinzen om rond koffietijd voor de derde keer een wedstrijd als Eibar-Levante te herhalen: niente.

Zo belandde ik bij de Netflix-serie First Team: Juventus.

Uniek kijkje

In First Team: Juventus wordt de Italiaanse voetbalclub Juventus dit hele seizoen lang gevolgd voor een 'uniek kijkje achter de schermen'. Fly on the wall en alles. Ik ben dol op dat soort documentaires. Niet voor niets is een van mijn favoriete films Ajax: Daar hoorden zij engelen zingen van Roel van Dalen, over het hoofdstedelijke annus horribilis 1999-2000. Soms, als ik in de stromende regen mijn kettingslot probeer open te wrikken en vervolgens mijn sleutels in de gracht hoor plonzen, denk ik aan de wanhopige frons van Jan Wouters, de trainer destijds; dat relativeert mijn particuliere leed uitstekend.

Kortom, ik keek uit naar First Team: Juventus.

Ten onrechte.

Tekst gaat door onder de trailer.

Plastic groente

De docuserie, waarvan de eerste drie afleveringen sinds deze week te zien zijn, biedt daadwerkelijk een kijkje in de keuken, maar dan wel in een klinisch schone keuken waar de restaurateur net doet alsof hij een stuk plastic groente snijdt. Het is een niet geringe prestatie om een documentaire over een voetbalclub zo suf te maken dat een voetballiefhebber binnen tien minuten wegzapt om te kijken hoe het er voorstaat bij het biatlon.

Korte samenvatting van de eerste drie afleveringen: de legendarische keeper Buffon die vertelt dat hij vaak huilt als hij alleen is ('Het maakt dat je je mens voelt'), spits Higuain die langdurig over zijn baard strijkt en middenvelder Marchisio, die zijn koffiezetritueel onthult. Hoogtepunt is het huis van aankoop Federico Bernardeschi, die in een soort prefab-tempel woont. Verder vooral interviews met clubhotemetoten (directeur Pavel Nedved: 'Het is moeilijk om voor Juventus te spelen'), trainer Massimiliano Allegri ('Ik zeg altijd: winnen is geweldig, maar het is niet normaal') en veel slow-motion wedstrijdbeelden, waarbij voornamelijk wordt ingezoomd op de Juventus-spelers.

Niks

Die beelden gaan gepaard met de muziek die je kent uit reclamespots voor auto's die heel hard door een plas rijden, terwijl de geïnterviewde voetballers in de camera kijken als modellen in een parfumadvertentie. Of, om even de woorden van de persvoorlichter van de Turijnse club te lenen: 'Collaborations of this kind confirm our passion for innovation and being, in every sense, a sport entertainment brand.'

Precies dát is de kern van First Team: Juventus: het ziet er gelikt uit en door de schitterende cameravoering en snelle beeldwissels lijkt het een hoop, maar het is niks. Nou ja, niks... een eindeloos uitgerekte commercial voor een sport entertainment brand (vh. voetbalclub).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden