Column

Net onder de top

IN Heerenveen

Het is niet altijd gemakkelijk beroeps te zijn.

Langebaanschaatsers hebben ook een leven, en in dit geval speelt dat zich af in een vierkant rijtjeshuis, in een met de lineaal ontworpen wijk in Heerenveen. Er wonen vier beroeps. Je zou er zo aan voorbij rijden, al moet het huis 's nachts hel verlicht zijn van de dromen die ze er dromen. Zodra het dromen stopt, wilt je hier niet meer wonen. Dan dooft de lamp.

Het is een arbeidershuis, zegt Lucas van Alphen als hij de deur heeft opengemaakt, en zo moet je het ook zien. Het is werken wat hij doet, al weet je nooit of het uitbetaalt. Tot nog toe is hij blij met elk weekje trainingskamp, want dan hoeft hij zelf geen eten te kopen. Het gaat wat dat betreft, nou ja, het is niet altijd gemakkelijk beroeps te zijn. Maar over drie jaar is hij olympisch kampioen.

Heerenveen staat 's nachts in lichterlaaie van de dromen die ze er dromen: er wonen meer dan vijftig professionele schaatsers. Plus turners. Plus voetballers. De meesten ken ik niet. Van Lucas had ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord, het is de bedoeling, zegt hij, dat daar verandering in komt. Hij is een expressieve, mooie man van 23. Zijn vader heeft dit huis voor hem gekocht toen het schaatsen Lucas' leven overnam. De zesde klas van het atheneum deed hij niet in Hilversum, waar hij opgroeide, maar hier. Dat was vijf jaar geleden. Nu schaatst hij bij team New Balance. Nu woont hij in dit huis met Renz van team Corendon en met Rosa en Emma van team Afterpay.

Lucas en Renz hebben samen een stalen bootje waarmee ze 's zomers snoeken in de sloten van Heerenveen. De foto's hangen aan de muur. Onder langebaanschaatsers heeft het huis een reputatie; ze houden er van gekkigheid. In de huiskamer staat een aquarium met twee piranha's die ze kochten bij de dierenwinkel naast de supermarkt. Na de training in Thialf, bij het uitrijden, vragen ze schaatsmeiden om te komen koken; de resultaten worden bijgehouden op een ranglijst. Er is niet veel te doen in Heerenveen, zegt Lucas. Je moet het er zelf leuk maken.

Schaatser Lucas van Alphen bij zijn 'arbeidershuis' in Heerenveen.

Heerenveen is een Friese groeikern plus het Abe Lenstra Stadion, het Epke Zonderland Turncentrum en het Thialf IJsstadion - niet gek voor een doordeweekse provinciestad. De wereldkampioenschappen afstanden zijn er begonnen, vlakbij loopt Thialf vol, maar Lucas gaat er niet naartoe. Hij ziet het wel op televisie. Hij was graag het internationale circuit in geschaatst, maar dat is nog niet gelukt: eerst kreeg hij de ziekte van Pfeiffer, vorig seizoen schoof hij kneiterhard onder de boarding terwijl hij aan kwam zetten in een rondje 28-hoog - zijn stuitje lag open tot de spier. Dit seizoen traint hij met Bob de Jong en die heeft een heel apart slagje. Zonder erg werd zijn eigen slag er korter van: hij stapte steeds vaker van zijn druk af, en dat is funest.

Net onder de top wil je niet zitten, zegt Lucas. Of niet blijven zitten. Daarvoor kom je niet naar Heerenveen.

Koning Sven Kramer vindt dat er te veel beroeps zijn in Heerenveen, hij heeft er last van. Hij noemt ze lifestyleschaatsers. Lucas sprak hem erover aan, terwijl ze door een gang liepen in het Thialf. Het is maar wie zich aangesproken voelt, zei Sven. Lucas zegt: Sven intimideert graag zijn tegenstanders.

Thialf maakt zich op voor de WK afstanden...

New Balance is een klein team dat niet in alles kan voorzien. Lucas heeft twee privésponsors gevonden, zo heeft hij geld genoeg om boodschappen te doen. De ene is DVB Control, een softwarebedrijf - de eigenaar woont in Hilversum bij de familie Van Alphen in de straat. De ander is Thomas Regout International, dat geleiders maakt. De eigenaar kent hij via via van de schaatsclub waar hij opgroeide, GHV.

Hij rijdt een auto van zijn vader, die een technische groothandel heeft in Eemnes - ook een sponsor. Maar Lucas heeft veel kosten en zolang die medaille uitblijft, zegt hij, wordt het hem steeds heter onder de billen. Hij is nu 23. Daar denk hij weleens over na.

Maar net als dat soort gedachten hem beginnen te belegeren, raakt hij ze weer, tijdens zijn rondjes. Dan denk hij: fuck, wat is dat een goed gevoel. In de bocht hangen en de druk op je schaats en bij elke klap je kracht kwijt kunnen, de versnelling, harder dan een auto. Ik zie zijn ogen groeien als hij dat vertelt. Dat is, zegt Lucas, wat hem ertoe drijft in dit huis te wonen, in deze ongewisse omstandigheden. Hij zegt: het zit erin, en het gaat naar buiten komen.

...waar Lucas niet, maar koning Sven Kramer wel aanwezig is. Foto EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.