Net/niet

Elke week geven Cécile Narinx en Arno Kantelberg in Volkskrant Magazine ongevraagd stijladvies aan bekende mensen. Die adviezen zijn nu gebundeld. Hoe staan de Nederlanders er internationaal gezien voor?

CÉCILE NARINX EN ARNO KANTELBERG

Het is dat ik beter Frans versta dan ze dachten, anders hadden ze het nooit hardop gezegd, mijn Parijse bazen. Ze hadden het over Nederlanders en noemden ons les Bataves. De Batavieren. Niet het toppunt van moderne beschaving.

Op de vraag hoe de Nederlanders er stijlsgewijs voor staan, internationaal gezien, luidt het antwoord: niet best. Denkt u even terug aan de inhuldiging van onze Koning, hoogtijdag bij uitstek. Terwijl de buitenlandse gasten piekfijn gekleed en gekapt binnenschreden, kwam het gros van de vrouwelijke Kamerleden in lubberende jurken op ongepoetste stappers binnen, niet zelden met een bijzonder lompe tred.

Het grote probleem van de Nederlandse vrouw is dat kleding niks mag kosten (geen geld én geen tijd), praktisch moet zijn en geschikt om wijdbeens mee te fietsen. Diezelfde neiging - kan ik constateren na anderhalf jaar stijlkijken voor deze krant - hebben ook veel bekende Nederlandse vrouwen. Zelfs als ze naar een feestje gaan. Ze hebben één tas die ze naar elke happening meezeulen, ze hebben hooguit één lange jas, één paar 'nette' schoenen en ze doen hun haar (let wel: haar - niet kapsel) zelf. Vooruit, het is ietsje beter geworden de laatste jaren, misschien wel door de Nederlandse vrouwen die internationaal carrière maken en in het buitenland zien hoe het wél moet, uitpakken in stijl. En al is Sylvie daarin een beetje al te Duits-überfrisiert doorgeslagen, en Yolanthe iets te Turks-synthetisch, zij zijn wel van oorlellen tot tenen tot haarzakken en vingertoppen verzorgd en aangekleed. Iets wat we ook kunnen zeggen van de immer smaakvolle grande dame Neelie Kroes. En van Anna Drijver en Carice van Houten, die afgelopen oktober bij de Gouden Kalveren schitterden in baljurken van respectievelijk Jan Taminiau en Dior.

Wat ik wel dodelijk vind, is de Hollandse neiging te roepen dat je eigenlijk 'heel gewoon bent gebleven' - Carice en Halina doopten het prentenboek over hun dagelijks leven zelfs Anti-Glamour. Terwijl: wat is er mis met glamour? Dat hebben we juist heel hard nodig hier! Zeker boven de rivieren, in de streken waar Calvijn heeft huisgehouden en normaal al gek genoeg is. Eén verzoek: doe vooral NIET normaal. Doe nondeju je stinkende best! Je outfit vertelt wie je bent, wat je belangrijk vindt, dat je de codes begrepen hebt. Het is een compliment aan de gastheer als je je uitslooft. Een vorm van beschaving en verfijning, niet van oppervlakkigheid.

Ik zou willen pleiten voor uitpakken en opdoffen op z'n Italiaans (oog voor details en accessoires) met een subtiel-sensuele Franse slag, want die verdraaide Parisiennes worden niet voor niets tot vervelens toe aangehaald als stijlvoorbeeld.

Tot slot nog dit. Mochten er Parijse mannen zijn die Nederlands begrijpen: iets beter tanden poetsen, jongens. Van zo'n rotte Gallische roquefort-adem wordt zelfs het knapste pak nog lelijk.

Cécile Narinx, hoofdredactrice Elle

Denkend aan Holland, zie ik vooral héél veel spijkerbroeken traag door oneindig laagland gaan. In anderhalf jaar stijlkijken voor het Volkskrant Magazine heb ik spijkerbroeken in soorten en maten voorbij zien komen. Sommigen werden gedragen op de rode loper (door bijvoorbeeld Marco Bakker en Freek Vonk), anderen hingen om de bips van zowel vader als zoon (John de Mol senior en junior) - om het grensoverschrijdende karakter van de spijkerbroek nog maar eens te benadrukken.

In geen enkel land ter wereld wordt het straatbeeld zo nadrukkelijk gedomineerd door de spijkerbroek als in Nederland. Per hoofd van de bevolking kopen we bijna twee paar jeans per jaar, waarmee we internationaal koploper zijn. Ik geloof dat voorheen de Italianen gemiddeld nog meer broeken kochten, maar dat land ligt retailtechnisch al een paar jaar op z'n gat, dus die laten we inmiddels onze hielen zien. Wat u zegt; Nederland spreekt een woordje mee.

Enorm diep in de buidel tasten we overigens niet voor die spijkerbroeken. Gemiddeld geven we er zo'n 40 euro aan uit. De recentste cijfers zijn nog niet binnen bij de stijlredactie van de Volkskrant, maar volgens mij wordt het budgetmerk Cars nog altijd het meest verkocht, ongetwijfeld gevolgd door G-star, het inmiddels internationaal gevestigde merk dat in 1989 begon onder de naam Gap-star - beide overigens Nederlandse merken; ondernemend zijn we zeker.

Het succes van de spijkerbroek onder Nederlandse mannen komt niet uit de lucht vallen. De jeans is geknipt voor onze volksaard. De broek kent - u weet dat - zijn oorsprong als workers wear, wat appelleert aan dat oer-Nederlandse mantra om vooral gewoon te blijven doen omdat dat al gek genoeg is. In de jaren vijftig, zestig kreeg de populariteit van de spijkerbroek een nieuwe boost als manifestatie van jeugdige rebellie - ha, dat past precies bij dat eeuwige opstandige karakter van de Nederlander die geen autoriteit accepteert.

Ondertussen sloop er ongemerkt nog een andere emotie in onze volksaard, namelijk de angst er te netjes uit te zien. Té netjes is het doembeeld voor de Nederlandse man. Bij het woord 'netjes' voelt Maarten van Rossem het angstzweet over zijn rug lopen als een ijskoude nagel over het schoolbord. Maar gelukkig is daar dus die spijkerbroek, dat toonbeeld van informaliteit. In een spijkerbroek hoef je nergens bang voor te zijn, want iederéén loopt heden ten dage in een spijkerbroek.

Ondertussen is het kostuum (pak, overhemd, das) een zachte dood gestorven. De babyboomers hebben daar korte metten mee gemaakt. Vroeger werd een jongen man. Tegenwoordig blijft de man liefst zo lang mogelijk jongen. En daar hoort die broek die ooit symbool stond voor jeugdige rebellie bij, ook al is het dragen ervan tegenwoordig eerder een daad van conformisme dan van muiterij. In een samenleving waarin voorts ijdelheid een van de grootste taboes is, leidt dat tot de grote gemene deler die underdressing heet. Ondertussen, dat had Marsman natuurlijk wel al goed voorzien, hangt de lucht er laag, en wordt de zon er langzaam in grijze veelkleurige dampen gesmoord.

Arno Kantelberg, hoofdredacteur Esquire

Extra: Ongevraagd stijladvies

In Ongevraagd Stijladvies aan bekende mensen zijn 150 van de stijladviezen die Cécile Narinx en Arno Kantelberg wekelijks in het Volkskrant Magazine geven gebundeld. Te koop voor 14,95 euro. Bertramendeleeuw.nl.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden