Net een echte ontvoering

Begin vorig jaar verscheen De mannen van maandagochtend van het duo Rinus Ferdinandusse & Tomas Ross, een boekwerk van zo'n vijfhonderd pagina's dat niet overal juichend werd ontvangen, maar wel werd genomineerd voor de Gouden Strop....

Het verhaal van Kidnap is eenvoudig en herkenbaar. Een industrieel wordt in hartje Amsterdam ontvoerd. De twee daders eisen 35 miljoen euro. Ze proberen de fouten die zijn gemaakt bij de ontvoeringen van Freddy Heineken en Gerrit-Jan Heijn te vermijden. En dat lijkt te gaan lukken. Een volmaakte kidnap ligt in het verschiet. Tot zich onverwachte ontwikkelingen aandienen, een politieinspecteur een lichtje opgaat, aan beide kanten verliezen worden geleden en uiteindelijk alle lijnen samenkomen.

De kracht van Kidnap schuilt in de meeslepende schrijfstijl (Rinus Ferdinandusse?) en vernuftige structuur. De plot is aardig. Alleen is het slot van het verhaal tamelijk geforceerd, alsof de auteurs vlak voor de voltooiing grinnikend in het cafog even een paar leuke dingen ertussen hebben gestopt - een cyclisch beweginkje hier, een naamgrapje daar.

In de manier waarop de ontvoering aan de werkelijkheid wordt gespiegeld herken je de hand van Tomas Ross. Hij heeft er een sport van gemaakt om spraakmakende figuren en affaires een ruime plaats toe te delen in zijn boeken - zoals het gerucht (in Omwille van de troon, 2002) over de brief die prins Bernhard aan de nazi's zou hebben geschreven om zijn diensten aan te bieden als 'stadhouder' van Nederland. Om de werkelijkheid te fictionaliseren neemt Ross vaak zijn toevlucht tot een niet onomstreden genre: faction, een mix van fictie en non-fictie.

Iets daarvan zie je terug in de roman Kidnap. Arthur Doctors van Leeuwen wordt daarin opgevoerd als 'een rat vermomd als blinde pad. Een gemankeerde spionnenvanger. Een gemankeerde Super-PG.' De vermeende stadhoudersbrief van prins Bernhard komt weer ter sprake. En het wemelt van de - soms melige - naamvondsten die van echte namen zijn afgeleid: Pieter Maritz, Mabel (!) van Lissen (die door haar baas wordt ontboden in - jawel - de jachthaven van Muiden), Trees Talleyrand, Loetje Manusama (een Molukker die, hoe raden wij het zo, voor de RMS heeft gestreden).

De hand van Ross is ook herkenbaar in de talrijke slordigheden. Bijvoorbeeld: een lijk van 53 jaar wordt enkele bladzijden verderop 54, de auto van een sportschoolhouder verandert van een Opel Vectra in een BMW.

Maar toch. Wie dit ongerief voor lief neemt, beleeft aan Kidnap een onderhoudende thriller - of literaire thriller - die zeker in aanmerking zou kunnen komen voor de Gouden Strop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden