Net als Sinatra

Wie Céline Dion live wil zien optreden, moet voortaan naar Las Vegas. Daar heeft ze haar eigen Colosseum, in hotel Caesar's Palace....

Nederlandse fans van Céline Dion hebben in de jaren negentig niet te klagen gehad. De Canadese zangeres kwam regelmatig op bezoek: in het Haagse Congresgebouw (1995), de Rotterdamse Ahoy' (1997) en de Amsterdam Arena (1997 en 1999). De laatste keer waren er 65 duizend toeschouwers. Steeds een stapje groter en duurder. Zo gaat dat nu eenmaal.

Vanaf nu zal het pas echt een kostbare onderneming worden om Dion live aan het werk te zien. Je zult er voor naar Las Vegas moeten, het pretpark voor volwassenen in de woestijn van Nevada. Een stad die van oudsher een curieuze relatie heeft met de popmuziek, die nog altijd prat gaat op zijn imago van jeugdigheid, rebellie en authenticiteit. Die waarden zijn ver te zoeken in Las Vegas, dat op muzikaal gebied vooral bekend staat als oord waar treurige artiesten op leeftijd kunnen blijven schnabbelen in hotelbars en casino-lounges. Het intrigeert bijna als vanzelf als een grote popnaam - Sinatra, Presley en nu Dion - er voor langere tijd neerstrijkt.

Op dinsdag 25 maart ging in Las Vegas A New Day in première, het avondvullende muziekspektakel waarmee Dion (zondag werd ze 35 jaar) de komende drie jaar vijf avonden per week op de planken zal staan in het Colosseum, in hotel Caesar's Palace, halverwege de befaamde Strip. Op dezelfde datum verscheen One Heart, haar nieuwe album.

Jazeker: het Colosseum. Precies zoals in Rome. Ze zijn er bij Caesar's Palace apetrots op. Nep? Ach, wat betekent die term in Las Vegas?

Vegas zou Vegas niet zijn als A New Day niet één grote overtreffende trap was. De Amerikaanse pers putte zich de afgelopen weken uit in het opsommen van bedragen en afmetingen. Het tijdschrift Primedia schreef in de week van de première een hele special vol met zo ongeveer álle denkbare feiten en gegevens over de voorstelling: van de gebruikte podiumverlichting (onder meer Vari*Lite VL2202-spots!) tot de lengtes en dikte (2,8 inch!) van de gebruikte elektriciteitskabels. Op het podium staat een filmscherm van tien bij 35 meter groot (kosten: zes miljoen dollar).

Het ontwerpen en bouwen van het Colosseum zelf, door het Canadese bedrijf Sceno Plus, kostte 95 miljoen dollar. Het telt 4143 stoelen. Dion gaat er 200 avonden per jaar zingen. Kaarten kosten tussen de 87,50 en 200 dollar. Duur? Welnee. Er zijn er al bijna 250 duizend verkocht, en kaartjes voor de eerste paar weken worden via de veilingsite eBay.com doorverkocht voor drieduizend dollar. Voor en na de show kun je speciale A New Day-merchandise kopen. T-shirts en petjes, maar ook een gouden Céline Dion-pen van 1300 dollar, of een Céline Dion-tas van 2600 dollar.

De totstandkoming van de productie kostte 45 miljoen dollar. Dan hebben we het dus nog niet over de kosten van de 600 geplande voorstellingen, die nog eens 150 miljoen dollar kosten. De regie is in handen van de Belg Franco Dragone, regisseur van het Cirque du Soleil. A New Day is zijn derde show in Las Vegas. Hij regisseerde ook al de huisvoorstelling O voor het Bellagio, en een show voor Treasure Island.

Over naar de diva zelf. Céline Dion strijkt in drie jaar tijd 100 miljoen dollar op. Daarnaast krijgt ze de helft van de recettes. Dion heeft een kleedkamer van 850 vierkante meter en een hotelsuite van meer dan drieduizend vierkante meter tot haar beschikking. Die hoeft ze uiteraard niet te delen met de 48 dansers en acht muzikanten die haar begeleiden. De luchtvochtigheid in het theater wordt kunstmatig op 80 procent gehouden, om te voorkomen dat Dion een 'Vegas throat' oploopt. Het is per slot van rekening kurkdroog in Nevada; in de zomer lopen de temperaturen op tot boven de 45 graden.

Van zo'n 'Vegas throat' hadden Elvis Presley en Frank Sinatra wel eens last, twee artiesten met wie Céline Dion plotseling vergelijkingen oproept. Ook zij stonden ooit onder contract bij Caesar's Palace, kort na de opening in 1966. Toen was Caesar's het hotste hotel in Vegas, maar de afgelopen jaren sloeg de verloedering toe. Eigenaar Park Place Entertainment achtte het tijd voor een stunt.

De 'Vegas-connectie' is niet de enige reden waarom Dion in één zin genoemd mag worden met Sinatra en Presley: de zangeres uit de Franstalige Canadese staat Quebec is een van de succesvolste popartiesten aller tijden. Ze verkocht meer dan 150 miljoen albums en scoorde met My Heart Will Go On, uit de film Titanic (1997), een van de grootste pophits in de geschiedenis. Ze maakte het succesvolste Franstalige album (D'Eux uit 1995) en toen in 1999 voor het eerst meer dan de helft van de cd's aan vrouwen werd verkocht, lag dat voor een flink deel aan Dion. Je zou haast vergeten dat ze ook nog eventjes - namens Zwitserland - het Eurovisie Songfestival won met het liedje Ne Partez Sans Moi (1988). Hier in Europa zijn we ons maar half bewust van de status die ze in Noord-Amerika heeft.

Haar verhaal is de klassieke American dream: 'Jongste telg uit arm gezin met veertien kinderen verovert de wereld.' Ze verwierf haar status door hard te werken en lange wereldtournees te maken. Daar heeft ze nu geen zin meer in. Voortaan komen de fans maar naar háár toe. Ze kondigde het in 1998 al aan, toen haar ontdekker en 26 jaar oudere echtgenoot René Angélil van zijn doktoren te horen kreeg dat hij niet lang meer te leven had. Dion wilde de resterende tijd bij haar man zijn. Angélil kwam er onverwachts bovenop, maar inmiddels was Dion (in januari 2001) moeder geworden van René-Charles. Ze droomde ervan haar zangcarrière voort te zetten op een vaste thuisbasis, net als haar idool Frank Sinatra ooit deed.

Maar zélfs bij een superster van het kaliber Céline Dion blijft de grote vraag: zal het Colosseum van Vegas elke avond volstromen: ruim 20 duizend mensen per week en ruim 800 duizend per jaar? De eerste kwart miljoen kaartjes zijn verkocht, maar hoe zal het gaan met de resterende 2,25 miljoen?

John Meglen, de concertpromoter van A New Day: 'We hebben uiteraard goed onderzocht of er wel genoeg draagvlak is. We weten waar we aan zijn begonnen. En hoor eens: we zijn hier niet bezig met een of ander kunstproject. We proberen Céline gewoon te verkopen aan de massa.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden