Net als Johan maar dan anders en echt niet voor het geld

Je kunt maar beter zo lang mogelijk een voetbaljongen blijven.

Rayvoind prikt een goal.

School is uit en Johan Cruijff is dood en op het kunstgras lopen de jongens met hun elastieken benen. In hun bewegingen zit verwachting; de toekomst is gelukkig nog geen werkelijkheid geworden want die valt vaak tegen. Het is maar beter die toekomst zo lang mogelijk uit te stellen.

Rico, Altan, Rayviond, Sirkan, Elgreenio: die gaan dus allemaal profvoetballer worden, net als Johan maar dan anders en echt niet voor het geld.

'Meneer! De bal, meneer! Is Cruijff echt dood?'

Op de bal van Rico staat een handtekening van Frank de Boer. Die bal is gewoon in gebruik; bij elke trap fladdert een losgeraakte lap leer mee door de lucht. Met een voetbal moet je voetballen, zegt Rico, ook al staat er een handtekening op van Frank de Boer.

Ze wonen in de nieuwe huizen daarachter, in de nieuwe Bijlmer. Ze hadden eerst een landje met gras en vieze waterplassen, nu hebben ze een Cruyff Court. Elke dag.

'Ik kan wel een dag zonder voetbal', zegt Elgreenio, 'maar niet langer dan een dag.'

'Net als met sigaretten', zegt Altan, 'daar zijn mensen ook aan verslaafd.'

'Ga je serieus over sigaretten beginnen?', zegt Rico.

'Johan Cruijff rookte ook', zegt Sirkan, 'en nu heeft-ie longkanker.'

'Daarom had-ie altijd kauwgom in zijn mond', zegt Altan.

'Zullen we een minuut stilte doen?', zegt Sirkan. 'Dat doen ze toch altijd. Hier in de middencirkel. Hé kils, we gaan hier een minuut stilte doen!'

Maar iedereen is dan natuurlijk doof. Een minuut stilte is niks voor jongens met elastieken benen en de ballen gieren naar de kruising. Bij de mooiste trappen lijkt het of ze even blijven hangen, alsof iemand dat beeld stilzet en dan beng! Tegen het ijzeren net. Te hard om te keepen. 'Ej kil wat dóe je? Kom nou meedoen Sirkan.'

Sirkans gezicht betrekt.

'Meneer, als Johan Cruijff echt dood is hè - moet ons veldje dan ook weg?'

Beeld Rechtenvrij

Johan Cruijff is van Betondorp, dat ooit nieuwbouw was en vlak bij Ajax lag of omgekeerd. 'Een tijdlooze wereld', schreef Nescio daarover, 'een wereld van lang geleden en van een verre tijd in de toekomst'. De Bijlmer is het nieuwe Betondorp - Nescio had er hetzelfde over kunnen schrijven. Daarheen is Ajax ook verhuisd.

Elgreenio is de nieuwe Johan Cruijff. Rayviond is de nieuwe Bobby Haarms. Rico ook de nieuwe Johan - nou ja, een beetje dan want boven hun bedden hangen posters van Messi en Ronaldo.

Maar Altan heeft wel een Johan Cruijff-schoolagenda. 'Z'n wreefschot', zegt Altan, 'zal ik dat voordoen meneer?' En hij is alweer weg: aanloop, schoen als een spade eronder steken en dan die bal een flauw boogje laten maken, beng!

Of de ballettrap - Altan gaat op zijn tenen staan: net als bij ballet. Huppelt naar voren - beng! Of bij penalty's - 'dat deed Cruijff echt meneer, dat-ie de bal niet op de goal schoot maar naar iemand anders'.

'Dat mag niet meer', zegt Rico.

'Dat mag nog wel', zegt Altan. 'Messi deed het laatst. Dat was een eerbetoon.'

Liggen ze allemaal plotseling op de grond: de laatste die nog staat moet keepen. 'Dat heet kampioenen, meneer.' Dat is iedereen voor zichzelf en de laatste die scoort, is af. Soms partijen ze, soms gaan ze kampioenen. Dat verschilt per dag.

Kluwen jongens, kappend en draaiend, het hele veld nu vol. 'Jantje! Prik 'm! Prikken is scoren, meneer. En Jantje heet eigenlijk Rayviond, maar we noemen hem Jantje.'

Een rechthoek van kunstgras en twee ijzeren goals, meer heb je niet nodig in het leven. Nog niet. De rest komt later. Je kunt maar beter zo lang mogelijk een voetbaljongen blijven.

Op een bord langs het Cruyff Court zijn de veertien wetten van Cruijff geschreven. 'Integratie is de mooiste', zegt Altan. 'En techniek. Dat is de basis.'

Rico is 12. Altan en Sirkan zijn 11. Elgreenio is 15. Ze zijn alle drie weleens gescout: Rico door Volendam en Excelsior - maar hij was niet goed genoeg. Elgreenio door Ajax en Almere City - maar hij is gestopt door school. Op een gegeven moment is het kiezen. Tot dat moment leef je nog in jongensdromen.

'Ik wil geen Johan Cruijff worden', zegt Elgreenio. 'Ik wil het zélf bereiken.'

En als jullie geen profvoetballer kunnen zijn, wat dan?

Rico zegt: 'gymleraar'.

Altan zegt: 'chirurg'.

Elgreenio zegt: 'accountant'.

Maar dat stellen ze hierbij dus uit.

Elgreenio wil het zelf bereiken.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden