Nerveus in de rij met je demo-cd’tje

Professionals keuren op de Muzikantendag demo’s van amateurs. ‘Vraag is of iemand ook iets met onze kritiek doet.’..

Tilburg Gitaren zijn er natuurlijk niet om op te spelen, maar om kapot te slaan. Presentator en zanger Denvis laat er aan het einde van de dag geen onduidelijkheid over bestaan: de hals van de flamencogitaar is niet bedoeld voor fijnsnarige types, maar als handvat waarmee de klankkast van de gitaar zo spectaculair mogelijk aan stukken geslagen kan worden. Zes gitaren moeten er aan geloven. Pete Townsend (The Who) deed het, Kurt Cobain (Nirvana) deed het. Ook rock ‘n’ roll kun je leren.

Voor de eerste keer was zaterdag niet Amsterdam, maar Tilburg het decor van de uitverkochte Muzikantendag, een door auteursrechtenorganisaties Buma Cultuur en Sena Performers georganiseerd evenement voor muziekmakend Nederland. In poppodium 013 en omliggende locaties (jongerencentrum V39 en café Cul de Sac) waren ongeveer 150 professionals uit de Nederlandse muziekindustrie verzameld om de beginnende muzikant – over de hele dag 750 volgens de organisatie – een eindje op weg te helpen of te vertellen over het leven als rockster. Masterclasses over de invloed van een mixer, praatsessies met managers, vragen stellen aan mensen met verstand van auteursrecht en aan het einde van de dag prijsuitreikingen voor de beste muzikanten en een wedstrijd gitaarslaan.

Maar de belangrijkste reden om te komen was voor de meeste bands en solo-artiesten dat je je demo-cd kon laten horen aan mensen met verstand van zaken. Zoals de 19-jarige Christel van der Bruggen uit Goirle, die rond het middaguur zenuwachtig glimlachend met haar cd in de rij staat tot ze aan een van de luistertafels mag zitten. Vriend Gijs (26) mee ‘voor de mentale steun’. Christel (blonde krullen, roodgelakte nagels, zwart jurkje en slippers) weet sinds een paar jaar zeker dat ze verder door het leven wil als muzikant.

Ze werkt drie dagen per week bij een boekwinkel om de opnamen van haar eerste cd – onder alleen haar voornaam – te kunnen bekostigen. Volgend jaar hoopt ze te kunnen beginnen aan de Tilburgse Rockacademie.

De commentaren op de drie nummers die ze vandaag heeft meegenomen zijn in elk geval veelbelovend. Directeur van de Grote Prijs van Nederland Guido Oosterling is een van de mensen die haar werk beluistert. Terwijl hij friemelt aan een onaangestoken filtersigaartje tussen zijn lippen: ‘Mooie stem. Prachtig opgenomen. Maar het kan wel iets uitgesprokener. Iets meer edge. Ik ben op zoek naar oorspronkelijkheid. Maar ik zou me zeker inschrijven voor de volgende editie van de Grote Prijs.’ Christel knikt opgelucht.

Demo’s blijken tijdens de Muzikantendag een belangrijk wapen in de strijd om een voet aan de grond te krijgen in muziekland. Overal zwerven de zelfgemaakte kopieën rond in de hoop meegenomen te worden, sommige gelukszoekers delen ze uit en er zijn veel luistersessies. Maar er worden geen contracten getekend, het blijft bij kritiek. Soms laaiend enthousiast, soms vernietigend. Over het soort cd, hoe het hoesje eruit ziet en natuurlijk vooral over de muziek.

Christel ‘kan wel wat’ met haar tips. Alain Verhave en Sander de Klerk van CNR Entertainment, management van onder andere Stevie-Ann en Ruth Jacott, noemen haar muziek ‘mooi’, ‘herkenbaar’, maar ook ‘iets te relaxed’. Na amper tien minuten is Christel weer weg – haar tijd is om.

‘De vraag is’, zegt De Klerk, ‘of zo iemand nou iets met die kritiek doet. Vaak hebben ze zo’n uitgesproken positief beeld van hun eigen kwaliteiten, dat het bijna niet uitmaakt wat wij ervan zeggen.’ Verhave: ‘Dankzij Idols en vergelijkbare tv-programma’s denken mensen dat wij een soort jury zijn. Zo van: je mag door of niet. Dat is niet zo. Wij zijn er om te helpen en mensen te begeleiden. Maar je moet heel goed weten wat je wilt, ook op gebied van presentatie en ondernemerschap. Daar ontbreekt het nogal eens aan.’

Rob Gubbels (41) uit Weert weet het ook nog niet precies. In het dagelijks leven werkt Gubbels bij een bedrijf dat kunststof kozijnen maakt (‘Ik sta de hele dag achter de smeltmachine’), maar in de avonduren is hij muzikant. Alle instrumenten neemt hij zelf (digitaal) op, tot er iets ontstaan is dat ‘het meest doet denken aan elektronische pop uit de jaren zeventig’. Maar wat hij er mee wil? Dat weet hij niet. Radio zou leuk zijn ja, of een cd. Maar het moet eerst maar eens goed zijn. En dus bezoekt Gubbels ‘al jaren’ de Muzikantendag met een stapeltje demo’s onder de arm. Zodat hij met de kritiek – dit jaar: ‘goede composities, zang niet al te sterk’ – weer twaalf maanden kan schaven en schuren aan zijn nummers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden