Nepvrienden voor het leven

Televisieseries die drijven op beroemde persoonlijkheden doen het doorgaans uitstekend. Die rond Bette Midler, sinds donderdag te zien, kan weleens de uitzondering op de regel zijn....

In haar poging tenminste íets nieuws te programmeren tussen de eindeloze herhalingen waar middagtelevisie aan lijdt, is Net 5 deze week begonnen met Bette. Van, met en over zangeres en actrice Bette Midler.

Het lijkt niet echt een gelukkige aankoop, want Bette werd in de VS al na achttien afleveringen van de buis gehaald. Ruzie binnen de cast, tegenvallende kijkcijfers, een ster die het eigenlijk toch niet zo leuk bleek te vinden om een alter ego te hebben dat zo dicht bij haarzelf lag. Blijvend televisiesucces was er dus niet bij voor Bette.

Daarmee is ze een uitzondering, want televisieseries die drijven op beroemde persoonlijkheden zijn meestal een behoorlijk lang leven beschoren. Neem Roseanne, dat niet alleen 222 afleveringen werd uitgezonden, maar nu nog steeds overal ter wereld en dus ook bij Net 5 regelmatig in de herhaling gaat.

Net als bij Bette draait Roseanne op een ster, Roseanne Barr, die in de VS al bekend was voordat ze op de televisie verscheen. En mede daarom liepen de Roseanne uit de serie en die in de werkelijkheid behoorlijk door elkaar.

De serie ging over een onaangepaste familie uit de lagere klasse die worstelde om haar hoofd boven water te houden. Geldgebrek dicteerde, en daar had de echte Roseanne weinig last van. Maar verder waren er alleen maar overeenkomsten. Beide dames leden aan vetzucht, problemen met de familie, dreigende scheidingen en lastige kinderen.

Toen uiteindelijk dan ook Oprah Winfrey de Roseanne uit de serie vragen stelde, terwijl dat fragment vrijwel tegelijkertijd werd uitgezonden in Oprahs show, was de grens niet meer te trekken. Het werd zelfs de Amerikaanse kijker te gek: na negen seizoenen en tientallen prijzen verdween Roseanne in 1997 van de televisie, om na een jaar pauze weer even succesvol als herhaling terug te komen.

Eenzelfde lot was de series van Bill Cosby beschoren. Onvoorstelbaar populair werd de komiek, acteur en muzikant met The Cosby Show, die tussen 1984 en 1992 liep en alle clichés aan flarden schoot. Voor het eerst kwam een succesvolle zwarte familie over het voetlicht en bleek ouderschap mogelijk dat niet alleen streng en rechtvaardig, maar ook humorvol en warm was.

Cosby werd de goeroe van het nieuwe Amerikaanse gezin. Als beloning sloten de Amerikanen hem in hun hart. Hij ontving duizenden en duizenden bloemen en kaarten toen in 1997 zijn zoon Ellis werd vermoord terwijl hij 's nachts langs de snelweg zijn band stond te verwisselen. Verbijstering en verdriet, alsof hún kind iets was aangedaan. Cosby zelf was inmiddels, op veler verzoek, met een soort vervolg op The Cosby Show begonnen. Zonder de kinderen, maar met dezelfde echtgenote. In Cosby heten de meester en zijn vrouw niet meer Cliff en Claire, maar Hilton en Ruth, maar verder is alles geruststellend hetzelfde.

Daar blijkt televisiepubliek van te houden: bekende karakters, liefst sterren, die zelfs doorleven als hun originele serie voorbij is. Neem Cheers, dat na al die jaren nog steeds door de NCRV wordt herhaald, terwijl de twee hoofdpersonen allang zijn verhuisd. Ted Danson naar New York, waar hij de nukkige arts Becker speelt, die altijd wat bozig, geïrriteerd en jaloers door het leven sloft, en Kelsey Grammer is als Frasier, de radiopsychiater in Seattle, alweer aan zijn elfde seizoen en 22ste Emmy-award toe.

Bij bekende hoofdpersonen voelen kijkers zich blijkbaar veilig. Ze zijn met hen opgegroeid, weten wat ze van hen kunnen verwachten. Het maakt niet uit wat ze doen, als ze er maar zijn. En dus is zowel hier als in de VS nog altijd een groot publiek voor de oude afleveringen van Seinfeld en waren kijkers dolblij dat Seinfeld-maker Larry David drie jaar geleden begon met Curb your enthusiasm, een met prijzen overladen comedy die de VPRO vanaf september uitzendt.

Vrijwel helemaal geïmproviseerd, met alleen een basisscript, maar wel met gasten als Martin Scorsese, Alanis Morisette en Paul Reiser vecht David zich door het leven. Hij maakt, zoals dat hoort, alles mee wat wij ook kunnen tegenkomen. Alleen vreemder en zonder Ted Danson, die dan weer als Becker...

Ach, wat heerlijk als de wereld klein is. En bekend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden