Nepal: hoe afgelegener het dorp, hoe stiller het is

Grote stapels rode bakstenen, hopen modder en stof. Dat is er overgebleven van Paslang, een afgelegen Nepalees dorp op luttele kilometers van het epicentrum van de verwoestende aardbeving, die afgelopen zaterdag plaatsvond. 'Toen ik thuis kwam was er niets over', zegt Thapa, een inwoner van het dorp tegen persbureau AP. 'Alles was kapot. Mijn vrouw was dood.'

Twee oudere vrouwen zitten in de avondzon in het verwoeste dorp Paslang, nabij het epicentrum van de aardbeving.Beeld ap

Paslang is een van de vele afgelegen dorpen in Nepal waar nog geen hulpverleners zijn gearriveerd. Simpelweg omdat de omstandigheden dit niet toelaten. Aardverschuivingen hebben wegen onbegaanbaar gemaakt. Wegen die wel begaanbaar zijn, zijn vaak verstopt door de onophoudelijke stroom aan verkeer. Bovendien zijn er bij lange na niet genoeg helikopters om alle getroffen dorpen te bereiken. Nog niet gesproken over het schrijnende tekort aan hulpgoederen.

Thapa uit Paslang is verdrietig om het verlies van zijn vrouw, maar bovenal is hij boos. Over het gebrek aan hulp, het lange wachten. 'Ik ben boos, maar wat kan ik doen? Ik ben naar de politie gegaan om te vragen of ze op z'n minst wat mannen kunnen sturen om onze spullen te bergen, maar ze zeiden dat er niemand is die ze kunnen sturen.'

Paslang ligt drie kilometer van Gorkha, het eveneens verwoeste bergdorp dat na de beving is ingericht als hoofdkwartier van waaruit de hulp naar de dorpen wordt georganiseerd. Drie kilometer, dat lijkt een afstand van niets, maar op dit moment zijn zelfs de kleinste afstanden moeilijk overbrugbaar. En dus slapen de inwoners van Paslang nog altijd tegen elkaar aangedrukt in de modder en schrapen alle voedselresten die in het dorp voorhanden zijn bij elkaar om te overleven.

In Paslang staat bijna geen enkel huis meer overeind.Beeld ap

Moeilijk bereikbaar

De aardbeving heeft inmiddels aan 5.093 mensen het leven gekost. De autoriteiten vrezen dat dit aantal verder zal oplopen tot 10.000. Eenzelfde aantal is gewond geraakt. De Verenigde Naties, die de hulp coördineren, schatten dat in totaal 8 miljoen mensen door de natuurramp zijn getroffen. Daarvan hebben er 1,8 miljoen dringend hulp nodig. Vooral aan voedsel, water en onderdak is behoefte.

'Op het platteland is 90 procent van de mensen getroffen door deze ramp', zegt Surya Mohan Adhikari, een vertegenwoordiger in het district Gorkha. 'Ze zijn hun huizen en vee verloren, er is geen mogelijkheid om aan voedsel te komen.' Hij voegt daaraan toe dat 'het heel moeilijk is om deze mensen te bereiken'. Wegen zijn onbegaanbaar en door de wind en regen kunnen helikopters lastig landen.

Dat geldt voor een dorp als Paslang, maar er zijn nog veel afgelegener gebieden. Neem het plaatsje Barpak, voor de beving nog een fotogeniek bergdorp met zo'n 1200 huizen. Onder normale omstandigheden is Barpak te bereiken door in Kathmandu de bus te nemen. Na vijf uur volgt er een acht uur durende trektocht te voet. Er zijn nauwelijks geasfalteerde wegen. In de huidige situatie is Barpak alleen per helikopter te bereiken.

Zondagavond redde het Nepalese leger op deze manier 120 mensen uit Barpak en de omliggende dorpen. Een van de overlevenden zei tegen het nieuwsbureau Setopati dat ongeveer 1200 huizen in Barpak zijn ingestort. Met andere woorden: er staat geen enkel huis meer overeind. Naar schatting 700 inwoners van het dorp zijn bij de beving om het leven gekomen. Het is niet bekend hoeveel overlevenden er zijn. De communicatienetwerken in het gebied liggen volledig plat.

Inwoners van het afgelegen dorp Gumda schuilen voor de regen.Beeld ap

Huwelijk

In het dorp Archale, ongeveer 100 kilometer ten westen van de hoofdstad Kathmandu, vond zaterdag een huwelijk plaats op het moment van de beving, die 22 huizen verwoestte. Vijftien van de huwelijksgasten kwamen om het leven.

Colin Freeman, een verslaggever van The Telegraph, wist het dorp te bereiken. 'De meeste huizen die hier zijn verwoest, zijn gebouwd van modder, natuursteen en baksteen. In alle dorpen op deze bergen zijn mensen druk met het graven tussen de overblijfselen van hun huizen. Onder sommige van deze huizen zullen misschien wel lichamen liggen. Het is vaak moeilijk te zeggen.'

Hieronder het videoverslag van Colin Freeman. Tekst loopt door onder de video.

82 uur onder het puin

Soms gebeurt er een klein wonder, zoals gisteren in Kathmandu. Een Frans reddingsteam trok een man uit het puin. Hij had 82 uur vastgezeten. Op het moment van de aardbeving had Rishi Khanal (27) net een lunch genuttigd in zijn hotel en was op weg naar de tweede etage toen het gebouw instortte. Zijn benen lagen onder het puin. Hij kon geen kant op. Om hem heen lagen dode lichamen. De geur was ondragelijk.

Khanal overleefde door zijn eigen urine te drinken. 'Ik had een beetje hoop, maar gisteren gaf ik het op. Mijn nagels sloegen wit uit en mijn lippen waren gebroken. Ik was er zeker van dat niemand meer voor mij zou komen. Ik was er zeker van dat ik dood zou gaan', zei hij gisteren vanuit zijn ziekenhuisbed tegen AP. Hij bleef met zijn handen tegen het puin aan kloppen, totdat er geheel onverwacht toch nog een antwoord kwam.

Volgens de VN is het nog altijd topprioriteit om mensen onder het puin vandaan te halen, al vervaagt de hoop met het uur.

Het Nepalese leger vult een vrachtwagen met hulpproducten in de regio Gorkha.Beeld reuters

Protest

In Katmandu hebben vandaag zo'n 200 mensen het verkeer geblokkeerd om te protesteren tegen de 'langzame' hulpverlening. 'We hebben honger, we hebben niets gehad om te drinken. We hebben niet kunnen slapen. Ik heb een 7 jaar oud kind dat in de buitenlucht slaapt. Het wordt koud en mensen krijgen longontstekingen', aldus een van de demonstranten.

Het is nog te vroeg om vooruit te kijken, maar nu al is te voorspellen dat de ramp een lange nasleep krijgt. De wederopbouw zal waarschijnlijk jaren in beslag gaan nemen.

In het dorp Syadul zegt inwoner Sanjay Silwal tegen de Los Angeles Times: 'Het zal me minstens 5000 dollar kosten om mijn huis te herbouwen. Ik zal het volledig moeten afbreken en de fundering moeten repareren. Het zal me een decennium kosten om dit geld bij elkaar te krijgen als ik hier blijf en in de landbouw blijf werken. Ik zal waarschijnlijk naar het buitenland moeten gaan om daar te werken.'

Het Durbarplein in Kathmandu.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden