Neo-Nederbeat

Wat heeft voorman Dave von Raven van The Kik ('Simone', veel tijdens Radio 1 Sportzomer gedraaid) met de jaren zestig?

'Joh, ik weet ook niet waarom, ik vind de jaren zestig gewoon het mooist. Dan hoor ik mezelf dat weer zeggen en denk ik: hoe kan dat nou, één zo'n decennium waarin alles gebeurt, weet je wel, maar ik kan er niks aan doen. Muziek, maar ook films en boeken: alles was toen het mooist.'


Dave von Raven (31) is zanger-gitarist van de Nederlandse gitaarband The Kik. Op een terras in zijn geliefde Rotterdam probeert hij de voorliefde voor de jaren zestig te duiden. Hij rijdt in een Volvo uit 1964, want 'de auto's nu zijn foeilelijk, ik begrijp niet hoe dat zover heeft kunnen komen.'


Zijn stereo ('Ik heb alleen maar platen, geen cd's') is van Philips uit 1959. 'Origineel Nederlands fabrikaat, de eerste gemaakt voor huiskamergebruik.' Aan de andere kant: 'Ik voel me wel heel erg thuis in deze tijd hoor. Ik heb een iPhone met een app erop zodat ik muziek in zestien sporen kan opnemen.'


Wie de afgelopen weken veel naar de Sportzomer op Radio 1 heeft geluisterd, kent vast het vrolijke Nederlandstalige jarenzestigdeuntje Simone, een van de liedjes op Springlevend, het dit voorjaar verschenen debuutalbum van de band.


Een plaat met alleen maar Nederlandstalige liedjes, want dat was al de wens van Von Raven toen hij zijn vorige band oprichtte, de nederbeatband The Madd. 'Handig, omdat ik toch ook Nederlands praat. Maar ook heel moeilijk omdat je schrijft voor muziek met zo'n duidelijke Engels-Amerikaanse achtergrond.'


Die muziek is net als die van The Madd ontleend aan typische sixties-favorieten als The Hollies, The Zombies, The Monkees en natuurlijk The Beatles. Gewoon omdat dat nu eenmaal de mooiste muziek is en Von Raven alleen maar naar muziek uit de jaren zestig luistert.


'Altijd al zo geweest. Nee, met afzetten tegen iets heeft dat niks te maken, ik hoefde me nergens tegen af te zetten. Mijn ouders hadden altijd Radio Rijnmond aanstaan, daar hoorde ik die muziek al. Toen ik 16 was, had je Oasis en Kula Shaker, ook erg sixties.'


Toen Von Raven in de Rotterdamse platenzaak De Plaatboef op een goede dag een deel uit de Pebbles-reeks aantrof, een serie elpees waarop obscure garagerock uit de jaren zestig staat verzameld, was hij verkocht. Van deze wat punky varianten op de Beatlesmuziek moest en zou hij het fijne weten. En hij ging in Rotterdam op zoek naar gelijkgestemden op sixties modfeestjes.


Uiterlijk is voor mods belangrijk, en Von Raven gaat ook het liefst gekleed in keurig op maat gesneden pakken. 'Daar voel ik me gewoon het lekkerst in, misschien vind ik daarom presenteren ook wel zo leuk: dat kan lekker in het pak.'


Het presenteren op festivals als Lowlands of Into The Great White Open is een van die dingen die Von Raven er graag bij doet. Net als tv-werk zoals de VPRO-kinderserie Gluren bij de buren. En komend seizoen is The Kik huisband in De Wereld Draait Door. 'Vroeger stond ik in een magazijn, maar dit is toch beter.'


De media weten hem te vinden. Als er iets over Rotterdam, sixties, Beatles - of alledrie - actueel is, dan heeft Von Raven een gewiekste tekst paraat. 'Ja, dan vertel je voor de tienduizendste keer over de sixties dat het toen zo mooi was. Maar het zou ook raar zijn om een interview te doen over vrachtwagens, want daar heb ik geen kaas van gegeten.'


Presenteren, tv-werk: allemaal prachtig, maar ook noodzakelijk, want alleen muziek levert nog niet genoeg op. En Von Raven heeft wel vaker aardige bijbaantjes gehad. Toen hij 12 was en zijn vriendjes een krantenwijk hadden, zat hij achter de vleugel in winkelcentra.


'Ik stond wel voor lul natuurlijk in een mal pakkie, ingehuurd voor Sinterklaas- of een ander feest, maar ik had wel geld om platen te kopen.'


En langzaam ontstond de drang om zelf eens zo'n bandje te beginnen waaraan hij zich op platenhoezen verlustigde. Steeds beter zag hij voor zich hoe zijn eigen band er moest uitzien, hoe die moest klinken wist hij al langer.


'Ik wilde eigenlijk vooral een single maken, met een mooi hoesje en goede foto. Dus zei ik tegen een van mijn vrienden: jij doet orgel. Dat orgel had ik al gekocht en ik kon beter zelf spelen, maar ik wilde natuurlijk gitaar spelen en John Lennon zijn.'


Het singletje The Madd Are Left verscheen in mei 2006. 'Van het een kwam het ander. We gingen veel spelen en kregen er ook lol in. Allemaal liedjes van anderen, obscuur materiaal. Op een gegeven moment mochten we voor Excelsior een plaat maken.'


Het was even leuk, maar het vriendengroepje viel langzaam uit elkaar. 'We kenden elkaar al tien jaar, in zo'n band krijg je vriendinnetjes en daar konden we eigenlijk niet mee omgaan. Liep er weer iemand tijdens de repetities weg om te bellen met zijn meisje. Pleur op.' Een wijs besluit dus, in 2010, om er maar mee te kappen. 'Ook omdat mijn enthousiasme om in het Nederlands te zingen niet door iedereen werd gedeeld.'


Springlevend is een zomers klinkende plaat, met opgewekte Nederbeat. 'Leuk, maar daar kun je ook weer niet mee doorgaan. Ik heb al acht liedjes klaar die minder beat zijn, maar wel heel sixties natuurlijk. Ik kan niet ineens een metalplaat gaan maken.'


En in het Nederlands natuurlijk, een taal waar Von Raven steeds meer aardigheid in krijgt. 'Simone was een van de eerste teksten die ik schreef. Heel simpel, daar vroeg het liedje ook om. Ik kan wel een heel diepzinnige tekst bedenken, maar daar wachtte het liedje niet op. Dat wachtte op Simone.'


The Kik speelt zaterdag op Lowlands, 18.45 uur, India.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden