Nel van Dijk

'Ik schat dat er jaarlijks ongeveer 650 duizend gulden voor mij beschikbaar is. Ik krijg een inkomen uit Nederland dat is afgeleid van Tweede Kamerleden: 135 duizend gulden....

'Voor aanwezigheid krijg ik een dagvergoeding van 500 gulden. Ik teken ongeveer drie keer per week. Maar europarlementariërs die in Brussel wonen, kunnen gemakkelijk vijf keer tekenen. Daar bovenop krijgen wij een reiskostenvergoeding van 1,70 gulden per kilometer. Dat bedrag ligt ver boven de werkelijke reiskosten. Er is een apart potje voor buitenlandse reizen. Daaruit kan ik maximaal 13 mille per jaar declareren.

'Dan hebben we een ''vergoeding voor de algemene uitgaven'', vooral bedoeld om kantoorkosten te dekken. Dat is 7200 gulden per maand. Dan krijg ik nog een vergoeding voor secretariaatskosten: ongeveer 245 duizend gulden per jaar. Daarvan betaal ik de salarissen van mijn medewerkers. Gelukkig mogen europarlementariërs dat bedrag sinds anderhalf jaar niet meer op hun eigen rekening ontvangen. Het moet naar diezelfde stichting of rechtstreeks naar de medewerkers. Dat neemt niet weg dat je er nog steeds zoveel mee kunt rommelen als je wilt. Familieleden op de loonlijst te zetten bijvoorbeeld.

'Als quasi-Tweede Kamerlid bouw ik een pensioen op bij het ABP. En ik houd voldoende geld over om jaarlijks een koopsom te storten. Aan het pensioenfonds voor europarlementariërs doe ik niet mee, omdat ik het een onfatsoenlijke regeling vind. Per lid wordt er maandelijks een premie ingebracht van 5 mille. Eenderde daarvan moet het lid zelf inbrengen. Er waren enkele Nederlandse euro's die deze eigen bijdrage nog weer van de belasting aftrokken, maar daar heeft de Tweede Kamer een stokje voor gestoken. Het is die mentaliteit waaraan ik zelfs na twaalf jaar nog niet gewend ben. Ik kom zelf uit een milieu waar altijd tekort was. Mijn vader was vanwege gezondsproblemen voortdurend werkloos en daarom moest mijn moeder her en der gaan poetsen. Een europarlementariër is als de spreekwoordelijke kat op het spek. Het ergste is dat velen zich dat niet eens realiseren.

'In september stop ik ermee. Ik word directeur van het Landelijk Bureau Leeftijdsdiscriminatie. Ik blijf in Sittard wonen, maar heb er voor twee ton een flat in Utrecht bijgekocht. Daar zit mijn spaargeld dus in. In mijn nieuwe functie ga ik ongeveer een ton verdienen. Ik ben er zojuist achter gekomen - het is genant om te vertellen - dat ik recht heb op eenzelfde wachtgeldregeling als Kamerleden. Dat betekent dat ik nog zes jaar lang een aanvulling krijg tot 160 duizend gulden. Ik ga er dus op vooruit.'

Jos Moerkamp

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden