Negen is kousen aandoen

ALS REINA POSTHUMUS om kwart over elf bij het laatste adres die ochtend de deur achter zich sluit, heeft de wijkverzorgster in het Zuid-Friese Gorredijk al twaalf 'zorgvragers' geholpen....

'Vroeger kon je nog wel eens met mensen gaan wandelen, of de haren krullen', vertelt ze. 'Tegenwoordig zijn alle handelingen per cliënt in kaart gebracht.' Elke zorgvrager heeft een zorgdossier met een nummer. Dat zelfde nummer staat op de werkrapporten van de wijkverzorgenden en de wijkverpleegkundigen.

'Het is vooraf bekend welke handelingen er per adres moeten gebeuren. Ik houd bij wat ik doe en hoeveel minuten dat kost. Alle werkzaamheden hebben een nummer. Negen is kousen aandoen of een wasbeurt, zes is huishoudelijk werk, twaalf is ogen druppelen of medicijnen geven. Als wijkverzorger doe je vooral taken in de categorie negen, wijkverpleegkundigen hebben juist meer werkzaamheden in de categorie twaalf.'

Ondanks de strakke planning - twaalf adressen in krap vier uur is geen sinecure - moet de thuiszorg nooit iemand hulpeloos achterlaten. 'Mijn zorgmanager benadrukt gelukkig altijd dat we in dat soort situaties maar wat langer moeten blijven, ook als het slecht in het schema past. Vanochtend trof ik een mevrouw aan die op het toilet zat en er niet meer zelfstandig vanaf kon. Dan help ik wat langer, en maak ik een notitie voor de wijkverpleegkundige. En als de medicijnen op zijn, bel ik eerst de huisarts om te zeggen dat hij pillen moet laten bezorgen.'

Soms moet de laatste van de twaalf cliënten op een ochtend daardoor wel erg lang wachten op een wasbeurt. 'Een meneer die ik help, vindt het niet erg. Hij drinkt gewoon een kopje koffie extra. Maar we zijn er ook wel klanten door kwijtgeraakt.'

De middagdiensten lopen vanaf half twaalf tot een uur of half drie. 'Dat is wat lichter werk. Fruit klaar maken, luiers verschonen, het eten in de magnetron zetten en serveren, soms weer oogdruppels geven.' De avonddienst begint om kwart over zes. 'Vanaf half negen help ik de eerste mensen in hun nachtkleding. Sommigen gaan in duster voor de tv zitten en kunnen zelfstandig gaan slapen. Bij de mensen die uit een rolstoel in bed moeten worden getild, probeer ik zo laat mogelijk binnen te komen.'

Al met al brengt het een hele berg administratie mee. Het invullen van de werkrapporten, die vervolgens weer worden nagerekend door de zorgmanager en de salarisadministratie, het plannen van de roosters, de overdracht vastleggen in de middag- en avondmap, het inschrijven van nieuwe klanten van wie een extra huissleutel moet worden gemaakt.

'Stopwatchzorg' wordt het wel kritisch genoemd. 'Dat is het ook, maar toch kom ik wel zo'n beetje uit met mijn tijd', relativeert Reina Posthumus. 'Het hangt vooral van het team af, en het onze is erg goed. We hebben de hele wachtlijst in de regio Drachten weggewerkt. Ondanks alle drukte vind ik het nog steeds mooi en dankbaar werk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden