Opinie

Negeer klimaatalarmisten, hun lokroep is vals

Al dat mondiale klimaatgedoe berust op ondeugdelijke aannamen.

Deelnemers van de Klimaatparade die aandacht vragen voor klimaatverandering vanwege de Klimaattop in Parijs. Beeld anp

Op het jazzstation Sublime, in de file op de A1 richting Hilversum, klonk een GroenLinks-meisje: 'Wij zijn de eerste generatie die klimaatverandering aan den lijve voelt, en we zijn de laatste die er iets aan kan doen.' Ik had meteen zin het gaspedaal in te trappen, maar ja, die file. Wat denkt zo'n kind wel! Nog nooit iets meegemaakt, alleen maar gepamperd, en zich dan al slachtoffer voelen in haar opgewarmde bedje. Kan het aanmatigender?

Een week later las ik dezelfde tekst op de voorpagina van de Volkskrant, nu uit de mond van Barack Obama. Kunnen die evangelisten dan nooit iets zelf verzinnen? De dag erop bleek Max Pam zich er ook aan te hebben geërgerd. Duidelijk geen lid van de groene kerk, typisch zo'n blanke man van boven de vijftig die de generaties na hem flink wat problemen gunt omdat ze daar groot, sterk en vindingrijk van worden. Wat eveneens een bijbels idee is, want het christendom wist al dat de redding pas nabij is als de nood het hoogst is. Daarop kunnen we nog lang wachten, want het idee dat 150 wereldleiders op een klimaattop in Parijs de gemiddelde temperatuurstijging op aarde voor de komende vijftig jaar onder de twee graden kunnen houden, is potsierlijk. Het is ook ketterij. Dat hele VN-klimaatgedoe ademt een geest uit waarbij de mens voor God speelt. Dat is nog nooit goed afgelopen.

Wegkijkers

Wat de wereldpolitiek betreft, ga ik voor de ongemakkelijke waarheden van Helmut Schmidt en Henry Kissinger, niet die van Al Gore. Ik geloof niet in klimaatvluchtelingen, zoals ik - anders dan John Kerry - ook niet geloof dat de ellende in Syrië door de oprukkende woestijnvorming komt. Ik denk dat dit met oprukkende woestijngodsdiensten en de explosief toenemende wereldbevolking te maken heeft. Verder heb ik het woord tsunami genoeg gehoord, of het nu om de vloedgolven van Geert Wilders gaat, of de stijgende zeespiegels die ons straks over de schoenen dreigen te lopen. Ik laat me niet graag bang maken. Ik behoor tot de wegkijkers, omdat het me al moeite genoeg kost om mijn aandacht bij de wereld van vandaag te houden.

Maakt mij dit tot een 'klimaatontkenner', iemand die tegen alle wetenschap in de opwarming van de aarde ontkent? Geenszins. Ik wil best geloven dat het warmer wordt, en ik heb ook de indruk dat het vaker regent. Of het klimaat daarmee 'extremer' wordt, weet ik niet. Dat wordt vaak gezegd van de wereld om ons heen, met al die terroristen en godsdienstfanaten, hoewel er ook veel te zeggen is voor de stelling dat de wereld dankzij de nucleaire afschrikking vreedzamer is geworden. Wat kletsen we als hierover al geen consensus bestaat. Er zijn meer mensen gekomen (nu meer dan zeven miljard) die ook in arme landen een steeds groter beslag op de aarde leggen. Het zou vreemd zijn als dat geen invloed had op het natuurlijk milieu. Dat wij mensen met onze CO2-uitstoot aan klimaatverandering bijdragen, is aannemelijk, hoe veranderlijk het klimaat verder ook is. Er zijn genoeg metingen die de opwarming bevestigen, dus dat is het punt niet.

Mijn scepsis geldt de mondiale klimaatpolitiek en berust op historische en wetenschapsfilosofische gronden. Op het terrein van de klimaatwetenschap sec acht ik mij onbekwaam, al lijkt het mij dubieus om op basis van complexe klimaatmodellen tot betrouwbare voorspellingen voor de lange termijn te komen. Dat doen Diederik Samsom en Jesse Klaver, die ons een milieukeurslijf voor de komende dertig jaar willen opdringen. Dat is niet alleen groen totalitair, maar getuigt ook van een denkfout. Volgens de wetenschapsfilosoof Karl Popper zijn uitspraken pas wetenschappelijk als ze falsifieerbaar zijn. Dat kan niet met klimaatmodellen waarvan pas in de verre toekomst is vast te stellen of ze kloppen of niet. Dat klemt nog meer waar het hele dispuut draait om de rol van de mens. Het is onmogelijk om de menselijke geschiedenis te voorspellen, omdat de (fundamenteel onvoorspelbare) ontwikkeling van wetenschap en techniek daarin een doorslaggevende rol speelt.

Klimaat

Hoe gaan mensen om met klimaatverandering? De Volkskrant reist met een cameradrone de wereld rond om dat te laten zien. En presenteert de harde feiten en de beste bronnen. Terwijl in Parijs de cruciale VN Klimaatconferentie plaatsvindt. Bekijk hier al onze klimaatproducties.

Negeer klimaatalarmisten

Dat is geen detail. Er wordt gezegd dat de mens verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde en er daarom ook wat aan kan doen. Maar dat veronderstelt dat de wetenschap de hele loop van de natuurlijke evolutie doorgrondt, en dat is niet zo. Dat weerhoudt activistische politici er niet van te doen alsof zij het klimaat van de toekomst kunnen reguleren, wat onzin is. Kijk naar Rio, Kyoto, Kopenhagen en nu Parijs, en oordeel zelf.

De klimaatpolitiek is op ondeugdelijke utopische theorieën gebaseerd, wat ook een schaduw werpt op de klimaatwetenschap. Die zou overtuigender zijn als ze zich tot het verleden beperkte. Historici weten allang dat de toekomst niet valt te voorspellen, dat is hun voornaamste inzicht. Fijn om ook eens ergens verstand van te hebben! Negeer dus klimaatalarmisten. Hun lokroep is vals, zij staan vijandig tegenover het goede leven dat alleen in het hier en nu bestaat.

Dirk-Jan van Baar is historicus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden