'Nee' tegen extra contributie voor meer dopingcontroles

Nederlandse amateurwielrenners voelen er niets voor om mee te betalen aan dopingcontroles van profcoureurs. Een plan om de contributie met 5 euro per jaar te verhogen, werd dinsdag bij het najaarscongres van de wielerbond KNWU weggestemd. De verhoging had 50 duizend euro moeten opleveren, genoeg voor 100 extra controles.


Vorig jaar verrichtte de Dopingautoriteit in het wielrennen 401 controles, waarvan 100 buiten competitie.


KNWU-voorzitter Marcel Wintels betreurde de afwijzing van het voorstel, dat voortkwam uit het rapport van de commissie-Sorgdrager naar doping in het wielrennen. De commissie stelde dit jaar vast dat in de hoogtijdagen, eind jaren negentig tot begin van deze eeuw, 'het overgrote deel van het peloton en ook het Nederlandse deel ervan' verboden middelen gebruikte: '80, 90 tot misschien wel 95 procent komt in onze ogen dicht bij de waarheid.'


Oud-renner Bobbie Traksel, actief tijdens die hoogtijdagen, stemde als voorzitter van de wielervakbond VVBW tegen het plan. Zijn argument, opgetekend door het ANP: 'Ik denk dat het feit dat Lance Armstrong in al die jaren honderden controles moeiteloos doorstaan heeft, bewijst dat die maatregel van 100 extra controles geen enkele zin heeft.'


Zou het? Zou het niet afschrikwekkend werken als de beste vijf renners van Nederland elk jaar twintig extra tests moeten ondergaan? Zouden Michael Boogerd en Jeroen Blijlevens niet schoner hebben gekoerst indien hun urine en bloed tijdens hun loopbaan om de week was gecontroleerd?


Hoe het ook zij, de afwijzing van de contributieverhoging is een opvallend signaal uit de wielersport. Zelfs na de ontmaskering van twee van de drie beste Nederlandse renners van de afgelopen twintig jaar (Erik Dekker behoort, officieel althans, tot de 5, 10 of 20 procent die niet aan doping deed) hebben de leden geen geld over voor dopingbestrijding.


De 'betalingsbereidheid' is laag, zouden sporteconomen zeggen. Zij gebruiken die maatstaf soms om na te gaan welk bedrag burgers over hebben voor de komst van de WK voetbal. Bij de WK in Duitsland, in 2006, was dat 4,26 euro per hoofd van de bevolking.


De geringe betalingsbereidheid voor dopingbestrijding verdient nader onderzoek. Zouden amateurrenners doping geen probleem vinden? Vinden ze dopingbestrijding misschien het echte probleem? En hoe wordt er in andere sporten over gedacht? Hoeveel zouden recreatieve schaatsers, atleten of voetballers over hebben voor het streven naar schone sport?


Het antwoord zou weleens ontluisterend kunnen zijn voor dopingbestrijders. Als de Duitsers nog geen 5 euro over hebben voor vier weken voetbalfeest, hoeven zij zich weinig illusies te maken. Hoe zuiver hun bedoelingen ook zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden