Nederlandse pop leek zoekende op weifelende editie Noorderslag

Een weifelende editie van Noorderslag, waarin de Nederlandse popmuziek zoekende leek. Een van de allerbeste shows werd diep in de nacht gegeven door Dodecahedron.

Kensington won zaterdagavond de Popprijs op Noorderslag. Beeld ANP

De hoogtepunten van het Groningse Noorderslag, het belangrijkste festival voor de Nederlandse popmuziek, waren eigenlijk twee bijzaken. Twee zeer belangwekkende bijzaken, dat wel, maar het gaf toch te denken.

De Oosterpoort gonsde zaterdagavond allereerst bij het geslaagde knievalconcert van rapper Boef (zie Ten eerste). En daarna, al bijna tegen middernacht, bij de uitreiking van de jaarlijkse Popprijs, de eervolle bokaal voor een Nederlandse pop-act die het voorgaande jaar iets uitzonderlijks heeft gepresteerd.

Kensington

Die prijs kon, gezien die omschrijving, natuurlijk alleen aan de Utrechtse band Kensington worden uitgereikt. Dat nog altijd bescheiden rockbandje groeide de afgelopen jaren uit tot een stadionact van megaformaat, die eerst een keer of tien de Amsterdamse Ziggo Dome uitverkocht en daarna de Amsterdam Arena. Dat is Nederlandse popgeschiedenis, en die mag in gouden letters worden bijgeschreven. Zelden was het publiek in de Grote Zaal van de Oosterpoort zo eensgezind en gewoon oprecht blij met de uitverkiezing. Geen fluitconcert en al helemaal geen bierdouche, en dat is weleens anders geweest.

Maar de minishow die Kensington na het in ontvangst nemen van de Popprijs speelde in de Grote Zaal, zette Noorderslag ook aan het denken. Ineens rockte het festival hard en goed, gingen de koppies in de zaal op en neer en de vuisten in de lucht. O ja, zo kon het ook. Het festival had de uren voor deze uitreikingsshow nog niet bepaald voor opwinding gezorgd. Zanger Eloi Youssef zei het al in zijn ontvangstspeech: de gitaarmuziek heeft het moeilijk tussen alle dance en hiphop. Maar de Nederlandse pop heeft diezelfde gitaarmuziek nog wel nodig, zo bleek tijdens een lange nacht in Groningen.

Kensington pakt de Popprijs Beeld anp

Wereldreizen

Want we hoorden best leuke Afropop en -disco voorbijkomen, van de ontwapenende Amsterdammer Amartey, en van de cultuurmixende band Arp Frique. Maar de lekker losjes jammende muziek van deze gezelschappen trof de festivalganger nu niet bepaald als een vuistslag in het gezicht. En dat deed zangeres en toptalent Naaz ook niet met haar show in de foyer van de Oosterpoort, waar geen beweging in kwam. Noorderslag kreeg langzaamaan vorm als een wat weifelende editie, waarin de Nederlandse popmuziek zoekende leek. Terwijl het Nederlandse aandeel op het driedaagse festival voor Europese pop Eurosonic, dat aan Noorderslag voorafgaat, juist zo goed was.

De wereldreizen waren soms mooi en bijzonder, zoals de Turkse dansmuziek die door de band Altin Gün opzwepend door de Oosterpoort werd gejaagd. En het was ook echt knap hoe Roxeanne Hazes het aloude levenslied wist op te frissen, met een aanstekelijke act en een vrolijke liveband. Maar je kreeg na vier uur rondwandelen simpelweg zin in een kaakslag, van een band, rapper of singer-songwriter desnoods die er met giftige overtuiging een boodschap uitramde.

Naaz Beeld anp

Kraantje Pappie en Haevn

De Nederlandse hiphop op Noorderslag was dit jaar, anders dan voorgaande jaren, niet van de buitencategorie. Hoewel de Groningse rapper Kraantje Pappie er in de Grote Zaal toch een dik Gronings feest van maakte en het publiek op de banken kreeg met ongecompliceerde en lekker bonkende partyklappers. Carnaval op hiphopformaat.

De broodnodige bezinning kwam van de band Haevn, ook in een prachtig uitgelichte Grote Zaal. De nummers van de aanstaande debuutplaat van het duo, op Noorderslag aangevuld met een luxe liveband en strijkkwartet, waren sereen en etherisch maar hielden het publiek toch geboeid. Haevn schrijft mooie en melodieuze refreinen die aanzetten tot overpeinzing, en weet in de nieuwe live-set toch ook een paar steviger, dance-achtige tracks in te bouwen, waardoor een concert genoeg profiel krijgt. De show van Haevn was in ieder geval wat tijdlozer dan die van het gemiddelde fusiebandje dat ergens in de catacomben van het zalencomplex stond te spelen.

Dodecahedron

Het was opmerkelijk dat een van de allerbeste shows op Noorderslag kwam van een band die diep in de nacht aantrad in de kleine Bovenzaal, voor een man of achttien. De Tilburgse postrock- en blackmetalband Dodecahedron liet zich niet ontmoedigen door de opkomst en speelde een ongelooflijk intense set pikzwarte, maar diep in de ziel tastende herrienummers bij emotionele en overtuigende bulderzang van William van der Voort. Avantgardistische kunstmuziek die je op de valreep, als een van de allerlaatste shows, toch nog een dreun gaf. En een blik op een wie weet weer wat rooskleuriger toekomst.

Aanvullingen & verbeteringen:
De zanger van de band Dodecahedron, die speelde op het festival Noorderslag, is William van der Voort, die onlangs de eerder in het verslag genoemde Michiel Eikenaar verving.

Prijzenslag

Op het festival Eurosonic/ Noorderslag regent het ieder jaar prijzen. De Pop Media Prijs ging naar de radio-dj Roosmarijn Reijmer, die onlangs vertrok bij 3FM. De jury roemde de manier waarop Reijmer in haar programma's de grenzen tussen underground- en mainstreampop heeft doen vervagen. Het Tilburgse hiphopfestival Woo Hah! won de prijs voor beste festival, een zogeheten IJzeren Podiumdier.


De kwestie-Boef werd afgehandeld op Noorderslag

Het was een hoopgevende finale van een in alle opzichten deprimerende polemiek die het publieke debat de laatste weken in een ijzeren greep leek te hebben. Rapper Boef sloot vrede met Nederland, op een zaterdagavond die nog vaak in herinnering zal worden geroepen.

Twee dagen lang was de kwestie-Boef geen onderwerp op het Groningse popfestival en -congres Eurosonic/Noorderslag. Maar vrijdag, een dag voor Boefs optreden, kon de congresserende beroepsgroep er niet langer omheen - getuige prematuur boe-geroep van festivalgangers en zelfs boze petities.

'Kechs' waren de drie dames die rapper Boef een lift aanboden. Hoeren. Is dat straattaal die je niet zo letterlijk moet nemen, of uiting van een dubbele moraal en een verwrongen vrouwbeeld? En pikken zijn fans dat?

Liefde voor vrouwen is voorwaardelijk in islamitische en hindoestaanse migranten-kringen, constateert Nadia Ezzeroili. Maar meedoen met #MeToo is lastig, want de daders staan zo dichtbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden