Nederlandse missie Afghanistan onvoltooid

De Nederlandse bemoeienis met Afghanistan heeft geen duurzaam resultaat opgeleverd.

Minister Bert Koenders van Buitenlandse Zaken, minister Jeanine Hennis van Defensie en de Commandant der Strijdkrachten, generaal Tom Middendorp laten zich in Afghanistan voor het eerst ter plaatse bijpraten over de activiteiten die erop zijn gericht om hogere Afghaanse functionarissen van leger en politie te adviseren. 9 maart 2015. Beeld anp

Minister Koenders van Buitenlandse Zaken ontwijkt de media. Het ministerie van Defensie heeft militairen een spreekverbod opgelegd. Het zijn verkrampte reacties op de snel verslechterende situatie in de Afghaanse provincies Uruzgan en Kunduz, de provincies waarin Nederlandse militairen hebben deelgenomen aan opeenvolgende missies.

In beide provincies rukken de Taliban op en lijden de Afghaanse veiligheidstroepen ongekend zware verliezen. Het scenario waarvoor werd gevreesd, lijkt zich te voltrekken: het leger en de politie in Afghanistan leggen het af tegen de Taliban nu ISAF, de internationale militaire missie onder leiding van de NAVO, zich uit het land terugtrekt.

Het is dan ook niet vreemd dat veteranen en andere betrokkenen zich opnieuw de vraag stellen of het anders had gekund. Was het zinvol om überhaupt mee te doen aan de NAVO-missie in Uruzgan? Was het wijs om in 2010 aan die missie een abrupt einde te maken? Wat was het nut van de politietraining in Kunduz?

Het zijn legitieme én relevante vragen - niet alleen voor de geschiedschrijving, maar ook voor de toekomst. De offers die Nederland heeft gebracht, waaronder 24 doden en 140 gewonden in Uruzgan, waren niet gering. De oorlog tegen het internationale terrorisme is sinds 11 september 2001 geen vrijblijvende kwestie meer voor NAVO-land Nederland. De krijgsmacht heeft zich sindsdien helemaal toegelegd op deelname aan opbouw- en vredesmissies.

Deelname aan de ISAF-missie was in 2006 zeker verdedigbaar, al was het maar omdat de reputatie van de Nederlandse krijgsmacht tien jaar daarvoor in Srebrenica zware averij had opgelopen. De deelname werd evenwel nogal onnozel verkocht als 'opbouwmissie', terwijl onmiddellijk bleek dat het een vechtmissie was.

Na twee jaar was duidelijk dat de intimiderende aanwezigheid van de Taliban de veiligheid van de Afghanen onverminderd bedreigde. Het gebrek aan duurzaam resultaat was dan ook reden om de missie in 2008 voort te zetten. In 2010 was er nog altijd geen sprake van duurzame resultaten; het plaatselijke bestuur was zwak en leger en politie konden niet op eigen benen staan. Nederland trok zich niettemin, als eerste lead nation, terug.

Den Haag werd dan ook in 2010 (ook op deze plek) verweten zich verkeken te hebben op de lange adem die zo'n veeleisende missie vergt. Vijf jaar na dato kan het geen kwaad als de verantwoordelijken zich daarvan rekenschap geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden