Column

Nederlands enige vrouwenzender heeft toch iets deprimerends

null Beeld
Beeld

Ligt het aan mij of vierde de mensheid dit jaar Internationale Vrouwendag net iets heftiger dan normaal? Een Amerikaanse kunstenares zette een bronzen vrouwenbeeld tegenover de briesende stier op Wall Street, op Instagram deelden vrouwen enthousiast foto's van binnenstebuiten gekeerde handtassen die leken op vagina's en een studente uit Groningen maakte een filmpje over slut shaming in het corps dat viraal ging, waarna vele mannen en vrouwen in de Facebookreacties over haar filmpje gingen slutshamen.

Ter ere van Internationale Vrouwendag bestudeerde ik de programmering van TLC. We hebben in Nederland één vrouwenzender, TLC. Elke keer als ik TLC aanzet, zie ik een aankomende bruid in een bruidsjurkenwinkel in een bruidsjurk poseren voor haar vriendinnen, die gillen dat ze ja dan wel nee moet zeggen tegen die jurk. Dat, of een programma over tatoeëren. Bruidsjurken en inkt (overigens een slechte combinatie, lees Floddertje): is dat wat vrouwen het meest interesseert? Nee, daarmee doe ik TLC tekort. Want behalve het bruidsjurk- en inktgenre hebben ze meer in het aanbod. Heel veel programma's, die zijn onder te brengen in drie genres.

Een genre is: a-typische gezinnen. Dus: een gezin van kleine mensen. Twee homo's die tien kinderen hebben geadopteerd. Amish. Of de vrouw die alle problemen in moeilijke gezinnen binnen twee dagen oplost: Jo Frost. Ze wisselen elkaar naadloos af op TLC.

Volgende genre: suikerige dingen. Een programma over cupcakes, een programma over chocola, over een snoepstylist, een bakwedstijd waarin taarten gebakken worden voor beroemdheden ('Het team maakt voor acteur Wesley Snipes een explosieve taart met een actiehelden-thema waarmee hij indruk kan maken op zijn tegenspelers van Expendable 3').

Laatste genre: ziekten. Kinderen met aangeboren afwijkingen, vrouwen die een neurose hebben waardoor ze de hele dag moeten schoonmaken, mensen zonder neus, een glamourdierenarts op Bondi Beach (deze week: 'Er wordt een puppy binnengebracht met een dodelijke ziekte die zich snel door de kliniek kan verspreiden'). En natuurlijk het genre binnen dit genre, over de enorme groep mensen die door een seksongeluk op de eerste hulp terechtkomt (Sex Sent Me to the ER). Schrijnend.

Nu verwacht u van mij dat ik ga zeggen dat ik hier niks mee heb. Maar dat is niet waar! Ik ben dol op amish, op de praktijken van Jo Frost, op puppy's. Maar er zijn nog een paar andere dingen die ik leuk vind naast trouwen, gezinnen, suikerige dingen, enge ziekten en inkt.

En daarom is het toch licht deprimerend om rond tien uur 's avonds in een loos zaprondje langs TLC te komen en daar elke keer weer die vrouw in die bruidsjurk op dat blokje te zien staan.

Dat is de vrouwenzender. En daar staat ze weer. In d'r jurk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden