Nederlanders, jullie kunnen veel over geluk leren van arme bevolkingen

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 3 maart.

PVV-aanhangers tijdens een demonstratie tegen het beleid van kabinet Rutte III, islamisering en discriminatie van Nederlanders. Beeld anp

Brief van de dag: Nederlanders, jullie kunnen veel over geluk leren van arme bevolkingen!

Toen ik het artikel 'Laten we ons als samenleving trainen in geluk' (Opinie, zaterdag 24 februari) las, moest ik innerlijk 'schmunzeln'. Ik was al eerder tot de conclusie gekomen dat in mijn beleving Nederlanders niet echt gelukkig zijn.

Toen ik in 2007 de eerste keer als Oost-Duitse naar Nederland kwam, had ik het gevoel dat Nederlanders aardige, eerlijke mensen zijn. Ze mopperen minder dan wij Duitsers en zien het leven positiever dan wij.

Ik heb vanwege armoede al vanaf mijn 8ste moeten bijdragen aan ons gezinsinkomen. Ik heb altijd met enorme vlijt en eerlijkheid gewerkt. Toch was ik in 2013 niet welkom in Nederland, in de gemeente waarin ik destijds woonde. 'Gelukszoekers' hebben we niet nodig, was het antwoord van een ambtenaar die mij moest begeleiden naar betaalde arbeid. Deze uitspraak heeft veel met mij gedaan. Ik heb jaren moeten vechten om het gevoel van 'bestaansrecht' weer te kunnen voelen. Ik heb aan den lijve moeten ervaren hoe ondoordacht en bevooroordeeld ik werd ontvangen, door instanties, maar ook door een hoop mensen.

Nederlanders, die, zodra mensen met een andere nationaliteit hier aankloppen, toch de deuren dichthouden om 'hun geluk' bij 'hun bevolking' te laten. (lees: geld.)

Nederlanders, die, om te besparen (het zijn immers kooplui) goedkoop in Duitsland boodschappen gaan doen en in andere landen op vakantie gaan, maar tegelijkertijd mopperen op de 'buitenlanders' die hun welvaart pikken.

Opgegroeid in de socialistische leer, heb ik gemerkt hoe gelukkig wij waren. Wij waren allemaal meer 'hetzelfde', hadden een vergelijkbaar inkomen te besteden en deelden onze spullen. Ook waren we dankbaar voor kleine dingen, kenden respect voor ouderen, gehandicapten en zwangeren.

Nederlanders, jullie kunnen veel over geluk leren van arme bevolkingen!

M. van der Zanden, Cuijk

Flevoland

Wat wonen we toch in een geweldige provincie! In de schema's over de criminaliteit (Ten Eerste, 1 maart) hoeft Flevoland niet eens te worden genoemd!

Of is men het bestaan van deze mooie provincie gewoon vergeten?

Giel Bakker, Almere, Flevoland

Iedereen koffie

Enorme (onverwachte) meevallers voor Unilever en Aegon van elk meer dan 550 miljoen euro. En dat dankzij Trumps belastingbeleid (Ten Eerste, 1 maart). Die meevallers van in totaal meer dan 1 miljard kunnen beide bedrijven mooi uitkeren aan de buitenlandse aandeelhouders ter vergoeding van de dividendbelasting en dan kunnen Rutte en zijn kabinet meteen de plannen bijstellen of afstellen inzake het afschaffen van die dividendbelasting à raison van 1,4 miljard euro.

Iedereen blij, met name de belastingbetaler. Of, zoals de Italianen zeggen volgens dezelfde krant in de reportage over Sicilië: caffè per tutti, iedereen koffie.

Ton Grauwen, Purmerend

Medelijdenmoeheid

Ik zie mezelf helemaal niet als een slachtoffer van wie dan ook, zoals de heer Beunders ons verwijt (Opinie, 2 maart). Ik ben wel donateur van organisaties die zich bezighouden met het redden van natuur voor zover er nog wat te redden valt.

En ik stel voor het niet over medelijden te hebben, maar medeleven. Hoe kun je als Nederlander nu mee lijden met mensen die in de meest verschrikkelijke omstandigheden verkeren?

Harmen Hart, Amsterdam

Voedselzaak

Hulde voor de aandacht van de Volkskrant voor de feiten achter ons voedsel! Opvallend is wel dat producten in de gids 'Boodschappen doen voor de wereld' (Sir Edmund, 24 februari) vooral beoordeeld worden op efficiëntie van de teelt: hoe hoger de opbrengst per hectare, hoe minder slecht voor het milieu. Intensivering van de voedselproductie lijkt dan de oplossing.

Grote verliezers zijn echter natuur en landschap. Juist extensievere vormen van landbouw laten nog ruimte aan de planten, dieren en landschapselementen die in meer industriële vormen van landbouw worden uitgebannen. Denk aan biologische landbouw of regio's waar de natuurlijke omstandigheden intensivering bemoeilijken.

Vergaande intensivering van de voedselproductie zal deels nodig zijn, maar leidt ook tot een nog striktere scheiding van landbouw en natuur. Met alle gevolgen van dien. Kortom: efficiëntie is één van de criteria om de impact van ons voedsel op de wereld te bepalen, maar zeker niet de enige. Kan er een volgende versie komen van de gids mét aandacht voor biologische producten en impact op natuur en landschap?

Marion Brongers, Zuidhorn

Deuren dicht

Ik liep donderdag door de winkelstraten van Arnhem. Gevoelstemperatuur -15 en windkrachtje 6, maar dat was blijkbaar geen reden om de deurtjes van de winkels een beetje dicht te houden. Tientallen winkels met deuren van wel 6 meter breed wagenwijd open. Is er nou geen enkele overheidsinstantie die deze onzin een halt kan toeroepen?

Dagelijks worden we doodgegooid met verhalen over duurzaamheid en energieschaarste. Liever niet langer dan 1 minuut douchen, niet vliegen naar de zon, want: het milieu. En hier wordt volkomen zinloos energie verspild.

Wie gaat hier bij de gemeenteraadsverkiezingen een issue van maken?

Peter Dickmann, Velp

Bange babykoeien

108 kalfjes zijn bij een ongeluk met een veewagen gedood. De andere 192 beestjes werden in de snijdende kou samengedreven langs de snelweg. Bibberende, bange babykoeien.

Waar waren de dierenliefhebbers van de Oostvaardersplassen met hooi, stro en dekens? Met 300 samengepakt in één vrachtwagen. Dat is pas onnodig dierenleed! Maar actievoeren is niet moeilijk: eet minder (geen) vlees en koop geen kiloknallers meer.

A. Jacobsen, Dordrecht

Woningmarkt

Naar aanleiding van het artikel over winst bij woningcorporaties (Ten Eerste, 2 maart) een reactie. Rutte I kent het effect van vraag en aanbod als geen ander. Door de beslissing corporaties toe te staan de huren boven inflatie te verhogen en door de corporaties met de verhuurdersheffing het mes op de keel te zetten, moesten de huren wel fors stijgen. Daardoor is de druk op de koopwoningenmarkt toegenomen, met als resultaat de gekte op de koopwoningenmarkt anno nu.

Fijn voor woningeigenaren, maar er zijn twee verliezers, de huurders én de kopers van koopwoningen. Beiden betalen de hoofdprijs, met dank aan Rutte I.

Aldert Dreimüller, Maastricht

Schuldenklok

Een prima idee van Peter de Waard in zijn column van 1 maart voor een schuldenklok op de Dam of het Plein. Verder schrijft hij: 'Schulden maken hoeft niet erg te zijn zo lang het geld wordt benut voor investeringen in de verhoging van de productie.'

Welk probleem wordt er opgelost met 'verhoging van de productie'? Als we het dan toch nodig vinden om schulden te laten oplopen, kunnen we dan niet beter investeren in het toekomstbestendiger maken van onze samenleving? Denk aan hernieuwbare energieopwekking of het realiseren van een circulaire economie? Zolang we ons blindstaren op het verhogen van productie en bbp, vrees ik dat zelfs een schuldenklok in het Torentje of de Tweede Kamer niet veel zal helpen met het omlaag brengen van de staatsschuld.

Lucas Geusebroek, Amstelveen

Dna-onderzoek

Zou het kunnen dat Oscar van den Boogaard, schrijver van Kindsoldaat en bewerend een zoon van prins Bernhard te zijn, dna laat testen? Namelijk met het dna van de nieuwe prins Hugo Klynstra, kleinzoon van Irene en een echte dochter van Bernhard. Zouden Oscar en Hugo ook familie van elkaar zijn?

T. van Ingen, Heythuysen

Koordirigent

Het is altijd leuk om lovende woorden over het Groot Omroepkoor te lezen, zoals op dinsdag 27 februari. Nu is het echter zo, dat de orkestdirigent meestal maar één repetitie met het koor alleen heeft. De goede verstaanbaarheid van het koor bijvoorbeeld is toch vooral de verdienste van degene die het koor heeft voorbereid. Die mag aan het eind van het concert dan ook altijd applaus in ontvangst nemen. En die mis ik in de recensies: de koordirigent.

Elisabeth Bosch, Utrecht


Brieven over programmeren

Leren programmeren

In zijn brief stelt Ten Harkel (Opinie, 28 februari) dat het zinloos is te leren programmeren: 'een automonteur leer je ook geen paard beslaan'. Die vergelijking loopt mank want een paard beslaan is een totaal ander vak.

Het is nog steeds zinvol een automonteur over verbrandingsmotoren te laten leren, ook al is die technologie al honderd jaar oud. Ook is het lastig om leste geven in toekomstige technologie. Helaas moeten we leren in de huidige tijd en als we ouder worden anticiperen op de toekomst.

T. van der Laan, Den Haag

Vechten om programmeurs

Leren programmeren is niet meer nodig omdat code door een druk op de knop wordt gegenereerd? Maar wie bedenken die modellen? De programmeurs! En hoe noemen we zo'n model ook wel? Een programma!

De abstractieniveaus verschillen maar de basisprincipes zijn hetzelfde. Al sinds het begin van mijn carrière in de informatica, dertig jaar geleden, roepen mensen dat het schrijven van programma's in de toekomst niet meer nodig zal zijn. En ook al sinds het begin van mijn carrière vechten bedrijven om de programmeurs die wij van de universiteit afleveren.

Johan Jeuring, Utrecht, hoogleraar softwaretechnologie

Spelletje

Programmeren lijkt me een van de mooiste middelen voor het onderwijs. Het biedt de mogelijkheid om spelenderwijs veel vaardigheden te leren. Ik denk dat basisschoolkinderen met plezier leren om een konijn over het scherm te laten lopen om worteltjes te pakken, het voelt als spelletje. Het mooiste is dat je via dat konijn ook nog eens vaardig wordt in logica, ruimtelijk inzicht en rekenen.

Jarno Verhagen, Eindhoven, student artificial Intelligence

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden