Nederland wint met durf, aanval en dosis geluk

In een doldwaze wedstrijd stelde het Nederlands elftal de eerste zege in de kwalificatie voor het WK zeker. Vooraf was de kritiek op het selectiebeleid van Louis van Gaal groot. De bondscoach haalde, met geluk, zijn gelijk.

AMSTERDAM - WK-kwalificatie


Nederland-Turkije 2-0


De revolutie in het voetbal ging vrijdag gekleed in fel oranje. Op een avond in Amsterdam waarvoor het predicaat bizar te zwak is uitgedrukt, won het Nederlands elftal zijn eerste wedstrijd op weg naar het WK in Brazilië. Kostelijk was het duel met Turkije, fraai de treffer van Robin van Persie, beslissend de 2-0 van Narsingh in blessuretijd.


De zege was een overwinning van durf, jeugd, de aanval en, niet in de laatste plaats, geluk. Nederland ontsnapte geregeld aan een Turkse treffer, die verdiend was geweest. Oranje had zelf ook veel vaker kunnen scoren, zeker toen de ploeg gaandeweg de tweede helft ruimte kreeg van de oprukkende tegenstander, in deze doldwaze wedstrijd.


De basisploeg van Nederland bestond uit zes spelers uit de eredivisie, doch uitgerekend geen van Van Gaals vroegere club Ajax. Het zestal was aangevuld met doelman Krul, verdediger Heitinga en drie van de vier spelers die enige tijd door het leven gingen als de Grote Vier: Van Persie, Sneijder en Robben. Hoewel lang niet altijd gelukkig in hun acties, namen zij het elftal bij de hand.


Hoeveel ook fout ging, Nederland was een elftal dat boeide, dat tekortkomingen compenseerde met strijd, dat rariteiten afwisselde met fijne combinaties. Terwijl controle vaak het toverwoord was onder de vorige bondscoach Van Marwijk, verviel het elftal geregeld in chaos, die niet past bij controlefreak Van Gaal. Hij is de man van de ultieme restauratie van het in het afgelopen half jaar bijna gezonken vlaggeschip van het Nederlandse voetbal.


De hand van Van Gaal was niet alleen in de opstelling zichtbaar. Verdedigers tonen lef bij hem, buitenspelers zijn ook buitenspelers, met de opdracht tot diep op eigen helft mee te verdedigen. Het middenveld toont variatie. Diepgang, controle, scorend vermogen, pit. Het door Van Gaal gekozen oer-Hollandse systeem, 4-3-3, hield stand, zij het met moeite.


Hoe groot was het cynisme vooraf, over de opstelling. Terwijl hij al vier gerenommeerde spelers had thuisgelaten (Afellay, Van der Wiel, De Jong, Van der Vaart) leek het of hij de ververste selectie in een tombola had gegooid, waarbij hij wel zou zien welke namen uit de trekking rolden.


Geen Stekelenburg in het doel dus, maar Krul. Daarvoor viel iets te zeggen, want Stekelenburg straalt weinig uit en beleeft niet de beste periode in zijn loopbaan. Twee debutanten draafden op: Janmaat en Clasie, wat Feyenoord met PSV tot hofleverancier maakte. Middenvelder Strootman, onder Van Marwijk na een mooie periode teruggevallen, keerde sterk terug.


Van Persie was weer spits ten koste van Huntelaar, nadat Van Gaal bij zijn aantreden meldde dat hij in tegenstelling tot Van Marwijk ging kiezen voor Huntelaar, want die vond hij meer een spits dan Van Persie, die bovendien te weinig had laten zien.


Geen Ajacied dus, tot de invalbeurt van Van Rhijn na rust. Zes man uit de eredivisie. En dat allemaal in het stadion dat harder juichte voor Turkije dan voor Nederland. Van Gaal vatte de wijzigingen samen met de opmerking dat een tienrittenkaart voor Oranje niet meer bestaat.


Op zich viel iets voor de wisselingen van de bondscoach te zeggen, hoe rigoureus ook. Van Gaal merkte in de voorbereiding op dat Nederland met al die grote namen al vier duels op rij had verloren. De garantie dat bij ongewijzigd beleid de kentering zou plaatsvinden, bestond niet.


Ook hij kon niet voorspellen hoe al die spelers uit de eredivisie zich zouden houden. Het leek alsof hij de belangrijkste sportploeg van Nederland gebruikte voor een persoonlijk experiment. Hij, Louis van de Magie, zou eens laten zien wat hij vermocht.


Gelukkig had Van Gaal het geluk mee, wat hem in zijn eerste periode als bondscoach niet was gegund. Fouten waren bijna fataal. De uitstekende verdediger Martins Indi kopte de bal voordat Krul kon vangen bijna in eigen doel, maar redde op miraculeuze wijze zelf. Willems liet zich pardoes van de bal lopen door Arda Turan, die naast schoot. Een kopbal van Bulut viel op de lat.


Bij Oranje speelde Clasie ruim een helft, tot de wissel door Fer, met zelfvertrouwen, al onderschatte hij soms het tempo. Strootman was uitstekend op het middenveld. Schitterend was de eerste treffer van Nederland, de kopbal van Van Persie na de hoekschop van Sneijder. Voorbeweging maken, weg van de tegenstander, even inhouden, perfect plaatsen met het hoofd richting de verre hoek. Na rust onderscheidde Krul, eerder onzeker bij hoge ballen, zich met een reflex na een schot van Altintop.


Stil waren de Turken op de tribune pas na de 2-0 van Narsingh, uit een laatste counter. Het succes is broos, maar Oranje mag maandag met enig vertrouwen naar Boedapest reizen voor duel twee, dinsdag tegen Hongarije.


---------------

Karakteristiek

Nederland - Turkije 2-0. 16. Van Persie 1-0, 93. Narsingh 2-0.

Scheidsrechter: Velasco (Spa). Toescouwers: 50.000. Gele kaarten: Kaldirim, Torun, Hamit Altintop (Turkije), Wilems (Nederland).

Nederland: Krul, Janmaat (46. Van Rhijn), Heitinga (86. Vlaar), Martins Indi, Willems, Strootman, Clasie (50. Fer), Sneijder, Narsingh, Van Persie, Robben.

Turkije: Tolga, Hamit Altintop, Toprak, Kaya, Kaldirim, Mehmet, Arda, Emre (60. Sahin), Torun, Bulut, Sararer (70. Yilmaz).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden