Nederland raakt in de ban van de lasso, de zweep en linedancing Hart verpand aan de muziek van de prairie

Een van de verrassendste culturele verschijnselen van de laatste paar jaar is de stormachtige opkomst van country. En dan niet eens zozeer de muziek, maar eerder het levensgevoel dat erbij hoort: eenzame ritten over uitgestrekte vlakten, een paar ogen dat schuilgaat onder de schaduw van een hoed, een gevoel voor...

ARIEJAN KORTEWEG

Van onze verslaggever

Ariejan Korteweg

HILVERSUM

In Nederland is die eenzaamheid ver te zoeken. Toch is er amper een land waar de coming out van cowboy en cowgirl de afgelopen jaren zo massaal is geweest. Linedancing - een doorgaans in groepsverband beoefende solodans op countrymuziek - is een van de snelst groeiende vormen van vrijetijdsbesteding. Bij de wereldkampioenschappen, in San Antonio, Texas, veroverden Nederlanders deze maand in vier categorieën de eerste plaats.

Tot voor een paar jaar was country in Nederland vooral countrypop, in de traditie van The Byrds, The Eagles of Dire Straits, met soms een oprisping van John Denver, Dolly Parton of Kenny Rodgers tussendoor. De hele Amerikaanse traditie, van Jimmie Rodgers en The Carter Family, via Hank Williams en Lefty Frizell tot aan Dwight Yoakam en Steve Earle, werd hier door niet meer dan een paar affecionado's op de voet gevolgd. Zelfs Garth Brooks, de grote countryvedette van het laatste decennium, krijgt in Nederland lang niet de massale weerklank die hem in de Verenigde Staten, Ierland of Engeland ten deel valt.

Het succes van Ilse DeLange, de zangeres die vorige week platina kreeg voor haar debuut-cd, kan moeilijk verklaard worden door te verwijzen naar Pussycat, Henk Wijngaarden of Cowboy Gerard. Een in opdracht van de belangenorganisatie Country Music Association uitgevoerd onderzoek, waarvan de resultaten deze maand werden gepresenteerd, gaf aan dat een groot deel van de liefhebbers zich minder dan vijf jaar geleden tot de country bekeerde. Meer dan de helft is zelf actief in het country-wezen. De roeping komt laat, maar is niet minder overtuigend.

Daarom is het geen gek idee van Theaterburo Schmid en Bob de Jong Productions om een theatershow in elkaar te steken die de nieuwe countryfan het nodige historische besef wil bijbrengen - en de oudere een glimlach van herkenning kan ontlokken. De Country Music-Hall of Fame is een ruim tweeënhalf uur durende medley van honderd jaar country, vertolkt door Nederlandse artiesten.

Theater Gooiland in Hilversum was vrijdagavond gevuld met een overwegend ouder publiek, van wie er een kleine twintig rondliepen alsof ze met de hoed op geboren waren. Uit de vanzelfsprekendheid waarmee klassiekers als Don't fence me in of Blue Moon of Kentucky werden meegezongen, kon worden afgeleid dat veel bezoekers al lang geleden hun hart aan de muziek van de prairie hadden verpand.

Het programma begint bij de Ierse, Duitse en zwarte invloeden die tot het ontstaan van de country hebben bijgedragen, en eindigt - krachtens de met ijzeren discipline volgehouden chronologie - met een bloemlezing uit het werk van Garth Brooks. Onderweg worden de hoogtepunten van het genre in vogelvlucht aangedaan. Een couplet The cactus is in Bloom (Jimmie Rodgers) en Lovesick Blues (Hank Williams), aandacht voor het repertoire van Hollywood-cowboys als Gene Autry en Roy Rogers, een stukje Western swing à la Bob Wills, de Orange Blossom Special, een (voor een countryshow wat merkwaardig gekozen) selectie uit de rock 'n' roll, en een minuutje Crazy van Patsy Cline. Na de pauze verschijnen de elektrische gitaren, en komt er echo op de zang, om recht te doen aan Merle Haggard, Buck Owens, Billy Ray Cyrus en Travis Tritt. Dat alles waar mogelijk door The Country Line Dance Machine van danspassen voorzien.

Op zo'n keuze is altijd wel wat af te dingen. De show volgt nadrukkelijk de door Nashville en de grote platenmaatschappijen gedicteerde visie op de muziekgeschiedenis, en laat George Jones, Johnny Cash, Gram Parsons, Emmylou Harris, Willie Nelson en alle alternatieve - en in Nederland populaire - countryvarianten links liggen. Maar goed, niemand had om een Teleac-cursus gevraagd.

De royale bezetting van 25 muzikanten, zangers en dansers slaagt er wonderwel in om recht te doen aan die diversiteit. Van de vocalisten komt zangeres Annita Langereis vooral in het vroege repertoire dicht in de buurt van het origineel.

Hoe breed de country-beweging in Nederland is, blijkt ook uit de entr'actes van de Laner Family, bestaande uit een met Colts en lasso's jonglerende vader, een in line dance from outer space gespecialiseerde dochter, en een moeder die zich door pa met de zweep voor haar billen laat slaan; Stand by your man.

De Country Music-Hall of Fame. Tournee tot eind maart.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden