Nederland ontgroeit gemengde berichten

Over gebrek aan belangstellingen in de buitenlandse pers heeft Nederland de laatste tijd niet te klagen. De grillige verkiezingsuitslag, het proces tegen Geert Wilders, de formatie van het kabinet-Rutte met gedoogsteun van diezelfde Wilders, dat alles maakt dat Nederlands nieuws niet meer is veroordeeld tot een plaatsje bij de gemengde berichten. Zeker nu het polderpopulisme aanstekelijk blijkt te werken op andere Europese landen.

De Frankfurter Allgemeine besteedde dinsdag zelfs de deftige pagina 3 aan de 'radicale transformatie van de politieke cultuur' in Nederland. Onder de kop: 'Taboes zijn nu taboe'. In een solide overzicht van de verwikkelingen sinds eind jaren negentig passeren alle personages in het multiculturele drama de revue. Met als slotscène: 'Onlangs nam Frits Bolkestein de Wilders-biografie van politicoloog Meindert Fennema in ontvangst, getiteld De tovenaarsleerling. Bolkestein heet de leermeester van Wilders te zijn. De erevoorzitter van de liberale partij bestrijdt het niet, al stuit het populisme van zijn voormalige assistent de veteraan van de grootburgerlijkheid eigenlijk tegen de borst. Maar hij kan de geest niet meer terug in de fles krijgen.'


De naam van Wilders valt ook in een commentaar dat Le Monde wijdde aan de verkiezingszege van de rechts-radicale FPÖ in Wenen. Ooit werd extreem-rechts in heel Europa welbewust aan de zijlijn gehouden, schrijft de commentator met onmiskenbare weemoed. Tegenwoordig niet meer. 'In Denemarken zou de liberaal-conservatieve regering haar meerderheid kwijtraken zonder de steun van de Volkspartij. De Lega Nord regeert samen met Silvio Berlusconi. In Nederland gaan de liberalen en christen-democraten een verbond aan met Geert Wilders zonder dat er veel ophef over ontstaat. Met het oog op de verkiezingen in Frankrijk over anderhalf jaar is dat alles goed nieuws voor het Front National.'


Enige meewarigheid klinkt door in het signalement dat The Economist in de jongste editie wijdt aan het aantreden van de nieuwe Nederlandse regering. Kop: 'Not exactly Dutch courage'. Het blad is niet onder de indruk van het sociaal-economisch programma, dat slap wordt genoemd. Maar hoewel de parlementaire basis smal is, zou het kabinet het weleens langer kunnen volhouden dan velen verwachten, denkt de auteur. 'De partijen hebben elkaar in een stevige greep. Ze letten scherp op de zorgen van de Nederlandse kiezers, van wie velen buiten de grote steden waar de toeristen komen, een conservatief stelletje vormen, vervuld van vrees voor de economische en sociale veranderingen gevolgen die de globalisering teweegbrengt.'


Charlemagne, Europa-columnist van The Economist, toont enig begrip voor de beslissing om met de partij van Wilders in zee te gaan. Maar het was in zijn ogen beter geweest als hij een volwaardig aandeel in het kabinet had gekregen, zodat hij ook het volle afbreukrisico zou lopen. 'Dus breek het spel open en benoem de heer Wilders tot minister van Buitenlandse Zaken. Hoe lang zou hij het volhouden om de wereld te beleren over een verbod op de Koran?'


xxxxxxxxxxxxx


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden