'Nederland is kleurrijker dan veel mensen denken'

Hoe komt Man bijt hond toch aan die vaak wat zonderlinge types. Veel kranten lezen, sociale media en desnoods 'iemand aanspreken in een supermarkt'.

'Vroeger wilde ik bij het circus werken. Dat gevoel vind ik terug bij het tv-programma Man bijt hond. Het kleurrijke van de mensen, de romantiek en spanning van het niet weten wat er de volgende dag gaat gebeuren. Als eindredacteur werk ik met een grote club mensen elke dag aan onze eigen voorstelling.

'We beginnen 's ochtends met de 'hot'-vergadering. Met een aparte ploeg verzinnen we een grappige insteek bij het nieuws van de dag. Toen Angela Merkel na haar verkiezingsoverwinning riep dat het tijd was om feest te vieren, stuurden wij een verslaggever naar een Duits dorpje om te laten zien hoe daar dan wordt gefeest.

''s Middags bespreken we ideeën voor reportages. We zoeken eigenheid, bijvoorbeeld mensen die antwoorden geven waar je helemaal niet naar gevraagd hebt. Een redacteur moet na een telefoongesprek meteen kunnen beschrijven wat er bijzonder is aan iemand. Soms sneuvelt een idee vervolgens alsnog, bijvoorbeeld als mensen niet thuis willen afspreken. Mensen filmen in hun eigen omgeving is voor ons belangrijk.

'Zonder onze stagiairs zouden we het programma niet kunnen maken. Twee doen de productie, vijf zijn redacteur. Zij zoeken samen met de vaste redacteuren in kranten, op sociale media en in eigen kring naar geschikte mensen voor reportages. Soms gebruiken we tips, maar die blijken niet altijd bruikbaar. Mensen vinden hun buurvrouw al snel iets voor Man bijt hond.

'Onze redacteuren hebben een oog ontwikkeld voor geschikte mensen. Soms zien ze iemand in de supermarkt, die spreken ze dan aan. Ze zien het als een erekwestie om elke dag weer met goede ideeën te komen.

'Voor de rubrieken 'De lijn' en 'Hond aan tafel' bellen we bij mensen aan. Soms worden die items dan zo leuk dat we besluiten die mensen langer te volgen. Zo zijn veel van onze zogenaamde soaps ontstaan, zoals 'De Veerkampjes' over een Amsterdams gezin op een woonboot.

'Helemaal in het begin was Man bijt hond veel braver. De voice-over, nu een kenmerkend onderdeel van het programma, hield zich meer op de vlakte. Dat willen we niet meer, onze items mogen best wat losmaken. Maar we benaderen mensen wel met respect en oprechte interesse. Vaak blijkt dat ze dan veel meer willen vertellen dan je denkt. De verslaggever bepaalt zelf hoe ver hij daarin moet gaan.

'Ik ben niet ongevoelig voor kritiek op het programma, maar het beïnvloedt niet direct mijn werk. Ik denk nooit bij een item: 'Is dit nu aapjes kijken'? Mensen die in het programma zaten, hebben nog nooit gemeld dat ze er spijt van hadden.

'We draaien wel eens items met mensen met een psychiatrisch verleden. Ik vind het makkelijk om dan te zeggen: 'Dat moet je niet doen.' Iedereen wil op televisie, waarom mogen zij dat niet? Maar als we het gevoel hebben dat mensen door ons echt in de problemen kunnen komen, doen we het niet.

'Vooral op items rond seks krijgen we veel reacties. Toen laatst een oudere man vertelde dat hij soms een harde kreeg als de thuishulp hem waste, vonden veel mensen dat niet kunnen. Maar het was een heel vrolijke man, niet een vies kereltje dat mensen niet aan durft te kijken. Dat soort details maakt voor ons het verschil.

'Nederland is veel kleurrijker dan mensen denken. Mijn beeld is wat dat betreft echt veranderd door twaalf jaar bij Man bijt hond. Na het vijfde seizoen dacht ik dat we er wel doorheen zaten. Maar dat is nog lang niet zo. We hoeven echt geen stenen om te draaien om mensen te vinden.'

KEES FIETS

In Man bijt hond komen zonderlinge types langs. Zo werd Kees Fiets even een BN'er na zijn coming-out dat hij meer van zijn fiets houdt dan van iemand van vlees en bloed. 'Kees Fiets was gek op fietsen, zo was de insteek van een item. Al snel bleek dat het nog verder ging: hij werd er ook seksueel opgewonden van. Oei, denk je dan. Maar hij stond er op zijn verhaal te vertellen. Hij is hier later nog langs geweest, met zijn fiets. Hij was nog steeds ontzettend blij dat hij zijn verhaal heeft kunnen vertellen.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden