Nederland is geen land voor lange tenen

Gerard Reve is nooit bedreigd door Urker vissers of jongeren uit Staphorst. Dus is cultuurrelativisme ongepast, zegt Ruud Koopmans...

Gisteren droomde ik dat de profeet Mohammed, geprezen zij zijn naam, aan mij verscheen in de gedaante van een muisgrijze ezel. We kwamen gelijk ter zake en ik nam hem drie keer achter elkaar langdurig van achteren.

Wie anno 2004 de profeet der moslims op een dergelijke provocerende manier met bestialiteit en homoseksualiteit in verband brengt, is zijn leven niet zeker. Mijn leven is mij lief, dus haast ik te benadrukken dat het niet mijn bedoeling is moslims te kwetsen of de profeet te beledigen.

Het beledigende fragment is een parafrase op een passage uit Gerard Reves Nader tot U uit 1966, alleen was de ezelhomo bij Reve niet de profeet Mohammed maar de christelijke God. Christelijk Nederland was in alle staten. De SGP stelde Kamervragen en christelijke organisaties spanden een serie rechtszaken aan, tot de Hoge Raad aan toe, die de blasfemist Reve alle won.

Maar: Reve is niet met de dood bedreigd door opgefokte Staphorster jongeren of gekielhaald door Urker vissers. Reve was geen geleerd geval. In dat tijdperk, lang voordat Mohammed B. en zijn kornuiten geboren werden, was het beledigen en provoceren van het christelijk geloof een populair tijdverdrijf onder journalisten, kunstenaars en televisiemakers. Mijn ouders gingen indertijd ter kerke bij de pinkstergemeente en ergerden zich groen en geel aan al dat gevloek en godsgelaster. Maar wat deden ze: ze zongen met de leden van hun gemeente op het Centraal Station psalmen voor de zondaars en stonden te folderen bij 'duivelse' popfestivals.

Gelovige christenen hebben het in Nederland niet makkelijk. Ook katholieken niet. Als hij van zijn vele buitenlandse reizen vergeten kon, dan zou de paus waarschijnlijk kiezen voor zijn bezoek aan Nederland in 1985, waarbij hij uitgemaakt werd voor alles wat vies en voos is. Maar strengkatholieke Nederlanders togen niet naar trainingskampen in het Limburgse heuvelland om zich voor te bereiden op een Heilige Oorlog tegen de bovenmoerdijkse goddelozen die God's vertegenwoordiger op aarde hadden beledigd.

Om dichterbij te blijven: dit voorjaar was overal in het land een affiche van de theatergroep 'De bloeiende Maagden' voor de voorstelling I.N.R.I. te zien, met daarop een halfnaakte vrouw met blote borsten als Jezus aan het kruis genageld. Orthodoxe christenen vonden dat wederom niet leuk. In de gemeenteraden van plaatsen als Ede en Barendrecht roerde de plaatselijke SGP zich en daar is het bij gebleven.

Veelvuldig wordt het argument naar voren gebracht dat 'wij' net zo goed onze fundamentalisten hebben en dat het daarom van een dubbele (lees: racistische of islamofobe) moraal getuigt om de pijlen juist op het moslimfundamentalisme te richten. Het is een voorbeeld van het cultuurrelativisme dat een zichzelf progressief wanende elite graag gebruikt om het debat over de schaduwzijden van de multiculturele samenleving te verstikken.

Ik ben geen fan van het orthodox-christelijke gedachtengoed. Maar de vergelijking met het moslimfundamentalisme gaat mank: wat een tolerante braverikken zijn die zwartgekousden vergeleken met het moslimfundamentalisme!

Moslims die menen dat het een teken van islamofobie is dat mensen als Theo van Gogh maar alles mogen zeggen, dat Allah, de profeet en de koran ongestraft door het slijk kunnen worden gehaald, moeten weten dat dit de prijs is voor het leven in een vrije, democratische, open samenleving, die christenen in dit land allang betalen. Moslims - ook de vele niet-fundamentalisten onder hen - moeten af van het slachtofferidee dat hun religie in dit land niet gerespecteerd wordt. Het misplaatste relativisme draagt alleen maar bij aan de versterking van dat waanidee bij moslims.

Er is geen land in Europa waar moslims meer vrijheid hebben om hun godsdienst te beleven en eigen instituties als scholen en omroepen op te richten dan in Nederland. Wie die vrijheid wil blijven genieten, moet accepteren dat waar veel kan, weinig heilig is. Wie dat niet kan of wil accepteren, staat het vrij te vertrekken naar een religieuze heilstaat naar keuze. Maar wij - christenen, moslims, joden, atheen of wat dan ook - voor wie Nederland het land is dat wij liefhebben, hebben geen andere plek om naar toe te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden