Nederland blijft na zege bij de les

Na zestien jaar spelen de hockeyers spelen weer een WK-finale, maar voor een tweede plaats doen ze het niet meer. Zo groot was de euforie in 2012 na de 9-2-zege in de halve finale op Groot-Brittannië dat zilver al een bonus was. Vrijdag besefte bondscoach Paul van Ass dat zijn tweede missie pas is geslaagd als hij de wereldtitel terughaalt naar Nederland.

DEN HAAG - Van Ass heeft er zelfs zijn ideologische veren voor afgeschud. Tikitaka-hockey met een hoge press als een vloedgolf door Riverbank Stadium; zo frivool presenteert Nederland zich niet meer. Het Britse trauma was vrijdag tastbaar in het ADO stadion in Den Haag, waar het Nederlands team dit keer met een zuinige 1-0-overwinning op Engeland genoegen nam. Nadat Mink van der Weerden eindelijk goed in stelling was gebracht voor zijn befaamde sleeppush, bleef de bevrijdende 2-0 uit.


De zakelijke 1-0 paste feilloos in de huidige filosofie van Van Ass en zijn spelers. Op de Spelen vochten de hockeyers tegen hun tranen toen de bondscoach voor de halve finale een gedicht over zijn overleden vader voorlas. Ook Van Ass piekte te vroeg, omdat zijn omstreden beleid al met een olympische finale was gerechtvaardigd. Nu telt alleen de wereldtitel.


Van Ass: 'We hadden in Londen zilver gewonnen, er kwamen veel emoties los. Dit keer voelt het anders. Ik ben nu vrij vlak, we zijn nog niet klaar.'


Ook spits Billy Bakker reageerde ingetogen na zijn honderdste interland, ter illustratie van de andere 'modus' in het Nederlandse team. 'Op de Spelen bleven we ererondjes lopen toen we de finale haalden. We kwamen van ver en zilver was wellicht al meer dan verwacht. Nu is niemand te uitbundig. Ik ben al bezig met de finale. Ik heb genoeg zilver in huis. Nu wil ik goud.'


Gevoelsmatig hadden de hockeyers in Londen een finale gespeeld tegen Groot-Brittannië. Op het WK was de halve eindstrijd een mentale barrière. 'Mooi of lelijk, alleen het resultaat telde voor ons', vertelde Rogier Hofman, bijtijds fit voor de eindfase van het WK. Nadat hij in het pouleduel met Nieuw-Zeeland als lijnverdediger bij de strafcorner een bal op zijn voet had gekregen, werd de enkel uit voorzorg in het gips gezet. Vrijdag stapte Hofman als vanouds op zijn brommer om vanaf het middenveld te demarreren.


Wijselijk liet hij het uitlopen bij de strafcorner over aan Sander de Wijn, die een sleeppush van de Britse specialist Ashley Jackson neutraliseerde. Natuurlijk hadden de hockeyers het zichzelf onnodig moeilijk gemaakt, zei Hofman. 'Maar 1-0 of 4-0 winnen, maakt in een halve finale niet uit.'


Het was tot vorig jaar vloeken in de kerk, omdat in het evangelie van Van Ass 5-4 veel leuker was dan 1-0. Omstandig legde de bondscoach uit dat hij de romantiek wel moest afzweren om de gedroomde jackpot te incasseren. De zakelijke visie vraagt een andere instelling, een overwinning op karakter over de streep trekken.

undefined

Poortwachter

In zulke wedstrijden staat Marcel Balkestein op om het fort te bewaken. Met zo'n onverschrokken poortwachter achter zich kan libero Robert van der Horst geregeld zijn befaamde dribbels demonstreren. Glijden, tackelen, duiken om de bal te veroveren en tegen Engeland ook met knappe passes; je kunt de 33-jarige Balkestein met een gerust hart de sleutels van het huis geven.


De kunst van het verdedigen is tegenwoordig volledig geaccepteerd. Diep in zijn hart zou topschutter Bakker willen gloriëren in een aanvallend concept dat meer op zijn kwaliteiten is afgestemd. Ook hij moest bikkelen in een kleine ruimte, de Engelsen groepeerden zich zonder gêne in de eigen cirkel.


Het magische moment van Bakker liet op zich wachten, maar hij heeft het nieuwe realisme omarmd. 'Als team verdedigen we geweldig. Je hoort mij niet klagen als we op deze manier ook Australië met 1-0 pakken.'


Met veel machtsvertoon plaatste Australië zich voor de finale. Als een stoomwals rolden de Kookaburras over Argentinië heen: 5-1. Het is de ultieme uitdaging voor Nederland om ook de Australische code te kraken, vertelde Van Ass. En daarmee een generatie te verlossen van het stigma dat ze geen hoofdprijzen kan winnen.


Hofman maakte zijn debuut op het WK in 2006 met een zevende plaats, vier jaar later leverde het aanpashockey van bondscoach Van den Heuvel slechts brons op. Zondag speelt ook Hofman zijn eerste WK-finale en alles minder dan goud zal als een mislukking worden uitgelegd. Hofman: 'Dit is het moment om de titel te pakken, tegen de regerend wereldkampioen in een oranje gekleurd stadion.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden