'Nederland beloont anti-democratisch beleid van Israël'

Minister Rosenthal wil de banden tussen Nederland en Israël versterken, terwijl het Israëlische parlement in hoog tempo wetsvoorstellen aanvaardt met een sterk anti-democratisch karakter. Dat betoogt Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid.

Minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal. Beeld anp

In zijn plannen voor 2012, die deze week in de Tweede Kamer zijn besproken, laat minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal weten dat hij de economische banden met Israël verder wil aanhalen. Rosenthal rechtvaardigt de oprichting van een Nederlands-Israëlische Samenwerkingsraad om de wederzijdse relaties te intensiveren, door erop te wijzen dat Israël ondersteund dient te worden in de strijd tegen de 'delegitimatiecampagne' die tegen het land gevoerd wordt.

De VVD-minister realiseert zich niet dat de huidige Israëlische regering met zijn eigen beleid het actiefst aan deze 'campagne' bijdraagt. De Israëlische premier Netanyahu en zijn regering moeten daarvoor niet beloond worden met een intensivering van de relaties. Duidelijk en uitgesproken stelling nemen tegen zijn anti-democratische wetgeving en tegen de obstruerende rol in het vredesproces dient de belangen van Israël op termijn stukken beter.

Deze week vond in de Tweede Kamer de behandeling plaats van de begroting van het ministerie van Buitenlandse Zaken. De relatie tussen Nederland en Israël kon rekenen op veel aandacht, aangezien het kabinet-Rutte vrijwel zonder voorbehoud achter het beleid van de regering-Netanyahu staat. Steun uitspreken voor Israëls regering is echter iets anders dan achter Israël staan, om maar te zwijgen over een benadering waarin ook ruimte is ingebouwd voor de belangen van Palestijnen.

Coma
De Nederlandse inzet om het 'vredesproces' uit zijn diepe coma te wekken, de bezetting van de Palestijnse gebieden te beëindigen en een twee-statenoplossing te realiseren, blijft echter steken in verklaringen die nog niet door de geringste daad gevolgd worden.

De voorgestelde intensivering van de economische relaties gaat voorbij aan de politieke realiteit in de regio. De Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden gaat in 2012 haar 46ste jaar in, en de vooruitzichten op een einde aan de bezetting en het creëren van een Palestijnse staat hebben er zelden zo slecht voorgestaan. Er wordt volop doorgebouwd in de nederzettingen en de Israëlische regering wordt gedomineerd door partijen en politici die er materieel noch ideologisch belang bij hebben de bezetting op te geven, laat staan dat zij daar enige noodzaak toe zien.

Druk
Daar komt bij dat zowel het open debat in de Israëlische samenleving alsmede de democratische rechtstaat zelf vanaf begin 2009, sinds het aantreden van de regering-Netanyahu, onder niet eerder vertoonde immense druk is komen te staan. Deze ontwikkeling houdt nauw verband met het voortduren en verder verdiepen van de bezetting. In hoog tempo worden in het Israëlische parlement wetsvoorstellen ingediend en aanvaard met een sterk anti-democratisch karakter. Deze voorstellen zijn gericht tegen de Palestijnse minderheid in Israël, tegen organisaties die kritisch staan tegenover het beleid van de eigen regering en tegen mensenrechtenorganisaties.

De vrijheid van meningsuiting en publieke meningsvorming, de vrijheid om geldelijke en andere steun te verwerven voor kritische opvattingen, de vrijheid van actievoeren, ze worden meer en meer beknot. Er wordt met actieve hulp van overheidswege in rap tempo een klimaat gecreëerd waarin kritiek gelijkgesteld wordt met verraad.

Afbraak
Maakt Rosenthal zich écht zorgen om Israël, zoals hij voorgeeft, dan dient hij zich te realiseren dat intensivering van de economische relaties tussen Nederland en Israël niet iets is wat dat land nodig heeft. Het voortbestaan van Israël als democratische staat die de mensenrechten respecteert, vereist allereerst de onherroepelijke beëindiging van de bezetting van de Palestijnse gebieden. De regering-Netanyahu, die daartoe geen enkel initiatief toont, dient niet beloond te worden met een versterking van de economische banden.

Het beleid van de huidige Nederlandse regering is erop gestoeld Israël, ondanks de zorgwekkende anti-democratische ontwikkelingen die daar momenteel plaatsvinden, te aaien en te paaien, primair om ideologische redenen en tevens ten bate van wederzijds economisch gewin. Daartegenover is een Nederlands beleid gewenst dat duidelijk maakt dat de langetermijn belangen van Israël liggen in versterking van het democratische karakter van het land, niet in het belonen van de afbraak daarvan. Die stellingname is hard nodig, en is in het belang van zowel Israëli's als Palestijnen.

Jaap Hamburger is voorzitter van Een Ander Joods Geluid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden