Navelstaarders

Drie dagen nadat de gedoogpartner van zijn kabinet aankondigde te zullen onderzoeken of een terugkeer naar de gulden economisch verstandig is, verklaarde premier Rutte in Engeland dat Nederland geen naar binnen gekeerd land is geworden.


Ruim twee weken geleden zeiden ambassadeurs van verschillende landen in NRC Handelsblad dat dit juist wel het geval was. Ze vonden Nederland verder 'provinciaals', ze zagen een 'verward land' dat 'vol vertwijfeling' naar de toekomst kijkt. Volgens de Britse ambassadeur sluiten we ons af voor de buitenwereld en zijn Duitse collega zei: 'Ik krijg de indruk dat jullie veel met jezelf bezig zijn.'


Maar gelukkig, volgens Mark Rutte is hiervan geen sprake. We zijn een open land en we zijn gek op Europa.


De woorden van de premier laten trouwens al meteen zien hoezeer wij juist op het buitenland zijn gericht: als de dood dat ze daar slecht over ons denken.


De gemiddelde Engelsman kan zich bij zoiets als 'buitenland' überhaupt weinig voorstellen en de meeste Engelse kranten berichten alleen over het buitenland als daar een Engelsman wordt vermist of ze ermee in oorlog raken. Hoor je Cameron nooit over.


Laat ónze ambassadeur daar eens iets van zeggen.


Bij ons gaat Geert Wilders tenminste nog naar Londen, voor zijn onderzoek naar de gulden.


Hoe kan het toch, dat de ambassadeurs zo'n totaal verknipte indruk van ons land hebben opgedaan?


Ambassadeurs doen, voor hun rapportages over het land waar ze resideren, drie dingen. Ze lezen de krant, ze kijken tv en ze lunchen zich suf met locals.


Je moet de afgelopen jaren wel een heel slechte ambassadeur zijn geweest, als via die kanalen níet tot je is doorgedrongen dat Nederland steeds intenser ging navelstaren. We zijn verstrikt geraakt in ons eigen kleine getob - om dat te zien hoefde je als ambassadeur de afgelopen jaren eigenlijk alleen de opiniepagina's van de Volkskrant maar open te slaan.


Er was maar één man die hier het debat bepaalde, en dat was Wilders. Dat debat ging weliswaar wel over buitenlanders, maar zelden over het buitenland - behalve over Israël dan en over 'barbaarse landen' waar Wilders niets van moest hebben.


Een voormalige minister van Buitenlandse Zaken, nu vice-premier, hield nog niet zo heel lang geleden een toespraak waarin hij het volkssentiment ('Moeten we niet helemaal af van dat buitenlandse gedoe') als een 'terechte zorg' omschreef. Onze staatssecretaris van Landbouw schendt internationale verdragen vanwege een stuk weiland in de polder.


Klim je als ambassadeur toch even in de pen voor een gecodeerd ambtsbericht. 'Mafketels nemen hier land over. Stop.'


Je kunt het een geboren navelstaarder als Wilders wel voortdurend naar de zin willen maken, maar dan moet je niet verwachten dat ze je in het buitenland intussen toch als een kosmopoliet met een open oog voor de wereld blijven zien.


Nederland is van nature een naar buiten gericht land - we zullen als kleine stadsstaat wel moeten. Maar onze politici hebben er de afgelopen jaren alles aan gedaan de kiezers te verleiden met nationalistische retoriek, Brussel overal de schuld van te geven en ons een wereld voor te toveren waarin uitvreters mooi weer speelden van onze belastingcenten.


Nu lijkt een sterker Europa de enige uitweg uit de crisis en staat er elke dag wel iemand in de krant die pleit voor een federaal Europa - tot voor kort een groot taboe.


Mark Ruttes boodschap was niet voor de Engelsen, maar voor ons. We moeten weer van Europa leren houden.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden