Navardauskas redt Tour voor Garmin

Een ritzege gaat in de Ronde van Frankrijk niet voorbij zonder dat de winnaar zijn ploeggenoten bedankt. Zelfs een solo van start tot finish is vermoedelijk niet mogelijk zonder de medewerking van het team. Ramunas Navardauskas had vrijdag alle reden de hele entourage bij zijn triomf te betrekken, zelfs een ploeglid dat moest thuisblijven.

BERGERAC - Het Amerikaanse Garmin van ploegbaas Jonathan Vaughters is deze Tour vooral bekend geworden om alles wat niet lukte. Eerst viel kopman Andrew Talansky uit na een reeks van valpartijen en een lijdensweg voor de bezemwagen. Vervolgens was er de vergeefse solo van Nieuw-Zeelander Jack Bauer, die strandde op luttele meters voor de eindstreep in Nîmes.


Het leverde in de regen van Bergerac, op de valreep van de Tour, een fraai staaltje van collectivisme op. Zelfs ploeggenoot Tom-Jelte Slagter, die ook op de overwinning afkoerste, was ontroerd en bij. Eind goed al goed.


's Morgens bij de teambespreking waren de zeven resterende Garmin-wielrenners tot de conclusie gekomen dat het een kwestie van nu of nooit was. Na het vertrek van Talansky, vorige week, forceerden ze zowat elke etappe een ontsnapping om nog iets van de Tour te maken. Bauer had het geprobeerd, Sebastian Langeveld ook en Slagter was vrijdag al voor de vierde keer attent op een vroege vluchtpoging. In de wetenschap dat het peloton de bergen nog in de benen had en met de verwachte regenval kon dit wel eens hun dag worden.


Tot 13 kilometer voor het einde hield Slagter stand, als laatste van het kwartet ontsnapten. De wielrenners hadden toen net de Côte de Monbazillac bereikt, een klimmetje van de vierde categorie. Slagter zag een lichtblauw shirt zich losmaken uit het peloton, een ploeggenoot dus. Dat was Ramunas Navardauskas, voor wie hij nog één keer de longen uit zijn lijf trapte. Als in een aflossing op de baan werd de 26-jarige hardrijder uit Litouwen gelanceerd. Het bleek het perfecte moment op een kletsnat wegdek waar elke bocht evenwichtskunst werd.


Een wielrenner is bij regen vaak beter af in zijn eentje. Een groep renners zit elkaar dan al gauw in de weg. De regen leidde inderdaad tot een valpartij. Doordat die minder dan 3 kilometer van de eindstreep plaatsvond, leverde dat geen tijdverlies op. De klassementsrenners Bardet en Péraud kwamen zodoende met de schrik vrij.


Ook Jack Bauer ging onderuit en kon dus niet met eigen ogen zien hoe Navardauskas de teleurstelling van Nîmes verzachtte. Van zijn voorsprong, lange tijd schommelend rond de 20 seconden, bleven er slechts 7 over.

Spijt

De winnaar na afloop: 'Ik durfde op het laatst niet om te kijken. Ik dacht bij mezelf: 'Mij mag niet gebeuren wat Jack overkwam.' Ik heb er alles uitgeperst om na afloop in elk geval nergens spijt van te hebben.'


Samen met Slager, uitgeroepen tot de strijdlustigste renner, stond hij vervolgens achter het podium de media te woord. Twee mannen, in lengte 21 centimeter uiteenlopend, verenigd in blijdschap. Ze bleven elkaar schouderklopjes geven.


In zijn dankwoord noemde Ramunas Navardauskas de afwezige David Millar. Die, twee jaar geleden zelf ritwinnaar in de Tour, is aan zijn afscheidstournee bezig. Hij rekende op een plekje in de Tour en was zwaar ontgoocheld toen dat niet het geval bleek.


Uitgerekend Navardauskas nam zijn plaats in. 'Voor de Tour kreeg ik een mail van David. Daarin schreef hij dat het mooi zou zijn als ik in zijn plaats een rit kon winnen. Mooier kon onze Tour niet eindigen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden