Natuurbescherming is geen exclusieve zaak van vogelaars en zestigplussers

De ingezonden lezersbrieven van maandag 3 april 2017.

Twee Polen kappen bomen bij Otwock nabij Warschau. Beeld Piotr Malecki

Brief van de dag: ook níet-senioren geven om natuur

In het artikel 'Heel Polen ruikt naar zaagsel' over de grootschalige bomenkap in Polen heten de tegenstanders van de versoepeling van de wet op de bomenkap in de krant 'natuurminnaars' (Ten eerste, 30 maart (+)). Dit woord suggereert dat bescherming van de natuur nog steeds een exclusieve zaak zou zijn van milieuorganisaties, vogelaars en wandelende zestigplussers. Het is hetzelfde als zeggen dat het alleen feministen zijn die er een probleem van maken dat er minder vrouwen in de nieuwe Tweede Kamer zitten dan voorheen, of dat homorechten alleen door homo's worden bevochten. Het gaat om de emancipatie van een maatschappelijk probleem: eerst agendeert een kleine groep een bepaald probleem, gaat ervoor vechten, waarna zo'n thema via publiek debat opklimt tot een algemeen erkend maatschappelijk vraagstuk en op de politieke agenda verschijnt. Dat laatste geldt voor natuurbescherming intussen ook. Door het gebruik van het woord natuurminnaars wordt impliciet gesuggereerd dat het stadium van een probleem van groot algemeen belang nog niet bereikt is. Gebruik in plaats van 'natuurminnaars' gewoon 'Polen' of 'bezorgde burgers'.

Hilde van Dijk, Leiden

Buurlanden

Het valt mij telkens weer op dat bij berichtgeving over Venezuela zelden of nooit wordt genoemd dat Nederland, en zeker het Koninkrijk der Nederlanden, een buurland is. Zo ook in het artikel van afgelopen zaterdag. Buitenlandse zaken van Aruba en Curacao is een zaak van de Nederlandse minister van BuZa, Bonaire is Nederlands grondgebied.

Verschillende buurlanden van Venezuela hebben al zeer kritisch gereageerd op de staatsgreep de facto, vreemd genoeg hoort Nederland daar niet bij. Terwijl we altijd zo snel zijn met ons oordeel over vreemde verre landen. Daar wordt zelfs wel eens een Kamerdebat aan gewijd. Overigens kan Nederland een beetje helpen door onafhankelijke berichtgeving te verzorgen voor de arme Venezolanen via de razend sterke 800 kHz zender op Bonaire. De Wereldomroep huurde die vroeger.

Ruud Poeze (woonde van 1956 tot 1968 op Aruba vanwaar je Venezuela bij helder weer kon zien liggen), Utrecht

Activisten van de oppositie protesteren op zaterdag tegen de regering. Beeld afp

Slachthuizen

Graag neem ik aan dat de vader van briefschrijfster ('Ga eens een stal in', U, 1 april) zijn varkens met zorg en liefde grootbrengt. Maar toch wel in de wetenschap dat, eenmaal volwassen, deze dieren ook vaak op een dieronterende manier het slachthuis ingejaagd worden? Laten we reëel zijn: het is op zijn minst naïef om te suggereren dat het fokken van die dieren uit onbaatzuchtige motieven gebeurt. Het dient een commercieel belang en is per definitie niet in het belang van de dieren. Was het niet Tolstoj die zei: 'Zo lang er slachthuizen zijn, zullen er ook slagvelden zijn'?

P.E. Knape, Rotterdam

Voltooid leven

Meestal gaat het gevoel dat men 'voltooid leven' noemt, vanzelf over in 'ondraaglijk lijden' en dan kan de inmiddels patiënt geworden oudere gewoon euthanasie krijgen. Zo ervoer ik dat en paste ik dat meermalen toe in mijn werkzame leven als huisarts.

Ger Ettes, gepensioneerd huisarts, etelhaven

Vrouwelijk geslachtsdeel

Afgelopen zaterdag las ik in Vonk het artikel over seksuele voorlichting (+) naar aanleiding van 'de week van de lentekriebels' op de basisscholen in Nederland. Daarin werd beschreven dat er vandaag de dag nog steeds geen 'gewoon' woord bestaat voor het vrouwelijke geslachtsdeel.

Zelf werk ik in een gezinskliniek en ook daar is seksuele voorlichting regelmatig onderwerp van gesprek.

Van een kindertherapeute, die inmiddels met pensioen is, hoorde ik ooit een mooie omschrijving en die zou ik alle opvoeders willen meegeven.

Zij vertelde aan de kinderen: 'We hebben allemaal een poepgaatje en een gaatje waar onze plas uitkomt. Meisjes hebben nog een derde gaatje: een babygaatje.' Ik vind dat een prachtig, gewoon woord, dat prima de lading dekt.

Ellen de Boeck, Capelle aan den IJssel

Beeld Paul Faassen

Lange zit is prima

Kees Koudstaal roept op pogingen nieuw publiek voor concertzalen te werven te staken (U, 1 april). Ik heb begrip voor zijn ergernis als het gaat om 'verkrachten' van klassieke muziek, maar zou er graag een kanttekening bij plaatsen. Afgelopen vrijdag waren mijn man en ik aanwezig bij een sublieme uitvoering van de Mattheüs Passie in 's-Hertogenbosch. Het publiek was merendeels van middelbare leeftijd. Mijn man en ik (44 en 38 jaar) waren vooraf een tikje nerveus voor de lange zit. Voorzien van een tekstboek met uitgebreide uitleg hebben mijn man en ik echter indrukwekkende en onvergetelijke muzikale uren beleefd die ik zowel jong als oud toewens. Sterker nog, élke Nederlander zou eens een paar uur verplicht op een klapstoel moeten zitten al is het maar om een moment van bezinning te creëren in een te vliegensvlugge wereld.

Annelies Koppers-Kuipers, 's-Hertogenbosch

Waar denk je aan?

Elon Musk (Tesla) meent dat we binnenkort met sensoren gedachten kunnen lezen (Sir Edmund, 1 april). Er zijn meer dromers op dit terrein, zelfs wetenschappers. Maar meer dan ja of nee, warm of koud en vagijn of piemel wordt het voorlopig niet. Verdriet, ontroering en de slappe lach kunnen we nu al adequaat meten. Met tranen en urineverlies.

Joost Heyink (klinisch psycholoog), Zuidwolde (Gn)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden