Nationalistische campagne had effect, maar uiteindelijk is Poetins autoritaire bewind onhoudbaar

Vladimir Poetin brengt zijn stem uit in Moskou. Beeld epa

'Krym nasj', 'de Krim is van ons', juichten de Russen, nadat Rusland in 2014 het schiereiland met de Russische marinebasis Sevastopol had geannexeerd. Het was een keerpunt voor president Poetin, wiens populariteit daarvoor tanende was. Op de golven van dat nationalistische enthousiasme heeft hij nu een nieuwe ambtstermijn van zes jaar gekregen.

Het stond wel vast dat Poetin de verkiezingen zou winnen. Niet als gevolg van stembusfraude, ook al werd er volgens de Russische kieswaakhond Golos ook ditmaal hier en daar geknoeid met stemmen. Ook niet omdat Poetins sterkste tegenstander, de anticorruptiekandidaat Aleksej Navalny, niet aan de verkiezingen mocht deelnemen. Veel Russen zijn er domweg van overtuigd dat hij de sterke man is die de binnenlandse stabiliteit en Ruslands status op het wereldtoneel kan garanderen.

In de achttien jaar dat Poetin nu al de touwtjes in handen heeft in Rusland - het intermezzo met zijn trouwe dienaar Dmitri Medvedev als president meegerekend - zijn veel Russen er flink op vooruitgegaan. Onder zijn voorganger Jeltsin maakten ze twee keer mee hoe hun spaartegoeden werden weggevaagd. Steden als Moskou en Sint-Petersburg zijn bruisende metropolen geworden, maar de kloof met de provincie is enorm.

Ironisch genoeg is juist daar de steun voor Poetin het grootst, dankzij de nationalistische campagne die zijn bewind heeft ingezet. 'Krym nasj', misschien kun je er niet van eten, maar de gedachte dat de boze buitenwereld Rusland weer vreest, maakt toch een boel goed.

Gaandeweg heeft Poetins bewind steeds meer een autoritair karakter gekregen. Op een enkele uitzondering na ademen de media een Sovjetsfeer. Geen woord over de corruptie aan de top: tal van Poetins familieleden en vriendjes uit zijn jeugd zijn steenrijk geworden. Mensenrechtenactivisten en politieke tegenstanders worden op allerlei manieren dwarsgezeten, soms zelfs uit de weg geruimd.

Het is een politiek recept dat op den duur onhoudbaar zal blijken, net zoals de kloof tussen propaganda en de werkelijkheid het Sovjetsysteem uiteindelijk fataal werd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden