Nationale rouw in het buitenland

Verenigd Koninkrijk


In het Verenigd Koninkrijk zijn de afgelopen decennia vooral veel tranen gelaten om slachtoffers die zijn gevallen bij oorlogen en terreuraanslagen. Rouw ging steevast gepaard met een onverzettelijke houding tegen de zichtbare vijand. De Britten hebben geen ervaring met een vliegtuigramp als die met vlucht MH17. Wat de schok en emotie betreft, komt de voetbalramp van Hillsborough in 1989 waarschijnlijk het dichtstbij, temeer omdat zich onder de doodgedrukte voetballiefhebbers zoveel jongeren bevonden.


De grootste uiting van nationale rouw volgde op de dood van prinses Diana in de nazomer van 1997. Bij Kensington Palace ontstond er een bloemenzee. Veel Britten verloren hun befaamde koelheid en de woede uitte zich al snel op de leden van het koningshuis, die weigerden de vlag bij Buckingham Palace halfstok te hangen en in het Schotse kasteel Balmoral bleven.


Patrick van IJzendoorn

Verenigde Staten

Amerikanen zijn geen binnenvetters. Toen bij de aanslagen van 11 september 2001 bijna drieduizend mensen werden gedood in New York, Washington en Pennsylvania, zocht de golf van emoties al snel een uitweg in spontaan opgerichte herdenkingsmonumenten en wakes met kaarsen. Overal verschenen Amerikaanse vlaggen: op veranda's van huizen en op auto's.


President Bush sprak diezelfde avond de bevolking toe. Dit was een aanval op Amerika. Zijn eerste instinct was, schrijft hij in zijn memoires, om te verklaren dat het land nu in oorlog was.


De vrijdag na de aanslagen van dinsdag was een Nationale Dag van Gebed en Herdenking. In Washington werd een kerkdienst gehouden, waarbij alle oud-presidenten aanwezig waren plus de politieke, militaire en rechterlijke top. Deze herdenkingsdag wordt nu elk jaar gehouden op 11 september, onder de naam Patriot Day.


Arie Elshout


Noorwegen


Ingetogen en met een duidelijke boodschap. Zo rouwden de Noren na de aanslagen van de rechts-extremist Anders Behring Breivik op 22 juli 2011, waarbij 77 mensen omkwamen, onder wie veel tieners. Uren nadat duidelijk was geworden welke tragedie zich niet alleen in het regeringsgebouw in Oslo, maar ook op het eiland Utøya had afgespeeld, verrees er een bloemenzee voor de kathedraal in Oslo, die uiteindelijk de hele voorliggende straat zou overspoelen. Overal verschenen rozen, symbool van de liefde én van de door Breivik gehate Arbeiderspartij van premier Jens Stoltenberg.


Tijdens het proces tegen Breivik in 2012 zongen 40 duizend mensen in Oslo het Regenbooglied van Pete Seeger, door Breivik beschreven als een links liedje dat kinderen hersenspoelt.


De Noren waren trots op hun beheersing, maar sommigen misten een uitlaatklep. Toen een Iraakse nabestaande in de rechtszaal een schoen gooide naar Breivik, kreeg hij dan ook applaus.


Mariken Smit


Spanje


Dagen van nationale rouw zijn een vertrouwd verschijnsel in Spanje, met zijn lange geschiedenis van terreuraanslagen door de Baskische afscheidingsbeweging ETA. Na de bomaanslagen op de forensentreinen die op 11 maart 2004 in Madrid aan 191 mensen het leven kostten, riep de regering drie dagen van nationale rouw uit en organiseerde daags na de aanslagen een herdenkingsmars. Later in de maand volgde nog een officiële staatsherdenkingsdienst, in de kathedraal van Madrid en in het bijzijn van de koninklijke familie.


De elfde maart werd een jaar later uitgeroepen tot een dag van nationale rouw. In praktijk betekent dit: vlaggen halfstok en rond het middaguur vijf minuten stilte. De eerste tienjarige verjaardag van de aanslagen was aanleiding voor een nieuwe herdenkingsdienst.


Vorig jaar nog werd nationaal gerouwd na het treinongeluk nabij Santiago de Compostela, dat aan 79 mensen het leven kostte.


Steven Adolf

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden