NASA keert terug naar de maan

Veertig jaar na de historische maanlanding van Neil Armstrong keert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA terug naar de maan. De satelliet LRO en de sonde LCROSS, die donderdagavond (Nederlandse tijd) samen worden gelanceerd, moeten de basis leggen voor nieuwe bemande reizen naar de maan.

De belangrijkste van de twee satellieten is de Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO). Die zal een jaar lang op lage hoogte rondjes rond de maan draaien om het oppervlak nauwkeurig in kaart te brengen. Aan de hand daarvan kunnen wetenschappers geschikte landingsplekken voor nieuwe maanverkenners uitzoeken.

Met het tweede vaartuig, de Lunar CRater Observation and Sensing Satellite (LCROSS), wil de NASA de metingen van een eerdere maansatelliet controleren. Ruim tien jaar geleden had de Amerikaanse Lunar Prospector bij de polen van de maan namelijk sporen van enorme hoeveelheden water en ijs opgepikt. De aanwezigheid van water op de maan zou van onschatbare waarde zijn voor een bemande basis, omdat de maankolonisten dan minder of helemaal geen water hoeven mee te zeulen.

Voor het onderzoek wordt een onderdeel van de draagraket van de LRO en de LCROSS op een maankrater afgeschoten. Met een snelheid van ongeveer 9000 kilometer per uur zal het brokstuk inslaan, waardoor een grote stofwolk vrijkomt. De LCROSS zal door die wolk vliegen om te zoeken naar sporen van water en ijs. Voordat de satelliet enkele minuten later zelf inslaat op de maan, moet hij gegevens over de inhoud van de wolk terugsturen naar de aarde.

De LRO en de LCROSS komen voort uit een hernieuwde aandacht van ruimtevaartorganisaties voor de maan. In de jaren zestig en zeventig was het hemellichaam nog het middelpunt van een race tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten. Beide supermachten probeerden als eerste een mens naar de maan te brengen, maar dit deden ze vooral om hun eigen politieke superioriteit te bewijzen. Wetenschappelijk onderzoek was van ondergeschikt belang.

De Verenigde Staten wonnen de race: tussen 1969 en 1972 liepen twaalf Amerikanen rond op de maan. Na het vertrek van de laatste astronaut, Eugene Cernan, werd het stiller op onze naaste buur in de ruimte.

Chronologie van de mens naar de maan

14 september 1959 - De Russische satelliet Luna 2 slaat in op de maan. Het is de eerste satelliet die het oppervlak van de maan bereikt.

26 april 1962 - De Amerikanen bereiken voor het eerst het oppervlak van een ander hemellichaam. De satelliet Ranger 4 slaat in op de maan.

Juli 1969 - De missie Apollo 11 vliegt naar de maan. In de nacht van 20 op 21 juli zetten Neil Armstrong en Buzz Aldrin als eerste mensen ooit voet op het maanoppervlak.

19 november 1969 - De missie Apollo 12 landt op de maan. Charles Conrad en Alan Bean zijn de derde en vierde mens ooit die voet op de maan zetten.

April 1970 - Apollo 13 moet de derde bemande missie naar de maan worden, maar de reis mislukt door een reeks aan mankementen. De conclusie van astronaut Jim Lovell - ‘Houston, we’ve had a problem’ - wordt legendarisch. De bemanning draait een rondje rond de maan en keert onverrichter zake maar levend terug naar de aarde.

5 februari 1971 - Apollo 14 landt op de maan. Alan Shepard en Edgar Mitchell zijn de vijfde en zesde mens ooit op de maan.

30 juli 1971 - David Scott en James Irwin zijn de zevende en achtste mens ooit op de maan. Ze landen met Apollo 15. De twee zijn de eerste maanbezoekers die gebruik maken van een buggy, waardoor ze meer van de maan kunnen zien dan hun voorgangers.

21 april 1972 - Astronauten John Young en Charles Duke landen op de maan met de missie Apollo 16.

11 december 1972 - Astronauten Eugene Cernan en Harrison Schmitt landen op de maan met de missie Apollo 17. Tot op heden zijn zij de laatste mensen die de maan hebben bezocht.

24 januari 1990 - Japan lanceert de sonde Hiten, waarmee het het derde land met een maansatelliet wordt. Op 10 april 1993 komt de missie ten einde en slaat de Hiten in op de maan.

5 maart 1998 - Op een persconferentie maakt de NASA bekend dat de satelliet Lunar Prospector op de beide polen van de maan sporen heeft gevonden van enorme hoeveelheden water en ijs. Het zou gaan om miljarden tonnen.

27 september 2003 - De Europese ruimtevaartorganisatie ESA lanceert haar eerste maansatelliet, de SMART-1.

24 oktober 2007 - China lanceert de maansatelliet Chang’e 1. In anderhalf jaar tijd maakt de satelliet een driedimensionale kaart van het maanoppvervlak.

22 oktober 2008 - India lanceert de satelliet Chandrayaan-I. Ook deze satelliet zal het oppervlak van de maan in kaart brengen. Enkele weken later slaat een sonde van de Chandrayaan-I zoals gepland in op de maan. Het is de eerste test voor een zogeheten ‘zachte landing’ op de maan, die India in 2012 wil uitvoeren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden