Narcocorrido bereikt Europa

Ze zingen, zeggen Los Tigres del Norte, over verhalen uit het werkelijke leven. En in dat echte leven spelen drugs en misdaad een voorname rol....

Luis Miguel, het grootste popidool van Mexico, wilde dolgraag optreden in Bellas Artes, het elitetheater van Mexico-Stad, maar daar wilden ze de arrogante ijdeltuit niet hebben. Het theater opende wél zijn deuren voor Los Tigres del Norte, 'de stem van het volk'. Daarbij telde niet dat de groep zijn faam en fortuin dankt aan het bewieroken van de drugsmaffia.

Of misschien telde het juist wel. Los Tigres del Norte (De Tijgers van het Noorden) zijn de voornaamste exponenten van de narcocorrido, de drugsballade die is uitgegroeid tot het populairste muzikale genre in het noorden van Mexico en het zuiden van de Verenigde Staten. En ze zijn niet alleen populair, maar ze hebben ook connecties in kringen die letterlijk deuren openen.

De Tijgers danken hun succes aan het feit dat zij de waarheid vertellen, aldus Jorge Hernández, leadzanger en accordeonist van de groep: 'Wij zingen verhalen uit het werkelijke leven. Het volk vertelt ons verhalen alsof het soapopera's waren en vraagt ons die te zingen. Maar ik geloof niet dat wij de misdaad verheerlijken.'

Hernández zei dit bij de presentatie in Spanje van de groep, die bestaat uit de broers Jorge, Hernán, Eduardo, Luis en neef Oscar Hernández. Want eindelijk heeft de narcocorrido de oversteek naar Europa gemaakt. De komende dagen toeren de Tigres door Spanje, waar ook de eerste dubbel-cd met grootste hits is uitgebracht.

De oversteek hebben ze te danken aan Arturo Pérez-Reverte, Spanjes bestsellerauteur bij uitstek. Hij liet zich inspireren door het lied Smokkel en Verraad van Los Tigres del Norte voor de biografische roman La reina del Sur (De koningin van het Zuiden), over een dame gevlucht uit de maffiawereld van de Mexicaanse staat Sinaloa die het brengt tot de grootste drugssmokkelaar van Zuid-Spanje. Van het boek zijn deze zomer bijna een miljoen exemplaren verkocht.

De Tigres zijn afkomstig uit Sinaloa, al wonen ze al sinds jaar en dag in Californië. Zij vormen een supergroep die optreedt in bomvolle stadions, meer dan vijfhonderd nummers opnam, van wie elke cd bij voorbaat een seller is, die acht keer genomineerd is voor een Grammy en in 1988 winnaar werd met de plaat Amerika zonder grenzen. Niet alleen in de cantinas van Noord-Mexico, maar ook voor de Spaanstalige jeugd in de VS zijn de Tigres idolen.

Zij hebben de corrido nieuw leven ingeblazen. Daarbij hebben ze de klassieke revolutionaire helden van de corrido als Pancho Villa, en de politiek gemotiveerde misdaden en shootouts vervangen door de hedendaagse variant: de drugsbaronnen die de lakens uitdelen in het grensgebied tussen Mexico en de VS.

In liedjes als De Bende van de Rode Auto, De wervel van de Duivel of De maffia sterft, bezingen zij de heldendaden van de grote drugscriminelen of de kleine verbouwers van opium en marihuana in Sinaloa: 'Ik weet niet hoe ik moet doden, maar ik ga het leren.'

De Tigres zijn niet de enigen, want de narcocorrido is een compleet subgenre geworden. Een andere populaire band is Los Tucanes de Tijuana: 'Ik leef van drie dieren die ik liefheb als mijn leven/ Met hen verdien ik geld en ik hoef niet eens eten voor ze te kopen/ het zijn heel fijne dieren: mi perico, mi gallo y mi chivo'. In het jargon staan die drie voor cocaïne, marihuana en heroïne. Zeker vijf bands hebben songs opgenomen over Amado Carrillo Fuentes, de Heer van de Hemelen, die enkele jaren geleden tijdens een plastisch-chirurgische ingreep zou zijn overleden.

Veel van de vertolkers van de drugsballades worden verdacht van directe connecties met hun onderwerp. Zo zouden de Tucanes de beschermelingen zijn van het kartel van Arellano Félix, die vorig jaar werd doodgeschoten. Chalino Sánchez, die immens populair was onder de chicano-jeugd in California, liet zich graag met fans fotograferen compleet met pistool en patronengordel. Dat was niet geheel voor de show. In 1992 werd hij tijdens een concert in Plam Springs neergeschoten, maar gewond en al wist hij terug te vuren naar zijn aanvaller. Twee maanden later werd Sánchez dood aangetroffen, twee kogels in het hoofd.

In een aantal Mexicaanse staten zijn de narcocorridos van de radiozenders verbannen. Maar door het verbod groeit hun populariteit nog verder. Los Tigres hebben geantwoord met een satire op president Fox. Zij vertegenwoordigen de narcocultuur en hebben machtiger vrienden dan de president.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden