Nanne Tepper (1962-2012)

Halfzachtheid was Nanne Tepper vreemd, de schrijver die vond dat je in de kunst niet obsessief genoeg kunt zijn. Hij wilde wraak nemen op de 'diep beledigende schepping'. Vorige week zaterdag maakte de 50-jarige Tepper een einde aan zijn leven, afgelopen woensdag is hij gecremeerd. Volgens zijn uitgever De Bezige Bij leed de auteur aan ernstige depressies.


Zelfbewust debuteerde Tepper in 1995 met de roman De eeuwige jachtvelden, die werd bekroond met de Anton Wachter-prijs. Het verval van een gezin in het Groningse dorpje Oude Huizen, en de verboden liefde tussen dokterszoon Victor Prins en dochter Lisa, maakte indruk door Teppers pontificale stijl, met verwijzingen naar Nabokov en Mahler.


Al even eigengereid was zijn tweede roman, De vaders van de gedachte (1998), die hem een Libris Prijs-nominatie opleverde. Hoofdpersoon is de vermoeide conferencier met de tweederangsnaam Co Starring, die een hekel heeft aan romans; 'een verachtelijke kunstvorm, die modderige plas uitgelopen poëzie, die het leven niet imiteert maar voor de voeten loopt als de laatste vertegenwoordiger van het Ministry of Silly Walks.'


Aan het slot besluit de gescheiden Starring de zee in te lopen, met zijn zieke dochter Merel op de schouders. 'Ik wil nooit meer van je af', zegt hij tegen haar.


In zijn eerste boeken balanceerde Tepper knap tussen zwart-romantische tederheid, woede en zelfhaat. In de jaren die volgden droeg hij recensies en korte stukken bij aan tijdschriften (muziekblad OOR en voetbalblad JOHAN) en kranten (NRC Handelsblad en Het Parool). Hij publiceerde nog twee boekjes met dwarse stijloefeningen en aanzetten. Daaronder het zogenaamd nagelaten relaas van een middelbare-schoolliefde, De avonturen van Hillebillie Veen (2002), welke naam verwijst naar Huckleberry Finn.


Personen die lering trekken uit dit verhaal zullen worden vervolgd, brieste het voorwoord, 'personen die er lollig over doen zullen worden verbannen; personen die er beschouwingen aan wijden zullen worden doodgeschoten'.


De teruggetrokken levende schrijver was in 2008 verhuisd van uitgeverij Contact naar De Bezige Bij, waar nog het verkrampte prozabundeltje De lijfbard van Knut de Verschrikkelijke het licht zag (onder het motto 'ouwe zooi opruimen'). Naar verluidt was Tepper bezig met een historische roman. In de overlijdensadvertentie spreken de nazaten van 'een moeilijk leven'.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden