Najaar 2011 wordt supervrouwelijk

Milou van Rossum

Milaan - Ontwerpers die naar het verleden kijken om een beeld voor de toekomst neer te zitten - het bestaat al zolang als er mode is. Het is inmiddels ook bijna onmogelijk geworden om nog iets geheel nieuws te verzinnen. Maar tijdens de vrouwenmodeweek van Milaan voor najaar 2011 waren de verwijzingen naar het recente verleden wel erg talrijk en herkenbaar.


De vrolijk gekleurde, met letters bedrukte kleren van D&G, de tweede lijn van Dolce & Gabbana? Zonder twijfel geïnspireerd door de mode van Stephen Sprouse en Bodymap uit de jaren tachtig. De zwarte jurk met verlaagde taille, beige kraag, dubbele rij glimmende knopen en blote rug van Prada? Catherine Deneuve had 'm zo aan kunnen hebben in Buñuels Belle de Jour. De gekleurde mantelpakjes en kanten jurkjes en het hoog opgestoken haar van Bottega Veneta? Hitchcock, begin jaren zestig. En in de vrolijk gedessineerde jasjes en tops met bijpassende knielange rechte rokken van Marni kon je een duidelijke verwijzing naar de jaren vijftig zien. Als je alle oude foto's, films en modes echter even uit het hoofd zette, bleek dat er ook een hoop frisse ideeën in de collecties zaten. Bijzondere vormen, uitgesproken kleuren, veel (metaal)glans, een opvallend aanwezige ronde, aangeknipte schouder.


De enige collectie die echt niet veel verder kwam dan een herhaling van bestaande stijl, was die van Gucci: die was wel heel letterlijk midden jaren zeventig. Niet zozeer de mode die Gucci zelf indertijd maakte, maar die van Yves Saint Laurent.


Ontwerpster Frida Giannini had hetzelfde uitgangspunt ook al gebruikt voor haar voorjaarscollectie, net als nog een heleboel andere ontwerpers, dus erg origineel was haar keuze niet. Maar hij levert wel een van haar mooiste collecties tot nu toe op. Glamoureuze outfits voor overdag - bijvoorbeeld een broekrok, blazer, blouse, hoge laarzen, hoed, schoudertas, bontstola - afgewisseld met fladderende, transparante avondjurken met op de schouders en mouwen tientallen zijden bloemen. Ook het kleurgebruik was typisch YSL: paars met geel en oranje, bijvoorbeeld, en groen met turkoois.


Het uitgangspunt voor de collectie van Prada waren, zo verklaarde ontwerpster Miuccia Prada, materialen als bont, slangenleer en met pailletten bezette zijde. Door ze te gebruiken voor onschuldige, frisse kleren wilde ze ze ontdoen van hun glamoureuze imago. Die kleren waren uitsluitend jassen, jurken en tussenvormen daarvan: jasjurken, of zoals ze officieel heten: robe-manteaus. Allemaal waren ze kort, met een verlaagde taille, soms waren ze voorzien van een Schotse ruit die zo was uitvergroot, dat hij deed denken aan de Mondriaandessins die Yves Saint Laurent in de jaren zestig gebruikte. Mouwen waren aan de zijkant breed en rond gesneden, bij een aantal jurken was de rug bloot. Wat betreft het schoeisel was Prada even eenduidig: alle modellen droegen laarzen met een zeer strakke schacht en hoge, brede hakken, die er uitzagen als schoenen met bandjes om de wreef of de enkel met kniekousen erin. Bijna ieder kledingstuk was fraai, maar de show miste de dwarsheid en het mysterie die de shows van Prada zo spannend kunnen maken.


Raf Simons kwam voor Jil Sander, net als in de voorjaarscollectie, met jurken en rokken die waren geïnspireerd op klassieke couturevormen: eivormige robe-manteaus van dikke wol die aan de achterkant sloten, jassen en jurken met dramatische plooien op de rug die waren gemaakt van met dons gevulde nylon, of van zijde met een groot bloemdessin. De kleuren varieerden van primaire kleuren, soms afgezet tegen zwart, tot een bijna weemoedig stemmend donkergroen. Het was een show waarin sport en haute couture moeiteloos samenvloeiden.


Dolce & Gabbana introduceerden tijdens de show van hun eerste lijn iets geheel nieuws: bezoekers konden via hun smartphone commentaren versturen, die te lezen waren op grote schermen boven de catwalk. Als er al iemand een kritische opmerking plaatste, dan is die waarschijnlijk tegengehouden, want de reacties waren allemaal even lovend. Terwijl er wel degelijk iets op de show viel aan te merken: de knielange, strakke jurkjes met sterrendessin weken in vorm niets af van de jurken die het duo al jaren laat zien. Geslaagder waren de lange, transparante jarenzeventigjurken, die werden gecombineerd met stevige mannenschoenen, en de talrijke mannenpakken voor vrouwen - welkome stoere noten in wat een supervrouwelijk seizoen lijkt te gaan worden.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden