Naïef? Jazeker

(Oud-)Tourverslaggevers van de Volkskrant kijken terug op hun werk. 3 juli 1999, Le Puy du Fou (proloog).

'De gele trui die dit weekeinde aan Lance Armstrong werd uitgereikt, is het beste wielernieuws van 1999 en het beste dat de 86ste Tour de France kon overkomen.'


Hoogste tijd voor de (oud-)Tourverslaggever om met de billen bloot te gaan. Bij wie kan dat beter dan Lance Armstrong?


Na zijn wonderbaarlijke herstel van teelbalkanker keerde Armstrong in 1999 terug in de Tour de France. Bij de eerste de beste gelegenheid, de proloog dus, legde hij beslag op de gele trui.


Hoe stond het wielrennen ervoor rond de eeuwwisseling? Beroerder dan nu. Een jaar eerder, in 1998, had de Tour bijna Parijs niet gehaald. De politie viel hotels binnen, ploegleiders belandden in de gevangenis en renners zaten in staking op het asfalt.


Een paar maanden voor de start van de Tour van 1999 had de Italiaanse politie Marco Pantani, op dat moment de klassementsleider in de Giro d'Italia, opgepakt wegens epo-gebruik. Het dopingprobleem leek onoplosbaar.


En toen herrees Armstrong uit de dood. De Tour kon zijn geluk niet op. Armstrong was radicaal anders. Uit zichzelf sneed hij vaak het dopingprobleem aan en hoe dat volgens hem was op te lossen.


Zelf pleitte de aanstaande Tourwinnaar zich vrij door te verwijzen naar zijn ziekte. Wie kon denken dat een genezen kankerpatiënt zijn gezondheid opnieuw op het spel zou zetten voor zoiets als een Tourzege? Het klonk behoorlijk overtuigend en dat doet het nog steeds eigenlijk.


Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er in 1999 al twijfels rezen. De Franse krant Le Monde berichtte dat Armstrong, op weg naar de eerste van zeven Tourzeges, positief had getest. Het ging om het middel corticoïde.


Op een persconferentie maakte de geletruidrager aannemelijk dat het slechts bedoeld was om zadelpijn te bestrijden. Met al zijn retorische gaven zette Armstrong de verslaggever weg als verspreider van leugens.


De kennis van nu: Armstrong had helemaal geen zadelpijn. Er was een vals recept uitgeschreven om het gebruik te rechtvaardigen. Kortom, Lance Armstrong zette zijn gezondheid wel degelijk op het spel.


Was de verslaggeving van de Tour de France dat jaar naïef? Ja, dat was ze.


Bij herlezing van alle kopij duikt vaak genoeg een voorbehoud op, zoals: 'Niemand in het peloton is boven twijfel verheven.' Maar de toon was in het algemeen welwillend. Eenmaal in Parijs luidde de Volkskrant de nieuwe Tourheld uit als iemand die een sprookje had waargemaakt.


Strikt genomen is dat nog waar ook.


Dit is de laatste aflevering van deze serie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden