Naar de Vesuviaanse lava van 1767, op handen en voeten

De Vesuvius anno 2016. Beeld epa

Campania, 26 oktober 1770

Mr. Hamilton stelde voor een reisje naar de omgeving van de Vesuvius te maken - deze berg zelf beklimmen is niet raadzaam, er komen gloeiende stenen en zwaveldampen uit. Het was ons plan lava van vroegere erupties te bekijken en een beetje rond de voet van de berg te zwerven. Kapitein Forbes en ik vertrokken in het rijtuig van mr. Hamilton, die ons te paard voorging.

Het begon te regenen voordat we twee mijl van Villa Angelica waren. Wij stopten bij een herenhuis in een rijke wijngaard en gingen te voet verder. Ik was op slecht weer voorbereid en droeg een flanellen vest, leren beenkappen en heel oude schoenen, en bovendien een overjas; kapitein Forbes droeg een zijden kostuum.

Wij schuilden even tegen de regen in een hutje van een oude man wiens wijngaard bij een uitbarsting in één klap verloren was gegaan en die nog maar enkele lapjes grond bezat, waar uitstekende druiven groeiden van het soort waar men Lachrimae Christi-wijn van maakt. Hij bracht ons meer druiven dan we op konden.

Wij vervolgden onze weg over ruwe lavavelden en waren spoedig doornat. Dit was de lava van 1760. Daarna gingen we, zo goed en zo kwaad als het ging, soms op handen en voeten, naar de lava van 1767. Deze is bijna zwart en ziet er uit als hopen mest. Soms vormt zij fantastische krullen, waar men monsters op pilaren in kan zien.

Charles Burney (1726-1814), Engels muziekhistoricus. Uit Een posthoorn vol muziek. Vertaling S. en L. Bunge. Oosthoek, 1970.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden