Naakt

isterochtend liep ik al vroeg aan de erectie van Hugo Metsers te denken. Dat is volstrekt niet mijn gewoonte, maar ik had net in de krant een stuk gelezen over al dan niet functioneel naakt in Nederlandse jarenzeventigfilms als Turks Fruit, die ik zeker twintig keer heb gezien, en Blue Movie, die ik nooit heb gezien.


Dat laatste was maar beter ook, zo bleek, want een van de hoofdrollen werd vertolkt door Carry Tefsen. Een verdienstelijk actrice, maar als kijker van mijn generatie blijf je haar, hoe naakt ook, toch hardnekkig zien als Mien Dobbelsteen, de kordate huishoudster uit Zeg 'ns Aaa. Het was heel verontrustend. Alsof Swiebertje zijn regenjas-met-niets-eronder opendoet om te potloodventen voor Malle Pietje en Saartje.


Hugo Metsers werd in Blue Movie nogal ontsierd door vlassige bakkebaarden (Ik bedoel hier natuurlijk de oudere acteur Hugo Metsers. Zijn zoon heet óók Hugo Metsers en is óók acteur, maar die heeft, waarschijnlijk om verwarring in de kiem te smoren, helemáál geen haar). Afgezien van die bakkebaarden is ook Hugo's erectie in Blue Movie te zien, las ik. Per ongeluk, heet het, een paar seconden. Dat ding blééf maar hinderlijk in beeld de kop opsteken, en toen hebben ze het bij de montage maar zo gelaten.


Grappig: bij de opnamen voor échte, niet 'functionele' pornofilms, gebeurt juist vaak het omgekeerde: uit vrees dat de mannelijke rol zijn erectie verliest, worden zogeheten 'fluffers' ingehuurd, vlijtige jongelui die er buiten beeld met trefzekere liefkozingen voor zorgdragen dat die stijve niet verslapt. En Hugo, op wiens erectie niemand zit te wachten, krijgt en houdt hem helemaal vanzelf op volle stootkracht, met de aanblik van Mien Dobbelsteen als enige stimulans! Dat heeft iets heel goeiigs.


Dit alles overdenkend wou ik die erectie natuurlijk ook wel eens zien. 'Erectie Hugo Metsers' tikte ik in bij Google. In beeld verschenen allerlei irrelevante foto's en plaatjes. Een klein, geheel gekleed meisje op paarse kaplaarzen. Een bord 'verboden aan te plakken'. Het alerte gezicht van Paulien Cornelisse. Een stripverhaaltje waarin een ui en een laurierblad gesprekken voeren met een aardappel. Ha, daar was Hugo met zijn kleren nog aan. Maar die kende ik nou wel. Waar was verdomme die erectie?


Eindelijk vond ik hem. Een fotootje, zó klein dat er zelfs met het virtuele vergrootglas weinig van te maken viel. Echt keihard was hij niet, zo te zien, en ook een beetje aan de dunne kant. Toch zijn daar indertijd in de bioscoop 2,3 miljoen mensen naar komen kijken. 2,3 miljoen! Als dat geen functioneel naakt is, weet ik het ook niet meer.


WiBra

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden