Na zes jaar knokken is partij van oud-PVV'er De Mos in Den Haag de grootste: 'Niet links, niet rechts, maar lokaal'

Grootste Haagse partij hoopt op coalitie met VVD, D66 en GroenLinks

Met negen zetels in de Haagse raad is Groep De Mos de grootste partij.  ‘Wij laten ons niet in linkse of rechtse hoekjes drukken, wij zijn lokaal.’

Beeld ANP

Bart Dirks

Den Haag

‘Sorry, ik ben mijn stem kwijt’, zegt een hese Richard de Mos (41) als hij donderdagmiddag in het stadhuis een reusachtige slagroomtaart aansnijdt en de champagne laat knallen voor zijn nieuwe fractie. ‘Gisteravond heb ik iets te hard gejuicht.’ Daar had hij alle reden voor na het behalen van negen zetels – een verdrievoudiging.

 Het maakt Groep De Mos tot de grootste partij van Den Haag. Tijdens de campagne is dan ook alles uit de kast gehaald, van een groen-gele dubbeldekker tot een gigantische campagnezuil langs de A12 – waarvan de andere partijen overigens graag willen weten wie dat heeft betaald. De slogan #maakonsdegrootste was niet aan dovemansoren gericht.

Vreugdevuren

Toch zijn die toeters en bellen slechts het sluitstuk van een campagne die in feite zes jaar heeft geduurd – vanaf het moment dat Richard de Mos in 2012 is vertrokken bij de PVV. Onvermoeibaar heeft hij de deuren platgelopen om Hagenaar en Hagenees te binden aan zijn partij. De Mos afficheert zich als man van het volk die zich hard maakt voor veiligheid, onbetaald parkeren en de vreugdevuren op Scheveningen. 

Hij kan niet stuk bij horeca-uitbaters, marktkooplui en menig andere lokale ondernemer. Steevast heeft hij het over de inwoners van Den Haag, Scheveningen en Loosduinen – het al in 1923 ingelijfde voormalige tuindersdorp. Een ombudsmanpoliticus, zo typeerde AD/Haagsche Courant hem.

De Mos beschouwt het als een geuzentitel. ‘Als marktkooplui in Loosduinen ons benaderen omdat de markt niet loopt terwijl de vergunningen peperduur zijn, dan komt een dag later iemand van ons langs’, geeft hij als voorbeeld. ‘Maar we luisteren ook naar een 81-jarige mevrouw die haar nek breekt over loszittende stoeptegels of naar een gezin dat niet kan rondkomen met een bijstandsuitkering.’

Zoete wraak

‘De moderne rattenvangers’, zo zette D66 in de campagne de lokale partij weg. Ook Mark Rutte, in de campagne handen schuddend in stadsdeel Loosduinen op hetzelfde moment als De Mos, probeert hem te diskwalificeren: ‘Richard is grappig, maar de VVD krijgt dingen voor elkaar.’ Woensdag neemt De Mos zijn zoete wraak, door twee zetels meer te behalen dan de VVD. D66, in 2014 nog de grootste partij, verliest twee zetels.

De Mos is vijf jaar leraar op twee Haagse basisscholen als hij beleidsmedewerker cultuur en onderwijs wordt voor de landelijke PVV-fractie. In 2009 wordt hij Kamerlid, als Barry Madlener naar het Europees Parlement vertrekt. In 2010 komt hij ook voor de PVV in de Haagse raad.

Tot zijn teleurstelling laat Geert Wilders hem in 2012 weten dat hij niet op de lijst staat voor de volgende Kamerverkiezingen. Een poging om als lijstduwer op de vijftigste plaats te komen, mag niet baten. Een week later stapt De Mos uit de lokale PVV-fractie, twee jaar later wint hij drie zetels als Groep De Mos/Ouderenpartij.

Een vierde zetel krijgt hij in 2017 in de schoot geworpen als Rachid Guernaoui naar hem overstapt. Guernaoui, raadslid voor D66 sinds 2008, heeft bij zijn oude partij vergeefs een poging gedaan om Ingrid van Engelshoven op te volgen als wethouder – nadat hij eerder óók al is gepasseerd als lijsttrekker en wethouder.

Niet links of rechts, maar lokaal

Een oud-PVV’er en een oud-D66’er, het klinkt als een onmogelijke combinatie. Maar Guernaoui en De Mos spreken dat al een jaar met klem tegen. ‘Wij laten ons niet in linkse of rechtse hoekjes drukken, wij zijn lokaal’, benadrukt De Mos ook donderdag. ‘Landelijk stemmen we allemaal iets anders’, zegt Guernaoui, de nummer twee van de partij, ‘maar lokaal willen we allemaal hetzelfde.’

Politieke discussies over migratie, asielzoekers of identiteit hebben dan ook nauwelijks een rol gespeeld in de campagne. ‘Daarin verschillen wij van Leefbaar Rotterdam’, zegt De Mos, ‘al willen wij ook pittige eisen stellen, zoals het leren van de Nederlandse taal, en hebben ook wij een stevige veiligheidsparagraaf.’ Aan de PVV, in de raad gedaald van zeven naar twee zetels, maakt hij weinig woorden vuil. ‘Wij luisteren naar de burgers. Geert Wilders komt een keer in de vier jaar een hondje aaien in Loosduinen, wij zijn er elke week.’

Eerst maar eens besturen

In het stadhuis zit de nieuwe ploeg er donderdagmiddag wat onwennig bij, omringd door een haag van journalisten. Ook de nummer tien en elf zijn present op de eerste fractievergadering, want de partij verwacht twee wethouders te leveren – De Mos en Guernaoui. Het draait niet louter om de voorman – de partij voerde bij deze verkiezing al de dubbele naam Groep de Mos/Hart voor Den Haag. In 2022 zal er kortweg Hart voor Den Haag op het stembiljet staan.

Eerst maar eens de stad besturen, de beloftes inlossen. ‘We gaan snel een verkenner aanwijzen’, zegt De Mos. Guernaoui hint op ‘een coalitie van vier partijen die samen een ruime meerderheid van 27 zetels hebben’ – lees: Groep De Mos, VVD, D66 en GroenLinks. ‘Maar eerst ga ik dit weekend wandelen op de hei en bubbelen in een bubbelbad’, zegt De Mos. ‘En zorgen dat ik mijn stem weer terug krijg.’

DEN HAAG - Groep de Mos (met De Mos links midden) viert de overwinning op het Stadhuis in Den Haag nadat ze de grootste zijn geworden in de Hofstad. FREEK VAN DEN BERGH Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.