Na een week valt Giro toch in verwachte plooi

AMSTERDAM - Na een week vol onverwachte gebeurtenissen is de Ronde van Italië toch in een verwachte plooi gevallen. De meeste favorieten staan waar ze moeten staan, maar hun weg naar de top was soms duister en niet altijd aangenaam.

Vooraf had de organisatie zeven kanshebbers uit het deelnemersveld gelicht. Daarvan presteren er nu vijf naar behoren. Dat is een knappe score, in de wetenschap dat het hooggebergte nog moet komen.

De tijdrit van zaterdag had de kaarten zelfs beter geschud. Maar een dag later verloor oud-winnaar Ryder Hesjedal, ook gerekend tot de favorieten, zoveel tijd in de laatste klim dat hij terugzakte naar de elfde plek.

Dat is dus het verhaal van deze Giro. Het klassement is zo gevoelig als het klimaat dezer dagen in Italië.

Achteraf gezien is het grappig dat Bradley Wiggins die onvoorspelbaarheid in startplaats Napels nog uitriep tot de grote charme van de Ronde van Italië. Nu is hij daarvan de personificatie geworden.

Vrijdag raakte Wiggins achterop, plotseling verlamd door de angst voor het dalen op nat wegdek. Een groot kampioen was opeens een bange wielertoerist geworden.

Als de tijdrijder die hij bij uitstek is, moest Wiggins een dag later dus tijd inhalen in een rit die juist bedoeld was om tijd te winnen. In het eerste gedeelte, bochtig en geaccidenteerd, ging hem dat beroerd af. Hij moest zelfs van fiets wisselen wegens een lekke band. De irritatie waarmee dat gepaard ging, sprak boekdelen.

Het tussenstuk, met rechte stukken weg, was meer op zijn lijf geschreven. Toch veranderde het weinig aan de opgelopen achterstand. Maar in de finale bergop kreeg Wiggins opeens vleugels en was hij alle rivalen uiteindelijk te snel af. Slechts 10 seconden moest Wiggins toegeven op zijn winnende landgenoot Alex Dowsett.

Voor Vincenzo Nibali, zijn grootste rivaal, sloeg de balans juist de andere kant op. Hij was op het eerste tussenpunt de snelste. Bergop, en dat is juist zijn kracht, verloor Nibali zoveel tijd dat hij als vierde eindigde. Niettemin is de nationale held nu wel drager van het roze en zijn ploeg maakte zondag ook een superieure indruk in de verdediging daarvan.

Wel is de vraag nu wat dat allemaal waard is in een ronde waarvan zeven aankomsten boven op een berg liggen. Zijn deze ritten nu het fort van Wiggins geworden?

Hij heeft veel getraind in de bergen van Tenerife en dan vooral in het vermogen te accelereren. Tijdens de Tour, in de verhulde tweestrijd met ploeggenoot Froome, bleken tempo-versnellingen zijn achilleshiel. Over één ding hoeft hij alvast zich geen zorgen te maken: geen van de belangrijke bergritten eindigt met een afdaling.

Opvallend constant in zijn prestaties is dan weer Robert Gesink, de kopman van Blanco. De eerste week bleef hij in het spoor van de belangrijke mannen, daarbij gegidst door zijn ploeggenoten. Zaterdag stond hij er alleen voor, maar bleef ook toen in balans. Zijn grote sprong voorwaarts voerde naar de derde plek in het klassement, ingeklemd tussen de dertigers Evans en Wiggins.

Gesink liet in andere media weten tevreden te zijn. 'Tot nu toe verloopt de Giro perfect. Dat geldt in feite voor de hele ploeg. We zijn allemaal in vorm.'

Van die ploeggenoten verdient Wilco Kelderman een aparte vermelding. De 22-jarige debutant draagt sinds zaterdag het witte tricot, de kleur van de leider in het jongerenklassement. Dezelfde eer viel hem vorig jaar al te beurt in de Dauphiné en onlangs in de Ronde van Romandië. Voor een ploeg op zoek naar een nieuwe sponsor is zoveel talent misschien nog wel belangrijker dan de top-3 waarop Gesink aanstuurt.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden