Mythe

In 1932 en 1933 zorgde Stalin voor hongersnood in Oekraïne. Naar schatting stierven ruim drie miljoen mensen alleen al in Oekraïne. Ruim tweeduizend mensen werden veroordeeld voor kannibalisme. En een koelak, een boer, die in het bezit was van voedsel, werd verdacht van een misdaad. Deze georganiseerde hongersnood kunnen we genocide noemen.


Historisch gezien is wantrouwen onder Oekraïners tegenover Russische bezetters dus begrijpelijk.


Dat bijvoorbeeld Nederland en Duitsland zich tegenover Rusland net zo coulant opstellen als tegenover Saoedi-Arabië is ook begrijpelijk: gas en olie spreken.


Maar de voorliefde van sommige progressieve opiniemakers voor Rusland kan alleen worden verklaard uit nostalgie naar de Sovjet-Unie; spreken over Stalins misdaden is in West-Europa nooit populair geweest.


De Oekraïense schrijfster en journaliste Natalka Sniadanko schreef dinsdag in The New York Times dat de regionale verdeeldheid in Oekraïne grotendeels is gebaseerd op een mythe. Ook veel Russisch-sprekende Oekraïners voelen weinig voor terugkeer naar Rusland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.