My Week With Marilyn, The Pledge, The Riot Club

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Michelle Williams als Marilyn Monroe in My Week With Marilyn.Beeld .

My Week With Marilyn (Simon Curtis, 2011)
NPO 3, 21.30-23.05 uur.

Shall I be her?', vraagt Marilyn Monroe, gespeeld door Michelle Williams, in My Week With Marilyn aan de jongeman met wie ze een uitstapje maakt. Zal ik haar zijn? En daar huppelt ze al de trap af, waar onderaan bewonderaars staan te wachten. Borsten vooruit, schouders naar achter, hoofd achterover, mond in een brede lach, kushandjes: Marilyn de ster. Het is een retorische vraag die de echte Marilyn ook stelde. 'Haar' was het publieke personage, de Marilyn die ze had opgetrokken uit de clichés van het supervrouwelijke. Sexy, maar niet bedreigend, een vrouw die mannen (en trouwens ook vrouwen) de indruk gaf dat ze hen nodig had.

Zowel die publieke als de privépersoon Marilyn is in My Week With Marilyn te zien. En Elsie, het personage in de film die Monroe aan het opnemen is. De film speelt zich af in 1956, als Marilyn in Londen is om The Prince and the Showgirl te maken met de Britse acteur Sir Laurence Olivier. Behalve over de strijd tussen twee acteurs uit verschillende tradities - hij een klassiek toneelacteur, zij een actrice op wie de camera verliefd is - gaat de film over de korte, intense en ook wat onwaarschijnlijke vriendschap tussen een wereldster en de derde assistent op de set, een jonge twintiger die ze vertrouwt omdat hij niets van haar lijkt te willen. Het is een krachttoer waaraan Williams zich waagde. Gaandeweg geeft ze antwoord op de vraag: hoe speel je een vrouw die zichzelf al speelde, iemand van wie gezicht, stem, lichaam, maniertjes zo bekend zijn dat iedere kijker zich bevoegd zal achten een oordeel over de gelijkenis te vellen?

The Pledge (Sean Penn, 2001)
Fox, 22.00-00.15 uur.

Het verrassingsfeest ter ere van de pensioengerechtigde agent Jerry Black wordt onderbroken door de vondst van het lijk van een 8-jarig meisje. Black bezweert de moeder dat hij de dader zal vinden. Hij koopt een tankstation in de bergen van Nevada, waar de kindermoordenaar volgens hem al vaker heeft toegeslagen. In tegenstelling tot wat de plot suggereert is The Pledge, de derde film waarvoor Sean Penn op de regiestoel plaatsnam, vooral een karakterstudie van Black, een man die zich nutteloos voelt en langzaam zijn gezonde verstand verliest. Die rol betekende voor Jack Nicholson een overgang naar ingetogener spel, wat hij in zijn volgende rol, in About Schmidt, zou doorzetten.

The Riot Club (Lone Scherfig, 2014)
Film1 Action, 17.40-19.22 uur.

Of Miles wil of niet, om aan zijn familieplicht te voldoen en straks tot de superelite te behoren, moet hij nu al omhoog, zo ver mogelijk. Aanzien en ambitie gaan voor het meisje, zelfs al barst ze van de charme die bij zijn familie nergens is te bekennen, daar komt het op neer. Het hoogst haalbare op Oxford is wat dat betreft toetreding tot de exclusieve The Riot Club. Wanneer Miles wordt toegelaten, volgt de voorlopig hoogste trap: wie heeft het in zich om 'fucking legendarisch' te worden? De film ontpopt zich gaandeweg als een behoorlijk enerverende champagnecocktail van A Clockwork Orange, La grande bouffe en de romans van Bret Easton Ellis, maar de psychologie van de personages blijft wat dunnetjes. 'I'm sick to death of poor people', briest er dan weer eentje, als karikatuur van de politicus of bankier die hij ooit zal zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden