Muziek

Wakker worden, ik wil me nooit meer schamen voor de politiek/ Wakker worden, wat blijft, dat is muziek.'


De slotregels uit Youps oudejaarsconference, gezongen onder de vioolklanken van Emmy Verheij, waren nog niet verstomd, of er klonk enkel nog muziek op televisie. Alleen al op Oudejaarsavond telde de omroepgids maar liefst 32 concerten, muziekdocumentaires en live-registraties van optredens. En dan had je er al een week Top 2000 a gogo opzitten, en moest je de volgende ochtend tijdig weer klaar zitten voor de Radetzkymars in het traditionele nieuwjaarsconcert, tot aan een nachtelijke concertregistratie van Adèle op de BBC toe.


Eindelijk weer eens 's avonds muziek op tv, langer dan een minuut in DWDD of The voice of Holland. Logisch: vrijwel alle tv-makers kunnen thuisblijven, en vooral na middernacht is de tv toch niet meer dan behang om het knallen van kurken te dempen.


Arme liefhebber. Die had nu aan één recorder niet genoeg om zijn favorieten te volgen. Tenminste, zolang die houdt van het gangbare. Want dat tekent Nederlandse muziektelevisie: waar in het buitenland nog enige ambitie aan de dag wordt gelegd, is het op de Nederlandse tv een onophoudelijk rondpompen van Gordon en zijn Los Angeles Voices, Jeroen van den Boom, Nick & Simon, en aanverwanten. Zangers en 'diva's', kortom: muzikanten kunnen het al helemaal vergeten op televisie. Hoe inwisselbaar het is, bleek op Oudejaarsavond: Nederland 3 bracht een registratie van het Vrienden van Amstel Live-concert, eerder dat jaar gehouden in Rotterdam. Tegelijk op RTL 7: 'Oud en Nieuw met de Vrienden van Amstel Live'.


Traditioneel hoogtepunt was de jaarlijkse Jools' Hootenanny op de BBC, waar muzikant Jools Holland gasten ontving als Cindy Lauper, James Morrison en Sandie Shaw. Onder hen ook 'onze eigen' Caro Emerald, die er haar nummer A night like this en een ingetogen versie van Mad about the boy zong. Significant moment: terwijl Caro Emerald stond op te treden op de BBC werd de (jeugdige) Nederland 3-kijker geacht zijn oliebollen binnen te houden bij De drie Toppers.


Opvallende uitschieter was het nieuwjaarsconcert van het Nederlands Blazers Ensemble, zondag bij de VARA. Een feest - thema: 'Vreemde vogels' - voor oog en oor, met een bonte mix aan stukken, deels door jeugdige componisten, van klassiek tot big band met vleugjes piep knor. Vreemdste vogel was overigens Luc Arbogast, een 'middeleeuwse bard' uit Straatsburg, waar de contratenor als straatartiest door het leven gaat.


Het meest in het oog sprong de onverholen politieke boodschap die het NBE wilde laten klinken. In een muziekstuk figureerde een haan die rappend woorden van Wilders en Berlusconi kakelde. Artistiek leider Bart Schneemann vroeg zich af of 2012 wel zo'n gelukkig jaar wordt. Het kabinet had immers nauwelijks oor voor 'andere' muziek, maar wel oog voor 'een animal-dingetje' en 'prachtig zwart asfalt waar we met z'n allen met 130 overheen mogen scheuren'. Hij kreeg bijval, voor een preek voor eigen parochie.


Op een scherm achter het NBE maakten verstandelijk gehandicapte kunstenaars live een schilderij waarop de kijker kon bieden. Het bleek te gaan om steun voor een stichting voor gehandicapte kunstenaars. Goedbedoeld, maar met zulke pr maak je het de tegenstanders wel erg eenvoudig om muziek af te doen als elitaire linkse hobby. Die zullen hun gemakkelijke gelijk zien in de kijkcijfers: het NBE moest concurreren met Boer zoekt Vrouw en Harry Potter. Had er maar louter muziek geklonken.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden