Column

Musicalsterren hoeven niet per se nachtegaaltjes te zijn

Pics: over hedendaagse beeldcultuur

In filmmusicals gaat sterrenstatus vaak boven zangtalent. Met als resultaat een zingende Pierce Brosnan deel 2. Oef.

Emma Watson als Belle Foto Laurie Sparharn

Arme Pierce Brosnan. Wat had hij zich manmoedig maar hopeloos door de liedjes heengeworsteld in Abba-musical Mamma Mia! (2008). Hoe intens - of gepijnigd - heeft hij SOS geprobeerd te zingen en When All is Said and Done. Het resultaat? De voormalige 007 werd mikpunt van spot en zijn dappere pogingen leverden hem zelfs een Razzie-award op voor slechtste mannelijke bijrol.

Vergeven, vergeten? Deze week was er goed nieuws voor de liefhebbers van billenknijpmomenten en slecht nieuws voor de mensen met groot empathisch vermogen: juli 2018 komt er een Mamma Mia 2 (Here We Go Again), met dezelfde cast. Zingt hij wel, zingt hij niet?

Eigenlijk is het een wonder dat het vervolg zo lang op zich heeft laten wachten, want deel één was financieel een hit. Bovendien zijn musicals hot, dankzij de successen van La La Land en Belle en het Beest. The New York Times voorspelde onlangs een opleving van het genre.

Die mogelijke revival is niet automatisch fijn voor muziekliefhebbers: de hoofdrollen van musicals gingen de afgelopen jaren vaak naar publiekstrekkers die niet per se nachtegaaltjes zijn. Ryan Gosling en Emma Stone in La La Land? Zingen en dansen is niet hun forté. Emma Watson als Belle? Dat had beter gekund. Johnny Depp en Helena Bonham Carter in Sweeney Todd? Punten voor de moeite. Russell Crowe in Les Misérables? Oef.

Zingen en dansen is dan ook echt een vak, betoogt (Broadway-)acteur en musicalliefhebber Jake Gyllenhaal. 'In de hoogtijjaren van de musical waren dat vaardigheden die je onder de knie moest hebben. Dat ambachtelijke ervan is verloren gegaan', zei hij tegen website IndieWire. 'Beroemd zijn is belangrijker dan een vak leren. Als we meer filmmusicals gaan maken, moet dat veranderen. Want het is hard werken. Je kunt je er niet doorheen bluffen.'

Nou ja: onvaste zangstemmen kunnen tegenwoordig in films wel behoorlijk worden opgeknapt met behulp van de computer. En cultuurwebsite Vulture kwam met een andere oplossing, die vroeger ook werd toegepast: dubben, oftewel de zangpartijen laten inzingen door een echte zanger(es). Alles is immers make-believe, van de stunts tot het opgepoetste uiterlijk van de acteurs, dus waarom niet hun stem?

Goed punt. Ware het niet dat grote namen vooral mensen naar musicals trekken omdat je de beroemdheden daar kunt zien zingen. Zelf. Goed of slecht, maar dat laatste liefst wel met mate. Een overdaad aan Brosnans kan deze musicalhype vast snel weer om zeep helpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.