Musical Carlie blijft hangen tot aan de bushalte

Carlie, muziek Edwin Schimscheimer, tekst Robert Alberdingk Thijm, regie Victor van Swaay, Stadsschouwburg Haarlem. Tournee tot eind maart...

Daisy heeft haar beste tijd gehad. De flowerpower-pop vindt geen aftrek meer en een revival van de sixties zit er op korte termijn niet in. Ondanks heftig tegenstribbelen van de pop neemt de directie van de firma Pastel de meest rigoureuze maatregel: het bloemenmeisje wordt uit het assortiment genomen.

Voordat ze er erg in heeft, opent zich een angstaanjagende oven, die in het vriendelijkste geval doet denken aan die bij de warme bakker, en het arme schaap wordt naar binnen gezogen. Een korte, felle scène uit de musical Carlie. Het beste moment voor de pauze, het enige waarin goed spel, snelheid, humor en dramatiek perfect samenvallen.

Joep Onderdelinden liep met het idee rond om een lunchvoorstelling te maken over de rivaliteit die vaak bestaat tussen de ster en het ensemble van een theaterproductie. Producent Bergen, die enerzijds lekker meedeint op de golven van de huidige musicalhausse, maar anderzijds geen genoegen neemt met verzekerd succes van bestaande klassiekers, pakte het grootser aan dan Onderdelinden ooit had gehoopt. Het initiatief valt te prijzen, maar men heeft helaas niet kunnen aantonen dat Barbie-Carlie interessant genoeg is voor een hele avond.

De firma Pastel is in paniek. Koreaanse vechtpoppen dreigen de markt voor de lieve poppen te verzieken. Een huwelijk tussen topmodel Carlie en haar eeuwige verloofde Dan moet de verkoopcijfers weer opkrikken. Om de ster van de collectie te beschermen wordt een bodyguard ingehuurd, die verwarring sticht in het schemergebied tussen pop en mens. Carlie lijkt voor de bijl te gaan voor het leven van de mens. Het suikerspinmeisje wil door de regen lopen, dronken worden en met een kater in de goot wakker worden. Maar uiteindelijk zal Dan. . . nou ja, dat is duidelijk.

De voorstelling wordt gestut door Joke de Kruijf, die een rol in West Side Story liet lopen voor Carlie, en Joep Onderdelinden als de schattige, innemende sul Dan. De Kruijf behoort tot de superliga van musicalartiesten: een goede actrice en een fantastische zangeres. Onderdelinden is vooral een komiek, die iets te kort schiet als zanger. Van de rest van het gezelschap vallen vooral Elsje de Wijn en Wil van der Meer positief op als de neurotische bedrijfsleiders, maar de zangprestaties zijn over de hele linie matig.

Het niveau van tekst en muziek is zeer wisselend. Een veel te breed uitgesponnen gospel, waarin de weektaak van de grondlegger van de firma wordt toegelicht, wordt gevolgd door een prachtige introverte ballade van De Kruijf. Die top wordt dan weer totaal geëgaliseerd door een vreselijke pauzefinale. Het slotnummer van de avond zit muzikaal goed in elkaar, maar daarvan is de tekst weer een opeenstapeling van dooddoeners. Zo wordt helaas bijna elke plus door een min gecompenseerd en blijft een bescheiden voldoende over.

Het is niet gelukt om van de plastic poppen wezens van vlees en bloed te maken, die het publiek kunnen meesleuren. Na de pauze blijken de poppen te kunnen huilen, maar daarmee is de klus nog niet geklaard. Wel is het gelukt een grappig, onderhoudend muziektheateravondje te maken, dat blijft hangen tot aan de bushalte.

Patrick van den Hanenberg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden