Museum als speeltje van de directeur

Analyse..

amsterdam ‘Directeur Goldstein wil andere visie op visuele identiteit van het museum’ kopte de Volkskrant deze week. Aanleiding was de beslissing van de net aangestelde directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam, Ann Goldstein, om de Franse ontwerper Pierre di Sciullo niet langer te belasten met de nieuwe huisstijl.

Het is niet de eerste keer dat een nieuw aangetreden directeur een gezichtsbepalende ingreep doet, die de continuïteit van het museum heeft geschaad. Ruim twintig jaar geleden koos directeur Wim Beeren de Amerikaanse architect Robert Venturi om plannen te maken voor de noodzakelijk geachte uitbreiding richting Museumplein.

Maar Beeren was nog maar koud opgevolgd door Rudi Fuchs of Venturi kon weer inpakken. Diens ontwerp was niet alleen te duur, het paste ook niet in het ‘erf met drie paviljoens’ dat Fuchs als uitbreiding van het Stedelijk aan het Museumplein voor ogen stond. Daarop schoof Fuchs zijn eigen favoriet naar voren, de Portugese bouwheer Alvaro Siza. Die werkte vervolgens zeven jaar lang aan nieuwbouw- en renovatiescenario’s.

Tevergeefs. Een half jaar na Fuchs’ vertrek uit het Stedelijk werd ook de Portugees aan de kant geschoven. Volgens de commissie- Sanders was zijn bouwplan een ‘ongemakkelijke confrontatie tussen praktische, commerciële en artistieke elementen’.

Maar geen nood: Siza werd onder interim-directeur Hans van Beers opgevolgd door het Nederlandse architectenbureau Benthem Crouwel. Hun ontwerp voor het ‘vernieuwde Stedelijk’ wordt naar verluidt in 2011 opgeleverd, onder weer een andere directeur, Ann Goldstein – een unicum bij de laatste directeurswisselingen. Wel heeft zij nu dus bedongen dat Pierre di Sciullo moet stoppen met zijn ontwerp voor een nieuwe huisstijl. En dat terwijl haar voorganger, Gijs van Tuyl, vorig jaar nog verklaarde dat Di Sciullo’s ‘mentaliteit het dichtst staat bij waar we met het Stedelijk naartoe willen’.

Mag zijn. Maar Goldstein wil blijkbaar met haar Stedelijk ergens anders naartoe. Een beslissing die de instemming heeft van de huidige Raad van Toezicht, onder wie vier leden die dertien maanden geleden nog akkoord gingen met keuze voor Di Sciullo.

Vijf verschillende directeuren hebben tot nu toe drie verschillende architecten aan het werk gezet, en een vormgever (de tweede zal binnenkort bekend worden).

Op zichzelf zijn het allemaal legitieme overwegingen en verantwoorde beslissingen. De vraag rijst alleen: is een museum een speeltje van individuele directeuren of moeten zij ondergeschikt zijn aan de koers die een museum door de decennia heen vaart?

Buiten veel vertraging en financiële tegenslag is de visuele identiteit van het museum door de zoveelste ‘andere visie’ behoorlijk in het slop gekomen. Begrijpelijk dat het Stedelijk de afgelopen twintig jaar uit de museale wereldtop is verdwenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden